واقعیت محوری در مناطق بحرانزده، "اضطراب" است، و این امکان هست که مدیر دولتی که به هر دلیل خود را برای این موقعیت "اضطرابآمیز" مهیا نکرده است، حتی از رفتن به میان مردم بحرانزده پرهیز داشته باشد، و در نتیجه، عملیات مدیریت بحران و واکنش بهلحظه، نسبت به رویدادها، به درستی انجام نشود.