چگونه مراقب یک دانش آموز دیابتی باشیم؟
استعداد، فراگیری و دیگر تواناییهای دانشآموزان دیابتی با سایر دانشآموزان تفاوتی ندارد. اما مبتلایان به دیابت به دلیل بیماری و لزوم پیروی از دستورهای پزشک خود، از محدودیت خاصی برخوردارند.
به گزارش افکارنیوزبه نقل از ایسنا، اولیای مدرسه و همکلاسیهای بیمار باید بدانند که یک کودک یا نوجوان دیابتی در بین آنهاست و به همین دلیل لازم است اطلاعات کافی درباره دیابت و علائم آن به خصوص هیپوگلیسمی یا قند خون پایین و چگونگی درمان آن داشته باشند. علاوه براین، اولیای مدرسه باید درک کنند که یک فرد دیابتی در فواصل زمانی مشخص، نیاز به تغذیه و یا رفتن به دستشویی دارد حتی هنگام درس و سر کلاس.
دیابت چه علائمی دارد؟
اولیای مدرسه در صورت مشاهده علائم زیر در دانشآموز باید به سرعت اقدام نمایند: عطش، پر ادراری، بیرغبتی در انجام تکالیف، بیقراری و بیدقتی در کارها، کماشتهایی، حالت تهوع، ناتوانی در خواندن مطالب به ویژه مطالب نوشته شده روی تخته، خوابآلودگی و پارهای مواقع خوابیدن در کلاس، خستگی و بیعلاقگی به ورزش.
دانشآموزان دیابتی که با انسولین درمان میشوند ممکن است به دلایل گوناگون دچار هیپوگلیسمی(پایین آمدن قند خون) شوند.
برای جلوگیری از عوارض و خطرات هیپوگلیسمی، لازم است دانشآموزان و اطرافیان، اطلاعات کافی در مورد علائم پایین آمدن قند خون و شیوه درمان آنها را در اختیار اولیای مدرسه و مسوولان مدارس بگذارند تا آنها بتوانند در مواقع ضروری به بیمار دیابتی کمک کنند و از بروز خطر جلوگیری نمایند.
علائم هیپوگلیسمی(افت قند خون) چیست؟
هنگامی که غلظت قند خون به کمتر از ۵۰ میلیگرم برسد، بیمار دیابتی دچار علائم زیر میشود گرسنگی شدید، لرزش بدن و ریزش عرق، دلشوره و تپش قلب، فقدان تمرکز، خوابآلودگی، مورمور شدن اطراف دهان، پوست مرطوب، سردی و رنگ پریدگی، سردرد، گود رفتگی دور چشمها، سست شدن زانوها
بنابراین دانشآموزان دیابتی در وضعیتهای زیر نیاز به همکاری و حمایت دارند:
- لازم است به دانشآموز دیابتی، در هر زمان حتی در کلاس درس، اجازه داده شود قند خون خود را تست نماید و گاه نیاز است معلم برای ثبت نتیجه تست به او کمک کند.
- در صورت کاهش قند خون دانش آموز دیابتی، باید به وی اجازه نوشیدن و خوردن مواد غذایی لازم داده شود، حتی حین ارائه درس در کلاس.
- اولیای مدارس، معلمان، بویژه معلم ورزش، باید از علائم هیپوگلیسمی و چگونگی درمان آن مطلع باشند. ایشان باید بدانند مواد قندی سریع جذب در کجا نگهداری میشوند و به چه شکل باید در اختیار بیمار دیابتی قرار گیرند.
- دانشآموز دیابتی هنگام تزریق انسولین باید اجازه تماس با منزل را داشته باشد تا درمان وی بدون هر گونه اشتباهی، دنبال شود.
- هرگز نباید یک دانشآموز دیابتی در وضعیت هیپوگلیسمی، به تنهایی به منزل فرستاده شود.
- در صورت هیپوگلیسمی شدید(تشنج) و در دسترس نداشتن آمپول گلوکاگن، باید بیمار فورا به نزدیکترین مرکز پزشکی(درمانگاه، بیمارستان) رسانده شود.
- حتما به علائم هیپوگلیسمی(قند خون پایین) و هایپرگلیسمی(قند خون بالا) در دانشآموزان دیابتی توجه کنید.
و توصیه آخر: معلمان، اولیای مدارس و به طور کلی تمام کسانی که با دیابتی ارتباط نزدیک دارند، لازم است در دورههای آموزشی دیابت شرکت کنند تا بتوانند به دانشآموزان دیابتی خود یاری رسانند.