سوره توبه

تمام سوره‌های قرآن کریم با ذکر نام و یاد خدا آغاز می‌شوند و ابتدای هر سوره، قبل از هرچیزی عبارت "بسم الله الرحمن الرحیم" را به زبان می‌آوریم.

در تفسیر آیات ۵۰-۵۲ به یکى از صفات منافقان و نشانه هاى آن‌ها اشاره شده است.

آیات ۳۸-۳۹ سوره توبه درباره جنگ تبوک نازل گردیده است، در آن هنگام که پیامبر از طائف به سوى مدینه بازگشت کرد.

تفسیر آیات ۳۰-۳۳ سوره توبه به عُزیر یکی از علمای بزرگ یهود می‌پردازد.

«کسی که سوره انفال و توبه را در هر ماه قرائت کند، هرگز نفاق وارد قلب او نمی‌شود و از شیعیان امیرالمومنین علی علیه السلام خواهد بود.»و روز قیامت بر سفره‌های بهشتی همراه شیعیان امام علی علیه السلام روزی می‌خورد تا اینکه مردم از حساب فارغ شوند.

درتفسیر آیات ۵-۶ سوره توبه به موضوع قبول توبه بت پرستان پرداخته شده است.

«فقیر» به معنى کسى است که در زندگى خود کمبود مالى دارد، هر چند مشغول کسب و کارى باشد، و هرگز از کسى سؤال نکند اما «مسکین» کسى است که نیازش شدیدتر است و دستش از کار کوتاه است و به همین جهت از این و آن سؤال و درخواست مى‌کند.

برای هر کدام از سوره‌های قرآن خواص و آثاری ذکر شده، در بیان فضائل سوره توبه نیز فوائدی ذکر شده است.

نهمین‌ سوره‌ای است که مـسلمانان آن را تلاوت می کنند. این سوره نام های گوناگونی دارد از جمله ‌«توبه» است، چه این‌ کـلمه‌ و برخی از مشتقاتش در آیات ایـن سـوره بیشتر استعمال شده است.