علامه طهرانی

توجه اهل بیت (ع) به افراد تا جایی است که می‌توانند واسطه نجات آن‌ها از مرگ شوند.

محفل انس است دو عالم ولی شمع دل افروز حسین است و بس نفخه جان بخش نسیم بهشت شمه ای از بوی حسین است و بس

علامه طهرانی می فرمودند: بارى، یک روز براى ما، مرحوم آیت الله سید جمال الدین گلپایگانی نقل مى‏ کرد که در مرحله اى از مراحل سیر و سلوک، حال عجیبى پیدا کردم و بدین کیفیّت بود که نفس خود را افاضه کننده علم و قدرت و رزق و حیات به جمیع موجودات مى‏دیدم، بدین قسم که هر موجودى از موجودات از من مدد مى ‏گیرد، و من مُعطى و مُفیض فیض وجود به ماهیّات امکانیّه و قوالب وجودیّه هستم.

علامه سید محمد حسین حسینی طهرانی در خصوص اهتمام استاد خود علامه طباطبایی به فلسفه و عرفان می‌گوید: علاّمه طباطبایی‌ نسبت‌ به‌ برخی‌‌ که‌ به عنوان‌ مقدّس‌ مآبی‌، شرع‌ را دستاویز خود قرار داده‌؛ و به عنوان‌ حمایت‌ از دین‌ و ترویج‌ شرع‌ مبین‌، تمام‌ اصناف‌ از اولیاء خدا را که‌ با مراقبه‌ و محاسبه‌ سر و کار داشته‌ و احیاناً سجدۀ طولانی‌ انجام‌ می‌دادند به باد انتقاد می‌گرفت. ‌