تبلیغات
کد خبر: ۱۱۶۷۷

چهل حدیثعاشورایی

امام رضا علیه السلام فرمود: هر کس که روز عاشورا، روز مصیبت و اندوه و گریه‏اش باشد، خداوند روز قیامت را براى او روز شادى و سرور قرار مى‏دهد.(بحارالانوار، ج ۴۴، ص۲۸۴)

چهل حدیثعاشورایی


آتش عشق حسینى
" قال رسول الله صلى الله علیه و آله و سلم: ان لقتل الحسین علیه السلام حرارة فى قلوب المؤمنین لا تبرد ابدا. "
پیامبراکرم صلى الله علیه و آله و سلم فرمود: براى شهادت حسین علیه السلام، حرارت و گرمایى در دلهاى مؤمنان است که هرگز سرد و خاموش نمى‏شود.(جامع احادیثالشیعه، ج ۱۲، ص۵۵۶)

عاشورا، روز غم
قال الرضا علیه السلام: " من کان یوم عاشورا یوم مصیبته و حزنه و بکائه جعل الله عزوجل یوم القیامة یوم فرحه و سروره. "
امام رضا علیه السلام فرمود: هر کس که روز عاشورا، روز مصیبت و اندوه و گریه‏اش باشد، خداوند روز قیامت را براى او روز شادى و سرور قرار مى‏دهد.(بحارالانوار، ج ۴۴، ص۲۸۴)

محرم، ماه سوگوارى
قال الرضا علیه السلام: " کان ابى اذا دخل شهر المحرم لا یرى ضاحکا و کانت الکابة تغلب علیه حتى یمضى منه عشرة ایام، فاذا کان الیوم العاشر کان ذلک الیوم یوم مصیبته و حزنه و بکائه… "
امام رضا علیه السلام فرمود: هر گاه ماه محرم فرا مى‏رسید، پدرم(موسى بن‏ جعفر علیهماالسلام) دیگر خندان دیده نمى‏شد و غم و افسردگى بر او غلبه مى‏یافت تا آن که ده روز از محرم مى‏گذشت، روز دهم محرم که مى‏شد، آن روز، روز مصیبت و اندوه و گریه پدرم بود.(امالى صدوق، ص ۱۱۱)

دیده‏هاى خندان
قال رسول الله صلى الله علیه و آله و سلم: " یا فاطمة! کل عین باکیة یوم القیامة الا عین بکت على مصاب الحسین فانها ضاحکة مستبشرة بنعیم الجنة. "
پیامبراکرم صلى الله علیه و آله و سلم فرمود: فاطمه جان! روز قیامت هر چشمى گریان است، مگر چشمى که در مصیبت و عزاى حسین گریسته باشد، که آن چشم در قیامت خندان است و به نعمتهاى بهشتى مژده داده مى‏شود.(بحارالانوار، ج ۴۴، ص۲۹۳)

سالگرد سوگ حسین(ع)
عن الصادق علیه السلام: " نیح على الحسین بن على سنة فى کل یوم و لیلة و ثلاثسنین من الیوم الذى اصیب فیه. "
حضرت صادق علیه السلام فرمود: یک سال تمام، هر شب و روز بر حسین بن على علیه السلام نوحه خوانى شد و سه سال، در روز شهادتش سوگوارى برپا گشت.(بحارالانوار، ج ۷۹، ص۱۰۲)

بودجه عزادارى
قال الصادق علیه السلام: " قال لى ابى: یا جعفر! اوقف لى من منالى کذا و کذا النوادب تندبنى عشر سنین بمنى ایام منى. "
امام صادق علیه السلام مى‏فرماید: پدرم امام باقرعلیه السلام به من فرمود: اى جعفر! از مال خودم فلان مقدار وقف نوحه خوانان کن که به مدت ده سال در «منا» در ایام حج، بر من نوحه خوانى و سوگوارى کنند.(بحارالانوار، ج ۴۶، ص۲۲۰)

نوحه خوانى سنتى
عن ابى هارون المکفوف قال: " دخلت على ابى عبد الله علیه السلام فقال لى: انشدنى، فأنشدته فقال: لا، کما تنشدون و کما ترثیه عند قبره… "
ابوهارون مکفوف مى‏گوید: خدمت حضرت صادق علیه السلام رسیدم. امام به من فرمود: «برایم شعر بخوان». پس برایش اشعارى خواندم. فرمود: اینطور نه، همان طور که(براى خودتان) شعر خوانى مى‏کنید و همانگونه که نزد قبر حضرت سید الشهدا مرثیه مى‏خوانى.(بحارالانوار، ج ۴۴، ص۲۸۷)

پاداش شعر گفتن براى حسین علیه السلام
قال الصادق علیه السلام: " ما من احد قال فى الحسین شعرا فبکى و ابکى به الا اوجب الله له الجنة و غفر له. "
امام صادق علیه السلام به جعفر بن عفان فرمود: هیچ کس نیست که درباره حسین علیه السلام شعرى بسراید و بگرید و با آن بگریاند مگر آن که خداوند، بهشت را بر او واجب مى‏کند و او را مى‏آمرزد.(رجال شیخ طوسى، ص۲۸۹)

سرودن براى اهل بیت علیهم السلام
قال الصادق علیه السلام: " من قال فینا بیت شعر بنى الله له بیتا فى الجنة. "
امام صادق علیه السلام فرمود: هر کس در راه ما و براى ما یک بیت شعر بسراید، خداوند براى او خانه‏اى در بهشت، بنا مى‏کند.(وسائل الشیعه، ج ۱۰، ص۴۶۷)

اصحاب مدح و مرثیه
قال الصادق علیه السلام: " الحمد لله الذى جعل فى الناس من یفد الینا و یمدحنا و یرثى لنا. "
امام صادق علیه السلام فرمود: خدا را سپاس که در میان مردم، کسانى را قرار داد که به سوى ما مى‏آیند و بر ما وارد مى‏شوند و ما را مدح و مرثیه مى‏گویند.(وسائل الشیعه، ج ۱۰، ص۴۶۹)

شعر خوانى در ایام عزا
قال الرضا علیه السلام: " یا دعبل! احب ان تنشدنى شعرا فان هذه الایام حزن کانت علینا اهل البیت علیه السلام. "
امام رضا علیه السلام به دعبل(شاعراهل بیت) فرمود: اى دعبل! دوست دارم که برایم شعرى بسرایى و بخوانى، چرا که این روزها(ایام عاشورا) روز اندوه و غمى است که بر ما خاندان رفته است.(جامع احادیثالشیعه، ج ۱۲، ص۵۶۷)

مرثیه، نصرت اهل بیت علیه السلام
عن الرضا علیه السلام: " یا دعبل! ارثالحسین علیه السلام فانت ناصرنا و مادحنا ما دمت حیا فلا تقصر عن نصرنا ما استطعت. "
امام رضا علیه السلام فرمود: اى دعبل! براى حسین بن على علیه السلام مرثیه بگو، تو تا زنده‏اى، یاور و ستایشگر مایى، تا مى‏توانى، از یارى ما کوتاهى مکن.(جامع احادیثالشیعه، ج ۱۲، ص۵۶۷)

شیعیان همراه و همدل
قال على علیه السلام: " ان الله…اختار لنا شیعة ینصروننا و یفرحون بفرحنا و یحزنون لحزننا. "
على علیه السلام فرمود: خداوند براى ما، شیعیان و پیروانى برگزیده است که ما را یارى مى‏کنند، با خوشحالى ما خوشحال مى‏شوند و در اندوه و غم ما، محزون مى‏گردند.(غررالحکم، ج ۱، ص۲۳۵)

کشته اشک
قال الحسین علیه السلام: " انا قتیل العبرة لا یذکرنى مؤمن الا بکى. "
حسین بن على علیه السلام فرمود: من کشته اشکم. هیچ مؤمنى مرا یاد نمى‏کند مگر آن که - به خاطر مصیبتهایم - گریه مى‏کند.(بحارالانوار، ج ۴۴، ص۲۷۹)

یک قطره اشک
قال الحسین علیه السلام: " من دمعت عیناه فینا قطرة بوأه الله عز و جل الجنة. "
حسین بن على علیه السلام فرمود: چشمان هر کس که در مصیبتهاى ما قطره‏اى اشک بریزد، خداوند او را در بهشت جاى مى‏دهد.(احقاق الحق، ج ۵، ص۵۲۳)

بهشت، پاداش عزادارى
قال على بن الحسین السجاد علیه السلام: " ایما مؤمن دمعت عیناه لقتل الحسین و من معه حتى یسیل على خدیه بوأه الله فى الجنة غرفا. "
امام سجاد علیه السلام فرمود: هر مؤمنى که چشمانش براى کشته شدن حسین بن على علیه السلام و همراهانش اشکبار شود و اشک بر صورتش جارى گردد، خداوند او را در غرفه‏هاى بهشتى جاى مى‏دهد.(ینابیع الموده، ص۴۲۹)

به یاد فرزندان فاطمه علیها السلام
قال السجاد علیه السلام: " انى لم اذکر مصرع بنى فاطمة الا خنقتنى لذلک عبرة. "
امام سجاد علیه السلام فرمود: من هرگز شهادت فرزندان فاطمه علیها السلام را به یاد نیاوردم، مگر آن که به خاطر آن، چشمانم اشکبار گشت.(بحارالانوار، ج ۴۶، ص۱۰۹)

سوگوارى در خانه‏ ها
قال الباقر علیه السلام: " ثم لیندب الحسین و یبکیه و یأمر من فى داره بالبکاء علیه و یقیم فى داره مصیبته باظهار الجزع علیه و یتلاقون بالبکاء بعضهم بعضا فى البیوت و لیعز بعضهم بعضا بمصاب الحسین علیه السلام. "
امام باقرعلیه السلام نسبت به کسانى که در روز عاشورا نمى‏توانند به زیارت آن حضرت بروند، اینگونه دستورعزادارى دادند و فرمودند: برحسین علیه السلام ندبه و عزادارى و گریه کند و به اهل خانه خود دستور دهد که بر او بگریند و در خانه‏اش با اظهار گریه و ناله بر حسین علیه السلام، مراسم عزادارى بر پا کند و یکدیگر را با گریه و تعزیت و تسلیت گویى در سوگ حسین علیه السلام در خانه‏هایشان ملاقات کنند.(کامل الزیارات، ص۱۷۵)

اشک على علیه السلام در سوگ شهداى کربلا
قال الباقر علیه السلام: " مر على بکربلا فى اثنین من اصحابه قال: فلما مر بها ترقرقت عیناه للبکاء ثم قال: هذا مناخ رکابهم و هذا ملقى رحالهم و هیهنا تهراق دماؤهم، طوبى لک من تربة علیک تهراق دماء الأحبة. "
امام باقر علیه السلام فرمود: امیرالمؤمنین علیه السلام با دو تن از یارانش از «کربلا» گذرکردند، حضرت، هنگام عبور از آنجا، چشمهایش اشک آلود شد، سپس فرمود: اینجا مرکبهایشان بر زمین مى‏خوابد، اینجا محل بارافکندنشان است و اینجا خونهایشان ریخته مى‏شود، خوشا به حال تو اى خاکى که خون دوستان بر روى تو ریخته مى‏شود!(بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۲۵۸)

اشک، حجاب دوزخ
قال الباقر علیه السلام: " ما من رجل ذکرنا او ذکرنا عنده یخرج من عینیه ماء و لو مثل جناح البعوضة الا بنى الله له بیتا فى الجنة و جعل ذلک الدمع حجابا بینه و بین النار. "
امام باقرعلیه السلام پس از شنیدن سروده‏هاى «کمیت» درباره اهل بیت، گریست و سپس فرمود: هیچ کس نیست که ما را یاد کند، یا نزد او از ما یاد شود و از چشمانش هر چند به اندازه بال پشه‏اى‏ اشک آید، مگر آن که خداوند برایش در بهشت، خانه‏اى بنا کند و آن اشک را حجاب میان او و آتش دوزخ قرار دهد.(الغدیر، ج ۲، ص۲۰۲)

بیست سال گریه
قال الصادق علیه السلام: " بکى على بن الحسین علیه السلام عشرین سنة و ما وضع بین یدیه طعام الا بکى. "
امام صادق علیه السلام فرمود: امام زین العابدین علیه السلام بیست ساله(به یاد عاشورا) گریست و هرگز طعامى پیش روى او نمى‏گذاشتند مگر این که گریه مى‏کرد.(بحارالانوار، ج ۴۶، ص ۱۰۸)

ادب سوگوارى
قال الصادق علیه السلام: " لما مات ابراهیم بن رسول الله صلى الله علیه و آله و سلم حملت عین رسول الله بالدموع ثم قال النبى صلى الله علیه و آله و سلم: تدمع العین و یحزن القلب و لا نقول ما یسخط الرب و انا بک یا ابراهیم لمحزونون. "
امام صادق علیه السلام فرمود: چون ابراهیم پسر رسول خدا از دنیا رفت، چشم پیامبر پر از اشک شد. سپس پیامبرفرمود: چشم، اشکبار مى‏شود و دل غمگین مى‏گردد، ولى چیزى نمى‏گوییم که خدا را به خشم آورد، و ما در سوگ تو اى ابراهیم اندوهناکیم.(بحارالانوار، ج ۲۲، ص۱۵۷)

چشم هاى اشکبار
قال الصادق علیه السلام: " من ذکرنا عنده ففاضت عیناه حرم الله وجهه على النار. "
امام صادق علیه السلام فرمود: نزد هر کس که از ما(و مظلومیت ما) یاد شود و چشمانش پر از اشک گردد، خداوند چهره‏اش را بر آتش دوزخ حرام مى‏کند.(بحارالانوار، ج ۴۴، ص۲۸۵)

احیاء خط اهل بیت علیهم السلام
قال الصادق علیه السلام: " تزاوروا و تلاقوا و تذاکروا و احیوا امرنا. "
امام صادق علیه السلام فرمود: به زیارت و دیدار یکدیگر بروید، با هم به سخن و مذاکره بنشینید و امر ما را - - کنایه از حکومت و رهبرى - زنده کنید.(بحارالانوار، ج ۷۱، ص۳۵۲)

مجالس حسینى
قال الصادق علیه السلام للفضیل: " تجلسون و تحدثون؟ فقال: نعم، قال: ان تلک المجالس احبها فأحیوا امرنا، فرحم الله من احیى امرنا. "
امام صادق علیه السلام از «فضیل» پرسید: آیا(دور هم) مى‏نشینید و حدیثو سخن مى‏گویید؟ گفت: آرى ‏فرمود: اینگونه مجالس را دوست دارم، پس امر(امامت) ما را زنده بدارید. خداى رحمت کند کسى را که امر و راه ما را احیا کند.(وسائل الشیعه، ج ۱۰، ص۳۹۲)

اشک هاى ارزشمند
قال الصادق علیه السلام: ".. رحم الله دمعتک، اما انک من الذین یعدون من اهل الجزع لنا و الذین یفرحون لفرحنا و یحزنون لحزننا، اما انک سترى عند موتک حضور آبائى لک… "
امام صادق علیه السلام به «مسمع» که از سوگواران و گریه کنندگان بر عزاى حسینى بود، فرمود: خداى، اشک تو را مورد رحمت قرار دهد. آگاه باش، تو از آنانى که از دلسوختگان ما به شمار مى‏آیند، و از آنانى که با شادى ما شاد مى‏شوند و با اندوه ما غمگین مى‏گردند. آگاه باش! تو هنگام مرگ، شاهد حضور پدرانم بر بالین خویش خواهى بود.(وسائل الشیعه، ج ۱۰، ص۳۹۷)

دلهاى سوخته
قال الصادق علیه السلام: " اللهم…و ارحم تلک الأعین التى جرت دموعها رحمة لنا و ارحم تلک القلوب التى جزعت و احترقت لنا و ارحم الصرخة التى کانت لنا. "
امام صادق علیه السلام بر سجاده خود نشسته و بر زائران و سوگواران اهل بیت، چنین دعا مى‏کرد و مى‏فرمود: خدایا…آن دیدگان را که اشکهایش در راه ترحم وعاطفه بر ما جارى شده و دلهایى را که به خاطر ما نالان گشته و سوخته و آن فریادها و ناله‏هایى را که در راه ما بوده است، مورد رحمت قرار بده.(بحارالانوار، ج ۹۸، ص۸)

گریه بر مظلومیت شیعه
قال الصادق علیه السلام: " من دمعت عینه فینا دمعة لدم سفک لنا او حق لنا نقصناه او عرض انتهک لنا او لأحد من شیعتنا بوأه الله تعالى بها فى الجنة حقبا. "
امام صادق علیه السلام فرمود: هر کس که چشمش در راه ما گریان شود، به خاطر خونى که از ما ریخته شده است، یا حقى که از ما گرفته‏اند، یا آبرویى که از ما یا یکى از شیعیان ما برده وهتک حرمت کرده‏اند، خداى متعال به همین سبب، او را در بهشت جاودان، براى ابد جاى مى‏دهد.(امالى شیخ مفید، ص۱۷۵)

ثواب بى حساب
قال الصادق علیه السلام: " لکل شیى‏ء ثواب الا الدمعة فینا. "
امام صادق علیه السلام فرمود: هر چیزى پاداش و مزدى دارد، مگر اشکى که براى ما ریخته شود - که چیزى با آن برابرى نمى‏کند و مزد بى اندازه دارد -.(جامع احادیثالشیعه، ج ۱۲، ص۵۴۸)

کوثر و اشک
قال الصادق علیه السلام: " ما من عین بکت لنا الا نعمت بالنظر الى الکوثر و سقیت منه. "
امام صادق علیه السلام فرمود: هیچ چشمى نیست که براى ما بگرید، مگر این که برخوردار از نعمت نگاه به «کوثر» مى‏شود و از آن سیرابش مى‏کنند.(جامع احادیثالشیعه، ج ۱۲، ص۵۵۴)

گریه آسمان
عن الصادق علیه السلام: " یا زرارة! ان السماء بکت على الحسین اربعین صباحا. "
امام صادق علیه السلام فرمود: اى زراره! آسمان چهل روز، در سوگ حسین بن على علیهما السلام گریه کرد.(جامع احادیثالشیعه، ج ۱۲، ص۵۵۲)

گریه و اندوه مطلوب
قال الصادق علیه السلام: " کل الجزع و البکاء مکروه سوى الجزع و البکاء على الحسین علیه السلام. "
امام صادق علیه السلام فرمود: هر نالیدن و گریه‏اى مکروه است، مگر ناله و گریه بر حسین علیه السلام.(بحارالانوار، ج ۴۵، ص۳۱۳)

پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم و گریه بر شهید
قال الصادق علیه السلام: " ان النبى لما جائته وفاة جعفر بن ابى طالب و زید بن حارثة کان اذا دخل بیته کثر بکائه علیهما جدا و یقول: کانا یحدثانى و یؤانسانى فذهبا جمیعا. "
امام صادق علیه السلام فرمود: وقتى خبر شهادت جعفر بن ابى طالب و زید بن حارثه به پیامبر خدا رسید، از آن پس هر گاه وارد خانه‏ مى‏شد، بر آن دو شهید به شدت مى‏گریست و مى‏فرمود: آن دو شهید، با من هم سخن و همدم و انیس بودند، و هر دو رفتند!(من لا یحضره الفقیه، ج ۱، ص۱۷۷)

نفس هاى تسبیح
قال الصادق علیه السلام: " نفس المهموم لظلمنا تسبیح و همه لنا عبادة و کتمان سرنا جهاد فى سبیل الله. ثم قال ابو عبد الله علیه السلام: یجب ان یکتب هذا الحدیثبالذهب. "
امام صادق علیه السلام فرمود: نفس کسى که به خاطر مظلومیت ما اندوهگین شود، تسبیح است و اندوهش براى ما، عبادت است و پوشاندن راز ما جهاد در راه خداست. سپس امام صادق علیه السلام افزود: این حدیثرا باید با طلا نوشت!(امالى شیخ مفید، ص ۳۳۸)

فرشتگان سوگوار
قال الصادق علیه السلام: " اربعة الاف ملک عند قبر الحسین علیه السلام شعثغبر یبکونه الى یوم القیامة. "
امام صادق علیه السلام فرمود: چهارهزار فرشته نزد قبر سید الشهدا علیه السلام ژولیده و غبارآلود، تا روز قیامت بر آن حضرت مى‏گریند.(کامل الزیارات، ص ۱۱۹)

گریه بر حسین علیه السلام
قال الرضا علیه السلام: " یا ابن شبیب! ان کنت باکیا لشى‏ء فابک للحسین بن على بن ابى طالب علیه السلام فانه ذبح کما یذبح الکبش. "
امام رضا علیه السلام به «ریان بن شبیب» فرمود: اى پسر شبیب! اگر بر چیزى گریه مى‏کنى، بر حسین بن على بن ابى طالب علیه السلام گریه کن، چرا که او را مانند گوسفند سر بریدند.(بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۲۸۶)

مجالسى به یاد ائمه علیهم السلام
قال الرضا علیه السلام: " من جلس مجلسا یحیى فیه امرنا لم یمت قلبه یوم تموت القلوب. "
امام رضا علیه السلام فرمود: هر کس در مجلسى بنشیند که در آن، امر(و خط و مرام ما) احیا مى‏شود، دلش در روزى که دلها مى‏میرند، نمى‏میرد.(بحارالانوار، ج ۴۴، ص۲۷۸)

آثار گریستن بر حسین علیه السلام
قال الرضا علیه السلام: " فعلى مثل الحسین فلیبک الباکون فان البکاء علیه یحط الذنوب العظام. "
امام رضا علیه السلام فرمود: گریه کنندگان باید بر کسى همچون حسین علیه السلام گریه کنند، چرا که گریستن براى او، گناهان بزرگ را فرو مى‏ریزد.(بحارالانوار، ج ۴۴، ص۲۸۴)

اشک و آمرزش گناه
قال الرضا علیه السلام: " یابن شبیب! ان بکیت على الحسین علیه السلام حتى تصیر دموعک على خدیک غفر الله لک کل ذنب اذنبته صغیرا کان او کبیرا قلیلا کان او کثیرا. "
امام رضا علیه السلام فرمود: اى پسر شبیب! اگر بر، حسین علیه السلام آن قدر گریه کنى که اشکهایت بر چهره‏ات جارى شود، خداوند همه گناهانت را که مرتکب شده‏اى مى‏آمرزد، کوچک باشد یا بزرگ، کم باشد یا زیاد.(امالى صدوق، ص۱۱۲)

همدلى با عترت
قال الرضا علیه السلام: " ان سرک ان تکون معنا فى الدرجات العلى من الجنان فاحزن لحزننا و افرح لفرحنا. "
امام رضا علیه السلام به ریان بن شبیب فرمود: اگر تو را خوشحال مى‏کند که در درجات والاى بهشت با ما باشى، پس در اندوه ما غمگین باش و در شادى ما خوشحال باش.(جامع احادیثالشیعه، ج ۱۲، ص۵۴۹)

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات