خلق مکتبی جدید در برنامههای ترکیبی
برای صحبت از «شب آفتابی» میتوان از زاویههای مختلف به این نمایش اشاره کرد. اما پیش از هر چیز به نظر میرسد دروازه ورود باید سبک و ساختار اجرای «شب آفتابی» باشد که شیوهای بدیع و نو بود.
: در همین ابتدا معتقدم سبک «شب آفتابی» جا باز خواهد کرد و از تئاتر و سینما پیشی خواهد گرفت. اما شرایطی لازم است که باید دست اندرکاران این نمایش به آن توجه ویژه داشته باشند.
وقتی اثری با استقبال دائمی مخاطب رو به رو میشود، در وهله اول باید به فکر تبدیل آن اثر به فعالیتی دائمی باشید که همین امر راه را برای تبدیل «شب آفتابی» به یک سبک ابداعی و سپس مکتب باز خواهد کرد.
در این وانفسای سینما و تئاتر کشور که «مخاطب گریزی» به وجود آمده، مخاطب «شب آفتابی» برای تماشای این نمایش پشت درهای بسته میماند، از بس که استقبال زیاد است. پس وظیفه ماست که این نمایش را کاملتر کنیم و به این نیاز پاسخ جامع تری بدهیم.
نکته دیگری که به عنوان ویژگی قابل ذکر در این نمایش دیدم، نظم و هماهنگی فوق العاده و قابل تقدیر میان عوامل مختلف در این اثر بود. مدیریت این نمایش فاخر به حدی درخور بود که معتقدم میتواند یک کلاس درس باشد.
مسئله سوم این است که از این دست کارهای ترکیبی در کشورهای اروپایی زیاد تولید میشود که بیشتر ترکیب سینما و تئاتر است و بسیاری آن را تئاتر - سینما میشناسند. اما هیچ کدام از آن آثار به سبک و شیوه «شب آفتابی» نبودهاند. ما مبدع این شیوه از نمایش هستیم. پس از انقلاب به دلیل شرایط خاص سیاسی و فرهنگی، ما در زمینههای مختلف نیازمند اندیشیدن و خلق شدیم، این هم میتواند یکی از ابداعات ما باشد.
در هر سه ویژگی ممتاز این اثر یک قید «اگر» وجود داشت. باید فکری هم برای این اگرها بشود. باید فضایی ویژه این نمایش طراحی و خلق شود، پرده و نور مخصوص به خود داشته باشد و…
«شب آفتابی» یک نمایش خلاق و بدیع است، حتی هماهنگی عوامل در آن هم تاکنون به این میزان در سینما و تئاتر کمتر سابقه داشته، اما باید امکانات به کار رفته در آن هم ابداعی باشد. اینها نیاز به تمرکز فکر دارد. حال که این همه تلاش برای این نمایش صورت گرفته است، حیف است شب آفتابی سبکی مخصوص در فضای هنر کشور ایجاد نکند.
فارغالتحصیل فیلم و تلویزیون از کالج ارتباطات دانشگاه تگزاس آمریکا، کارگردان «جعبه سیاه ۱۱ سپتامبر»، «باغ سید» و «بر فراز فاو»