ابراهیم فیاض: حوزه و دانشگاه ضد خلاقیتند!
نخستین روز همایش «جوان ایرانی، پرسش های امروزی»، با موضوع جنبش نرم افزاری و توسعه علمی ایران در تالار دهشور دانشکده علوم پایه دانشگاه تهران آغاز به کار کرد،
در بخش اول همایش دكتر سعید زیبا كلام پیرامون موضوع نظریه، نظریه سازی و افسانه های پیرامون آن به ارائه مقاله پرداخت،
وی در بخشی از سخنرانی خود در انتقاد از دانشگاهیان گفت: «شاید مدت زمان زیادی است که جامعه علمی ما هم در سطح حوزه و هم در سطح دانشگاه، بیش از آنکه به پژوهش در مسایل و معضلات جامعه بپردازد و در جهت رفع و یا تقلیل این معضلات گام بردارد؛ خود را درگیر برخی مبانی کرده است که روند پژوهش را کند یا معطل گذاشته است. یکی از این مبانی، تعریف مفهوم «نظریه» است که شاید بتوان گفت ازبعداز انقلاب تا به امروز در دانشگاه، درتلاشیم تا آن را به گونه ای جامع و مانع تعریف کنیم، در حالیکه اصرار بر تعریف این مفهوم کار ی عبثو بیهوده است و مارا در گام نهادن به پژوهش های کاربردی و جدی برای حل
مشکلات جامعه تضعیف نموده است. هر پژوهشی در هر زمینه ای بر اساس آمال، آرزو، معضلات و متعلقات آن(روش / نظریه / مفاهیم و …) انجام می گیرد. لذا توجه به این ابعاد در جهت پیشبرد پژوهش های مهم کاربردی مقدم بر مفهوم شناسی نظریه است.»
در ادامه سخنرانی دکتر زیبا کلام به سؤالات متعدد دانشجویان و خبرنگاران در باره نظریه سازی پاسخ داد و به روشنگری پرداخت.
در بخش دوم همایش دکتر ابراهیم فیاض، استاد علوم اجتماعی دانشگاه تهران و از حامیان جدی دولت احمدی نژاد، پیرامون سازمان های دانش در ایران به ایراد سخنرانی پرداخت، وی سازمان هایی نظیر حوزه و دانشگاه را ضد خلاقیت، دانش و ایده پردازی دانست، و فضای علمی دانشگاه ها را صرفاً مصرف کننده و ضد تولید معرفی کرد. سپس وی تاریخچه این مشکلات را مطرح کرده و ریشه اصلی را در وابستگی حوزه به گذشته و وابستگی دانشگاه به غرب دانست؛ از نظر ایشان نتیجه این فرایند عدم تفکر از سوی هر دو سازمان(حوزه و دانشگاه) و در نتیجه عدم تولید و خلاقیت است.
وی راه حل فراروی سازمان(حوزه و دانشگاه) را به منظور جلوگیری از این معضل مطالعه غرب و اسلام دانست و گفت از یكسو جنبش-های دانشجویی باید سازنده باشند نه اینكه تنها به دنبال ساختار شكنی باشند و چیزی بنیان ننهند و از سوی دیگر حوزه باید به دنبال علوم و دانش های جدید باشند و فقه اجتماعی را دنبال كنند و از فقه فردی دوری گزینند زیرا فقه فردی همان سكولاریزه شدن حوزه است.