ایمان

امام محمد باقر(ع) درباره قفل ایمان حدیثی را بیان کرده اند.

ایمان معرفتی است شوق‌آفرین و حرکت‌بخش به حقیقت متعالی که در نتیجه شناخت عقلانی پدید می‏‌آید و در اثر تجربه عملی رشد می‏‌کند و در گفتار و رفتار فرد تجلی می‏‌یابد.

خداوند در قرآن به چهار اصل برای رسیدن به خوشبختی اشاره کرده است که با عمل به آنها نه تنها مشکلات و نابسامانى‌هاى بشر حل مى‌شود بلکه عقب ماندگى‌ها جبران و ضعف‌ها و شکست‌ها به پیروزى مبدل خواهد شد.

آیت الله مجتهدی به شرح ستون های ایمان می پردازد و می گوید: در روایات آمده است که صبر بر سه قسم است صبر بر طاعت خدا،صبر بر مصیبت و صبربر معصیت.

رسول خدا(ص) می فرماید:هریک از شما اگر کار زشتی را دید، باید با دست و قدرت خود آن را تغییر دهد.اگر نتوانست با زبانش آن را تغییر دهد و اگر نتوانست با قلبش آن را انکار کند و این ضعیف ترین مرحله ایمان است.

برترین ایمان آن است که بدانی خداوند همه جا با توست.

در روایت آمده است که به حقیقت ایمان نمی رسی مگر وقتی که به گناه برخورد می کنی صورتت را عبوس کنی و اخم هایت را درهم بکشی.امام علی (ع)می فرماید:رسول خدا (ص)به ما دستور داده اند که با گناه و معصیت با چهره های عبوس برخورد کنیم.

کسانی که گناه می‌کنند خداوند لذت عبادت را از آنها می‌گیرد؛ کسانی که لذت گناه را چشیدند دیگر لذت عبادت را نمی‌چشند، چون گاهی چیزی، چیز دیگر را خنثی می‌کند.

.خداوند کسانی را که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده اند، در باغ هایی از بهشت وارد می کند که از زیر درختانش نهرها جاری است؛ آنان با دست بندهایی از طلا و مروارید زینت می شوند؛ و در آن جا لباس هایشان از حریر است.

توجه به قدرت مطلق الهی در نجات انسان از هر اندوهی و ایمان به قضا و قدر از مهم ترین راههای رسیدن به آرامش قلبی و رهایی از حزن و ناراحتی است.