رواج استفاده از لوازم آرایش در بین پسران ایرانی
از زمانی که پسران قطعه زغالی بر میداشتند و برای نشان دادن مرد بودنشان به دیگران برای خود سبیل میگذاشتند سالها گذشته است، امروزه برخی از پسران جوان و نوجوان همچون بسیاری از دختران برای خرید موچین، کرم پودر، رژلب، ریمل و سایر لوازم دخترانه به فروشگاههای لوازم آرایشی میروند و اصالت و شخصیت مردانهشان را در پس خرید این لوازم آرایشی میفروشند تا رویاهای کودکانه پسران گذشته این مرز و بوم را در پس چهرهی زنانه خود ساختهی خود به دست باد دهند.
به گزارش افکارنیوز به نقل از ایسنا، شمار پسران و مردان زن نمايي كه با بحران هويت شديد مواجه هستند در ساليان اخير فزوني يافته است آنگونه كه دكتر مجيد ابهري - آسيب شناس و پژوهشگر اجتماعي - ميگويد: هفت درصد از كساني كه از لوازم آرايشي استفاده ميكنند پسران و مردان هستند و اين در حالي است كه حتي بعضي از لوازم آرايشي مانند كرم، ژل مو و اسپري هاي خوش بو كننده جزو لوازم آرايشي به حساب نميآيند و منظور ريمل، كرم پودر و ... است.
مهدی آقاپور – پژوهشگر فرهنگی و عضو هیئت علمی دانشگاه تهران – نیز ضمن تاکید بر ناهنجار بودن پدیده استفاده از لوازم آرایشی در بین پسران و مردان و استفاده از این لوازم در خانوادههایی که پیوند اجتماعی ضعیف تری دارند، اظهار میکند: استفاده از لوازم آرایشی بین پسران جوان و نوجوان در بین سنین ۱۵ تا ۲۵ سال بیشتر است، هنگامی که فرد کم کم از دوره نوجوانی فاصله میگیرد وارد مرحلهی اول جوانی میشود.
اما فلور رضایی کارگر – روان شناس، مشاور و استاد دانشگاه با اشاره به اینکه نوجوانی اول از حدود ۱۱ سالگی شروع و تا ۱۶-۱۵ سالگی ادامه مییابد و نوجوانی دوم نیز از ۱۶ سالگی شروع میشود و تا ۱۸ سالگی ادامه دارد، معتقد است: بروز این پدیده در نوجوانی دوم بیشتر است و این در حالی است که در بعضی از کشورها مانند سوئد نوجوانی دوم تا ۲۱ سال هم اعلام شده است که علتش هم بروز رفتارهای مختص سن نوجوانان تا این سن است.
وی ادامه میدهد: فرد در نوجوانی اول در پی کسب هویت فردی است و به تدریج با وارد شدن به نوجوانی دوم هویت اجتماعیاش شکل میگیرد.
به گزارش ایسنا، مروری بر تبلیغات مندرج بر در و دیوارهای آرایشگاههای مردانه از تغییر رفتار حکایت دارد تبلیغاتی با ادبیات آرایشگاههای زنانه؛ اصلاح صورت و ابرو٬ مش و رنگ مو و …
مهمترین موضوع در استفاده از لوازم آرایش بین پسران و مردان، علت استفاده از این لوازم و همچنین افزایش روز افزون این قشر و خطراتش برای فضای بهنجار و ارزشی جامعه است.
آقاپور معتقد است: سبک زندگی جدید، خرده فرهنگهای جدیدی ایجاد کرده است و در فرآیند گسترش نظام جهانی شدن «مفهوم غربی شدن جوانان» بیشتر از هر قشری مورد توجه قرار میگیرند.
وی میافزاید: ابتدا قشری که از نظر جمعیتی معدودند به این قبیل موضوعات گرایش پیدا میکنند؛ ولی به مرور زمان این نوع اقشار و رفتار در جامعه گسترش پیدا میکنند.
در حالی که فلور رضایی پدیدهی استفاده از لوازم آرایشی در بین پسران و مردان را از جنبههای مختلف روانی بررسی میکند و میگوید: هویت جنسی معمولا از سنین ۴ تا ۸ سال شکل میگیرد، اگر الگوهای نامناسب و یا رفتارهای مغایر با سنش به او داده شود جنسیتش به همان گونه شکل میگیرد و هویت جنسیاش دچار اختلال میشود مثلا دخترانی که لباسهای پسرانه میپوشند و یا دخترانی که ظاهری پسرانه برای خود میسازند.
وی در ادامه به دو دسته دیگر از افراد اشاره میکند که در جامعه بسیار معدودند، گروهی که دچار بیماری T. S هستند که در واقع در ظاهر مرد هستند ولی از نظر روانی و روان شناختی خود را زن میدانند، این گونه افراد دچار اختلالات جنسیتی هستند که در نوجوانی برای آنها اتفاق میافتد و باید تحت درمانهای بالینی قرار گیرند. همچنین دو جنسیتی ها کسانی هستند که استفاده از لوازم آرایشی در میان آنان رواج دارد.
رضایی علت اصلی پیدایش این پدیده را تغییر معیارهای زیبایی میداند و اذعان میکند: معیارهایی که یک زمانی برای جنس زن زیبایی محسوب میشد امروزه پسران آن معیارهای زیبایی را برای خودشان انتخاب میکنند که علت این اتفاق هم اشتباه در یادگیری از روی مدها و الگوهای نامناسبی است که به افراد داده میشود و همین امر سبب شده شاهد از بین رفتن تفکیک ارزشها و ادغام معیارهای زیبایی باشیم.
به گزارش ایسنا، ماهواره، رسانهها، فضای مجازی و حتی گوشی تلفن همراه ازعوامل اصلی الگو دادن به افراد و انتقال سبک جدید زندگی در جامعه است.
آقاپور با تاکید بر غنی و تمدن ساز بودن فرهنگ ایرانی – اسلامی تصریح میکند: در صورت کم کاری، ما در فرهنگ جهانی که به سمت غربی شدن پیش میرود استهلاک میشویم.
اين پژوهشگر فرهنگي در پايان برخورد قهري و تنبيهي با اين افراد و اين پديده را نادرست ارزيابي ميكند و ميافزايد: يا مردم جلوي اين هنجار شكنيها را ميگيرند يا اينكه قانون اين كار را انجام ميدهد، ما در درجه اول بايد الگوهاي مناسب بدهيم، الگوهايي كه از نظر فرهنگ ارزش جامعه خود مناسب هستند.