عواقب درمان نکردن لجبازی کودکان در بزرگسالی
لجبازی در صورتی که باعثبه هم زدن روابط با والدین شود و یا تنش و استرس زیادی را ایجاد کند به عنوان اختلال در نظر گرفته میشود.
به گزارش افکارنیوز به نقل از ایسنا، جهانگير كرمي اظهار كرد: درمان نكردن لجبازي در كودكان زمينههاي پرخاشگري و اضطراب در دوره نوجواني را افزايش ميدهد.وي افزود: لجبازي كودكان به صورت مقابله جويي با منابع قدرت مانند پدر و مادر خود را نشان ميدهد، به نحوي كه معمولا كودكان خواسته والدين را انجام نميدهند يا به نوعي برخواسته خود پافشاري كرده و يا عمدا كاري ميكنند كه مي دانند باعث ناراحتي آنها ميشود.وي با اشاره به اينكه لجبازي كودكان در بعضي از سنين مانند سه سالگي جزء رشد طبيعي محسوب ميشود، افزود: در اين شرايط كودك با لجبازي ميخواهد اعلام استقلال و موجوديت كند، ولي
در صورتي كه شدت آن بيش از حد انتظار باشد، نشاندهنده يك اختلال است.
کرمی گفت: لجبازی در صورتی که باعثبه هم زدن روابط با والدین شود و یا تنش و استرس زیادی را ایجاد کند به عنوان اختلال در نظر گرفته میشود. وی افزود: والدین با رفتارهایی که دارند و تاثیری که بر رفتار بد کودک میگذارند و باعثتقویت این رفتارها می شوند، در تشدید لجبازی کودکان تاثیر میگذارند. این روانشناس اظهار داشت: هنگامی که کودک با لجبازی خود کاری کند که والدین به خواستههای او تن در دهند این باعثمیشود که کودک یاد بگیرد در برابر " نه " گفتن والدین مقاومت و لجبازی داشته باشد تا هر زمان دیگری، به خواسته های منطقی یا غیرمنطقی خود برسد.
وي با تاكيد بر اينكه بايد والدين در برابر خواستههاي غيرمنطقي كودكان خود " نه " گفتن منطقي و قاطعانه را تمرين كنند، ادامه داد: اگر رفتار لجبازي و پرخاشگري كودك به طول انجامد مطمئنا در بزرگسالي به ويژه دوران نوجواني، فرد دچار اضطراب، مشكلات پرخطر و پرخاشگري شده و ممكن است عارضههاي دوري از خانواده و يا فرار خانواده را از روي تمايل تجربه كند.كرمي با بيان اين كه بايد با خانواده درماني اين رفتارها را تغيير داد، گفت: در گام اول بايد والدين ياد بگيرند كه چگونه با كودك خود و نحوه برخورد با لجبازي او قدم بردارند، چرا كه اگر اين گونه نشود در دوره نوجواني بايد به درمانهاي
مشاوره درماني و رفع تنش خانوادگي روي آورند و وقت زيادي را براي اين قضيه به كار گيرند.