جشن سده چیست| جشن سده و رقص شعلهها در قلب زمستان
جشن سده از جشن های مهم زرتشتیان در ایران است.
در شامگاه دهم بهمن، زمانی که سرمای زمستان به اوج خود میرسد، ایرانیان باستان جشنی باستانی و پُرشور به نام " جشن سده " را برگزار میکردند. این جشن که قدمتی بیش از 3000 سال دارد، به عنوان یکی از کهنترین جشنهای ایرانی، نمادی از پیروزی نور بر تاریکی، گرما بر سرما و امید بر ناامیدی است.
ریشهای در اعماق تاریخ:
جشن سده ریشه در اساطیر و فرهنگ ایران باستان دارد. در شاهنامه فردوسی ، داستان پیدایش آتش به هوشنگ شاه پیشدادی نسبت داده میشود. گفته میشود که هوشنگ، روزی هنگام مارگیری، سنگی به سوی مار پرتاب کرد. برخورد سنگها جرقهای ایجاد کرد و آتش پدیدار شد. از آن پس، ایرانیان به پاس این اتفاق، جشن سده را برپا میکردند.
آتش، عنصری مقدس:
در جشن سده، آتش عنصری محوری و مقدس است. مردم در بلندترین نقطه محل زندگی خود، هیزم جمعآوری کرده و آتش بزرگی برمیافروختند. شعلههای زبانهکش آتش، نمادی از گرما و روشنایی بود که در قلب زمستان، امید به زندگی و تداوم حیات را به ارمغان میآورد.
جشن و پایکوبی:
جشن سده تنها به روشن کردن آتش محدود نمیشد. مردم با گردهم آمدن در کنار آتش، به پایکوبی، خواندن آواز و شعرخوانی میپرداختند. همچنین، از غذاها و خوراکیهای مخصوص این جشن نیز لذت میبردند.
جشنی ملی، فارغ از مذهب:
برخلاف تصور برخی، جشن سده مختص به دین زرتشت نیست. این جشن، جشنی ملی و باستانی است که ایرانیان با هر دین و مذهبی میتوانند در آن شرکت کرده و از زیبایی و معنویت آن لذت ببرند.
جشن سده در گذر زمان:
با گذشت زمان و ظهور اسلام، برخی از سنتهای جشن سده کمرنگ شد. اما این جشن به طور کامل از بین نرفت و در برخی از نقاط ایران، به خصوص در استان یزد، زرتشتیان و دیگر اقوام ایرانی، این سنت دیرینه را زنده نگه داشتند.
احیای جشن سده:
در سالهای اخیر، شاهد احیای جشن سده در نقاط مختلف ایران هستیم. مردم با برپایی جشنهای عمومی و خصوصی، تلاش میکنند تا این سنت باستانی را به نسلهای جدید معرفی کنند و از پیامهای امید و روشنایی آن بهره ببرند.
جشن سده، نمادی از هویت ایرانی
جشن سده، به عنوان یکی از عناصر هویت ایرانی، یادآور فرهنگ غنی و پربار ایران زمین است. این جشن، فرصتی برای تجدید میثاق با گذشته و نیاکانمان و همچنین، بهانهای برای گردهم آمدن و شادمانی در کنار یکدیگر است.
جشن سده، نغمهای از امید و روشنایی در قلب زمستان است. شعلههای این جشن، یادآور پیروزی نور بر تاریکی و گرمای عشق و همدلی در برابر سرمای زمستان است. گرامی باد این جشن باستانی و پُرشور!


