آیت الله العظمی حسین وحید خراسانی به روایت تصویر
آیتاللهالعظمی حسین وحید خراسانی در سال ۱۲۹۹ یا ۱۳۰۰ خورشیدی در مشهد متولد شد.
او پس از فراگیری مقدمات در زادگاه خود، راهی نجف اشرف شد و سالها از محضر بزرگان و اساتیدی همچون آیتالله سید ابوالقاسم خویی، میرزا مهدی اصفهانی، سید محسن حکیم و سید عبدالهادی شیرازی بهره برد و به درجات والای علمی و اجتهاد رسید. آیتالله وحید خراسانی پس از سالها تدریس در نجف، در سال ۱۳۶۹ خورشیدی به ایران بازگشت و در حوزههای علمیه مشهد و قم به اقامه درس پرداخت. درس خارج فقه و اصول ایشان در قم همواره یکی از پررونقترین و شلوغترین محافل حوزوی به شمار میرفت و صدها پژوهشگر، استاد و فقیه در مکتب وی پرورش یافتند. این مرجع تقلید فقید، علاوه بر جایگاه برجسته فقهی، بر انس با قرآن و روایات اهلبیت (ع) تأکید ویژهای داشت. از برجستهترین اقدامات فرهنگی ایشان، تلاش برای تعظیم شعائر دینی، پیگیری و رسمیشدن تعطیلی روز شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) در تقویم رسمی کشور و تأکید بر اقامهباشکوه مراسم عزاداری در مناسبتهای مذهبی بود. وی همچنین حفظ نظام اسلامی را از «اوجب واجبات» میدانست و همواره بر استقلال حوزههای علمیه و تعامل منطقی میان مذاهب تأکید داشت. از آیتالله وحید خراسانی آثار متعددی در زمینههای فقه، اصول، تقریرات درس و معارف دینی به یادگار مانده است؛ از جمله توضیحالمسائل، مصباحالهدی و شرحهای مختلف بر کتب فقهی. تأسیس مراکزی همچون پژوهشگاه علوم و معارف اسلامی خاتمالانبیاء (ص) ، مدرسه فقهی امام باقرالعلوم (ع) و مؤسسات خیریه و خدماتی متعدد، از دیگر خدمات ماندگار این فقیه فرزانه است. آیتاللهالعظمی حسین وحید خراسانی، از مراجع عالیقدر شیعه و اساتید برجسته حوزه علمیه قم، پس از یک عمر تلاش علمی، تربیت شاگردان بسیار و ترویج معارف دینی، در سن ۱۰۵ سالگی درگذشت.