اولین اظهارنظر کارگردان فیلم ضد ایرانی
کارگردان فیلم ضد ایرانی «آرگو» که به موضوع تسخیر لانه جاسوسی میپردازد، گفت: ما برای یافتن ایرانیهایی که تمایل داشته باشند در این فیلم بازی کنند، مشکلات زیادی داشتیم و هیچکدام از آنها تمایل به این کار نداشتند.
به گزارش افکارنیوزبه نقل از فارس، «بن افلک» بازیگر و کارگردان هالیوودی که اخیرا با ساخت فیلم «آرگو»(سفینه) با موضوع تسخیر لانه جاسوسی آمریکا توسط دانشجویان ایرانی در جریان وقوع انقلاب اسلامی ایران جنجال زیادی به پا کرده، در مصاحبهای این فیلم را مرتبط با تنشهای کنونی موجود میان غرب و ایران عنوان کرد.
«بن افلک» گفت: با وجود آنکه بیش از ۳۰ سال از موضوع فیلم میگذرد ولی ادامه اختلافات میان ایران و جهان غرب باعثشده تا این فیلم تازگی خود را از دست ندهد.
وی افزود: روابط میان ایران و غرب تغییرات بسیار جزئی کرده و این باعثمیشود ما امروز نیز درگیر فضایی مشابه آنچه که در گذشته بوده، باشیم.
افلک درباره مشکلات ساخت این فیلم گفت: تهیهکنندگان برای یافتن ایرانیانی که تمایل داشته باشند در این فیلم بازی کنند، با مشکلات فراوانی دست و پنجه نرم کردند، هیچکدام از آنها تمایل به این کار نداشتند. اکنون از عواقب ساخت این فیلم میترسم … از آنچه که ممکن است پس از بازگشت به خانه، برای خانوادهام اتفاق بیافتد بیمناکم.
بنابراین گزارش، فیلم «آرگو» که روز جمعه در جشنواره فیلم تورنتو به نمایش درآمده، یکی از گزینههای مطرح برای ورود به رقابتهای اسکار است.
این فیلم در واشنگتن، لسآنجلس، ترکیه(استانبول) جلوی دوربین رفته و بازیگرانی چون «آلن آرکین»، «جان گودمن» و «برایان کرنستون» در آن ایفای نقش کردهاند، البته بازیگران آماتور ایرانی نیز در این فیلم حضور دارند.
«بن افلک» نیز در این فیلم نقش «تونی مندز»، مامور کارکشته سابق سازمان سیا را بازی میکند که ماموریت مییابد که از آمریکا به تهران سفر کند و ۶ آمریکایی که توانستهاند در جریان تسخیر سفارت آمریکا توسط دانشجویان خط امام فرار کنند و در خانه سفیر کانادا در تهران مخفی شوند را از تهران خارج کند.
فیلمنامه «آرگو» بر اساس مقالهای به قلم «جاشوآ بیرمن» با عنوان «چگونه سازمان جاسوسی آمریکا از یک حقه علمی – تخیلی برای نجات آمریکاییها از تهران استفاده کرد» - که در سال ٢ ٧ در نشریه آمریکایی «ویرد» به چاپ رسیده - نوشته شده است.
گفته میشود که این فیلمنامه را کریس تریو با همکاری جورج کلونی نوشته است.