جیرانی به صراحت بیان کرده که «در اوایل سال ۷۷ الی ۷۹ یک فضای آزاد برای سینما بوجود آمد. یکسری فیلم های دختری پسری ساخته شد و یک عده ای معترض شدند که صدای پای ابتذال شنیده می شود، در حالی که اگر می گذاشتند آن فضای طبیعی رشد کند؛ این نگرانی های امروز وجود نداشت و سینما خودش را اصلاح می کرد و مخاطب، آن سینما را با دیدن فیلم های خوب و ندیدن فیلم های بد حذف می کرد.»