متن نامه نصراله دریابیگی، دبیر اجرائی خانه کارگر و نایب رئیس کانون عالی کارگران بازنشسته، به شرح زیر است:
جناب دکتر سالاری
مدیرعامل محترم سازمان تامین اجتماعی
با سلام و احترام؛
ضمن آرزوی سلامتی برای جنابعالی و همکاران محترم، مدت هاست تلاش نمودم تا در این شرایط حساس کشور و با شناختی که از نهایت دلسوزی جنابعالی در حق کارگران و بازنشستگان دارم، کتباً نامهای به محضر جنابعالی تقدیم ننمایم؛ اما به دو جهت مجبور به تحریر و تقدیم این عریضه شدم که دلیل اول آنعدم دسترسی به حضرتعالی برای عرض مشکلات به صورت حضوری و دلیل دوم، فشار غیر قابل تحمل و در معرض اتهام قرار گرفتن اینجانب و همکاران مظلوم و پر تلاشم در هیات مدیره کانونهای بازنشستگان شهرستانهای مازندران و همچنین سایر استانها در اقصی نقاط کشور است که اکنون سپر بلای همه کمبودها و سهل انگاریها در ایفای و ظایف ذاتی و تکالیف سازمان تامین اجتماعی در حق بازنشستگان شده اند. لذا با محذوف نمودن بخش اعظمی از مشکلات کنونی جامعه بزرگ بازنشستگان، با اشاره مختصر و مجمل فقط به یک نمونه از آن که اکنون جانها را به ستوه آورده است اشاره میگردد و آن معوق ماندن پرداخت مطالبات ناشی از هزینههای درمانی این قشر شریف میباشد.
جناب دکتر سالاری عزیز: مستحضرید که برابر اصل ۲۹ قانون اساسی هزینههای درمانی آحاد جامعه بر عهده و جزء تکالیف دولت میباشد. به غیر آن قانون الزام در این خصوص، تصریحاتی در لزوم ایفای این تعهد دولت دارد که البته یادگار دوره ریاست جمهوری قائد شهید میباشد.
علاوه بر آن، کارگران طی سی سال و بعضاً «بیشتر با پرداخت قابل توجهی از درآمد خود و تادیه در صندوق سازمان از مدتها قبل از بیماری، هزینههای درمانی خود را به سازمان تامین اجتماعی پرداخت نمودند. ایضاً نکته تاسفبار اینکه مجددا پس از بازنشستگی نیز، مجبور به پرداخت درصدی از حقوق مستمری بازنشستگی خود به سازمان از بابت درمان میباشند و مع الاسف اینکه با وصف بارها پرداخت هزینه درمان، و وجود ناترازیها و عدم تمکن سازمان در ارائه خدمات و هزینههای درمانی، این عزیزان مجبور به خرید درمان خصوصی از محل عقد قرارداد با بیمه تکمیلی هم شده اند. با این حال آیا سزاوار است که بازنشستگان در قبال وجوهاتی که در همین خصوص از آنان کسر میگردد.
و علیرغم موجودی در صندوق سازمان باید برای بخش درمان آنان هزینه گردد، به دلیلعدم پرداخت نشدن به موقع به طرفهای قرارداد درمانی با آن سازمان، قریب به یک سال، چشم انتظار دستور مسئولین سازمان بمانند و این در حالی است که بعضا" برخی از این عزیزان برای درمان خود یا خانواده تحت پوشش، مجبور به اخذ وام و پرداخت بهره بانکی نیز شده اند.
هرچند میدانم که میدانیم که میدانید اکنون:
۱-حق بیمه عمر بازنشستگان در قرارداد سالهای ۱۴۰۳ الی ۱۴۰۴ از شهریور سال گذشته پرداخت نگردید.
۲-برای قرارداد جدید ۱۴۰۵-۱۴۰۴ از آذر سال ۱۴۰۴ تا کنون هیچ اقدامی بابت بیمه عمر پرداخت نگردید.
۳- بازنشستگان از مهر سال ۱۴۰۴ بابت قرارداد ۱۴۰۴-۱۴۰۳ منتظر دریافت هزینه پرداخت شده خود برای درمان از محل قرارداد با بیمه آتیه سازان حافظ میباشند.
۴-و از بابت قرارداد جدید که وجوه مضاعفی از بازنشستگان بابت بیمه تکمیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ دریافت میگردد، از بهمن سال ۱۴۰۴ منتظر دریافت مطالبات خود میباشند.
جناب آقای دکتر سالاری:
قطعا «همه ما، جنابعالی را دلسوز جامعه کارگری و بازنشستگان میدانیم؛ اما همکارانم در مواجهه با موج عظیم اعتراضات و انتقادات به حق بازنشستگان عاجز از اقناع آنان میباشند و هر روز در معرض خطر و ایذاء و ناراحتیهای آزار روحی و حتی جسمی قرار میگیرند که ما و آنان را دیگر طاقت تحمل نیست. لذا معروض میدارد اگر این وضع همچنان ادامه پیدا کند، متعذرانه به عذر معروضه مجبوریم که مراجعان را به سمت شعب سازمان، هدایت و اساسا» در موضوع قرارداد بیمه تکمیلی، تجدید نظر نمائیم.
