پاتوقهای عرفان های «فمنیستی - شیطانی»
مدل به مدل عرفانهای کاذب از سوی محافل فراماسونی - صهیونیستی به کشورهای دیگر صادر میشود.
به گزارشافکارنیوز، جوان نوشت: ایران هم یکی از کشورهای هدف این محافل است. مدتی است در برخی از شهرهای کشور، محافلی برپاست و کلاسهایی برگزار میشود که باید آنها را «پاتوقهای عرفان فمنیستی - شیطانی» گذاشت. این محافل در حقیقت، نوعی از عرفانهای پوشالی و معنویتهای دروغین را گسترش میدهند که رواج آن بسیار خطرناک است. جامعه هدف این پاتوقها، زنان و دختران جوان هستند.
مسترهایی که در این محافل به عنوان مثلاً رهبر عرفانی ظاهر میشوند، دین جهانی(یعنی گرایش نداشتن به هیچیک از ادیان آسمانی) را ترویج میکنند. آنها در ذهن حاضران در این جلسات، افکاری را تزریق میکنند که به شدت بنیان اخلاق و خانواده ایرانی را تهدید میکند. از تهدید هم بدتر! زیرا رواج این افکار، تیشهای است بر ریشه خانواده.
مسترهای این پاتوقها، مجرد ماندن و منع ازدواج را تبلیغ میکنند. آنها این ایده خطرناک را اینگونه برای حاضران در این جلسات که به مرور به پای ثابت شرکت در این کلاسها تبدیل میشوند، توجیه میکنند: «زن برای آنکه به جایگاه خدایی در زمین برسد، نباید ازدواج کند. ازدواج، دست و پا گیر است و تمرکز را برای رسیدن به اوج معنویت بر هم میزند!»
سرشاخههای این پاتوقهای فمنیستی - شیطانی، اینگونه به ذهن زنان و دختران حاضر در این جلسات القا میکنند که «لذت جنسی یک حقیقت غیرقابل انکار است اما نیازی به متعهد بودن یک زن به مرد نیست! زن در این زمینه کاملاً آزاد است! تعهد، محدودیت میآورد و چون خدا موجودی نامحدود است پس هر نوع محدودیتی، مانع رسیدن به خداست!»
آنها با این سفسطههای خوشرنگ و لعاب و القائات فریبنده، علاوه بر ترویج اباحیگری جنسی، همجنسبازی را موجه جلوه میدهند. جالب اینجاست که جلسات برخی از این مسترها که عموماً در خانههای اعضا برگزار و مکان آن به صورت چرخشی میان اعضا تقسیم میشود، در جلسات اولیه به صورت سالم و بیحاشیه برگزار میشود. حتی برخی از سرشاخهها، جلسات خود را با ژستها و اظهارات معنوی برگزار میکنند!
آنها جلسات خود را به دو بخش عمومي و خصوصي تقسيم كردهاند. در جلسات عمومي، اهداف و اظهارات خطرناك سرشاخهها به صورت عريان بيان نميشود و فقط در جلسات خصوصي است كه آنها افكار خطرناك خود را ظاهر ميكنند. در چنين شرايطي، هوشياري خانوادهها به ويژه زنان و دختران ايراني به اندازهاي حياتي است كه در وصف و واژه نميگنجد.