فکر میکنند ما هنوز بچهایم!
برنامهریزی و مدیریت یک رابطهی مطلوب و سازنده از همان ابتدای زندگی مشترک برای تازهعروس و دامادها امری ضروری باشد. رابطهای که بجای تنش و برخورد از پذیرش، احترام و حمایت متقابل ساخته شده باشد.
: «به حریم شخصیمان احترام نمیگذارند، به دخالت کردن عادت کردهاند، همیشه باعثدردسرند، فکر میکنند ما هنوز بچهایم، با من بر سرِ همسرم رقابت میکنند» اینها جملاتی است که گاه از زبان عروس و دامادها میشنویم. جملاتی که از ارتباط نادرست میان آنان و خانوادهی همسرشان حکایت میکند. به عبارت دیگر گاهی ارتباط با خانوادهی همسر برای افراد تبدیل به بار سنگینی میشود که ناچارند آن را تحمل کنند.
از این گذشته گاهی ارتباط نامطلوب همسران با خانوادهی یکدیگر سبب بروز تنش و ناآرامیهای پایانناپذیر در محیط هر دو خانواده میشود. تنشهایی که بخش زیادی از انرژی و توان همسران را نابود میکند و بسیاری از لحظات شیرین آنها را تبدیل به لحظههای تلخ میکند.
بنابراین به نظر میرسد برنامهریزی و مدیریت یک رابطهی مطلوب و سازنده از همان ابتدای زندگی مشترک برای تازهعروس و دامادها امری ضروری باشد. رابطهای که بجای تنش و برخورد از پذیرش، احترام و حمایت متقابل ساخته شده باشد.
برای دستیابی به چنین رابطهای لازم است برخی نکات را مدنظر قرار دهیم:
پذیرش:نه تنها عروس یا داماد تازه وارد باید در خانواده پذیرفته شوند، بلکه در مقابل لازم است این افراد تازه وارد نیز با پذیرش قوانین و حتی کاستیهای خانوادهی همسرشان راه را برای برقراری یک رابطهی مسالمتآمیز هموارتر کنند.
احترام و حمایت:به نظر میرسد یک فرزند حتی با وجود کاستیهای بسیار خانوادهی اصلیاش، بتواند برای همیشه آنها را کنار بگذارد و رشتههای پیوند و مودت خود با آنان را قطع کند. بنابراین به نفع تازه عروس و دامادها است که به جای تنش و درگیریهای مداوم با خانوادهی همسرشان، آنان را بپذیرند و حدی از رابطهی متعارف را برای ادامهی پیوندشان با آنان تعریف کنند.
بنابراین توجه داشته باشیم که ممکن است ما بعضی از خصوصیات خانوادهی همسرمان را به هیچ وجه نپسندیم یا حتی آنها را لایق احترام ندانیم، اما رفتار نادرست و توأم با برخورد و تنش اوضاع را خرابتر میکند و ممکن است همسرمان را به جبههگیری وا دارد.
از سوی دیگر ممکن است والدین عروس یا داماد تازه وارد را در شأن خود نبینند و با او رفتار توهینآمیزی داشته باشند. غافل از اینکه چنین رفتاری در درجهی اول آرامش و خوشبختی فرزند دلبندشان را به مخاطره میاندازد.
بنابراین – حتی با وجود کاستی های احتمالی – رابطهی توأم با احترام یک رابطهی برد – برد است.
پرهیز از قضاوت عجولانه:وقتی فردی از خانواده و فرهنگ متفاوت وارد خانوادهی جدیدی میشود، ممکن است نتواند همهی رفتارها، قوانین، ارتباطات خانوادهی جدید را بفهمد و حلاجی کند. در چنین شرایطی قضاوت عجولانهی طرفین سبب میگردد که آنان از رفتارهای هم برداشتهای غلط و نابهجایی داشته باشند.
بنابراین بهتر است صبورانه رفتار کنیم. رفتار هم را به حساب بدذاتی یا سوءنیت نگذاریم و با رفتار آگاهانه، به مرور تلاش کنیم تا مختصات صحیحی از شخصیت آنان به دست آوریم. مدیریت رابطه با خانوادهی همسر، هنری بزرگ محسوب میشود که نیازمند به دست آوردن اطلاعات و مهارتهای خاصی است. یکی از ضروریات دستیابی به زندگی مطلوب، داشتن روابط خوب و سازنده با خانوادهی همسر است. در غیر این صورت، زوج جوانی که به ساختن آشیانهی مهر خود پرداختهاند، درگیر مشکلات بسیاری میشوند.
بانگاهی به:
کتاب من و خانوادهی همسرم، نجمه مولوی، بازنویسی و ویرایش: سمانه خمسهای، انتشارات قدس رضوی.