تبلیغات
کد خبر: ۱۶۵۵۵۶

داستان عجیب اختراع کفش و انواع آن!

در اواخر قرن هفدهم زن ها چنان کفش های پاشنه بلندی می پوشیدند که حتی نمی توانستند با آن راه بروند. خانم ها برای اینکه زمین نخورند نوکر و کلفت استخدام می کردند تا هنگام رفتن از جایی به جای دیگر به آنها تکیه بدهند!

سرویس کشکول افکار نیوز

- افراد بشر بیش از دو میلیون سال است که روی زمین زندگی می کنند و بیشتر این مدت را پا برهنه گشته اند. کسی نمی داند در طول این مدت، دقیقاً چه زمانی فکر بدیع ساختن کفش به ذهن یک نفر خطور کرد. اولین کفش احتمالاً از برگ درختان یا پوست جانوران بوده، که دور پا می پیچیده اند، بعد نوبت صندل رسید، ‌ یعنی اختراع دیگر از شخصی که اکنون ناشناخته است.

سپس چکمه آمد، که در ابتدا فقط شکارچیان، اشراف و سربازانی که به جنگ می رفتند، به پا می کردند. روستائیان یا نعلین داشتند یا پا برهنه راه می رفتند.
چکمه اولیه، ‌ نه تخت داشت، نه پاشنه؛ در نتیجه هر وقت هوا بد می شد پاهای همه سرد و مرطوب می گشت. به همین دلیل در قرن پانزدهم وقتی که برف یا باران می بارید مردم زیر چکمه هاشان یک تکه تخته می بستند. چیزی نگذشت که تخته و چکمه با هم یکی شدند و نمونه اولیه پاپوش امروزی به وجود آمد؛ کفش تخت و پاشنه دار.

کفش؛ پای چپ و راست نداشت!

پای افزار ابتدایی کاملاً صاف بود و کفشگرها برای تفاوت گذاشتن بین پای چپ و راست هیچ کوششی نمی کردند. برای سربازان رومی، پادشاهان و ملکه های قرون وسطی و اولین مستعمره نشینان آمریکا چیزی به نام کفش پای چپ یا کفش پای راست وجود نداشت: کفش ها یک شکل و قابل تعویض با یکدیگر بودند و تا حدود سال ۱۸۵۰ شکل کفش با پا مطابقت نداشت.

کفشهای عجیب و غریب!

تا آنجا که به کفش مربوط می شود، در طول قرن ها اشکال و مدهای عجیب و غریب پیدا شده است. مثلاً در قرن پانزدهم مردم انگلیس به پوشیدن کفش های دراز نوک برگشته روی آوردند. زمانی این کفش ها به قدری دراز شده بود که مجبور می شدند نوک آن را به زانوی پوشنده اند ببندند! برای پایان دادن به این کارهای بی معنی دولت قانونی گذاشت که پوشیدن این گونه کفش های فوق العاده دراز را منع می کرد. این قانون سبب منسوخ شدن ناگهانی مد یاد شده گردید، اما در عین حال مد عجیب تری را متداول کرد؛ پوشیدن کفش تختِ فوق العاده پهن!

یکی از مدهایی که در طول تاریخ گهگاه بسیار مورد توجه واقع شده، کفش پاشنه بلند است. لوئی چهاردهم پادشاه فرانسه که قدش تقریباً از همه مردم کوتاه تر، و از این بابت بی اندازه ناراحت بود، به کفشگر سلطنتی دستور داد برایش کفش تخت کلفتی با پاشنه فوق العاده بلند بسازد.

به تقلید از این پادشاه کوتاه قد، هم زن ها و هم مردها شروع به آزمایش پاشنه های بلندتر و بزرگتر کردند. با گذشت زمان، مردها از این مد خسته شدند و از آن دست برداشتند، اما در عوض زنان آن را دایمی کردند و حتی در این امر زیاده روی نمودند. راستش، در اواخر قرن هفدهم زن ها چنان کفش های پاشنه بلندی می پوشیدند که حتی نمی توانستند با آن راه بروند. خانم ها برای اینکه زمین نخورند نوکر و کلفت استخدام می کردند تا هنگام رفتن از جایی به جای دیگر به آنها تکیه بدهند!

در واقع بعضی از این نوع پای افزارهای سابق به نحوی باور نکردنی مضحک بودند؛ تقریباً به همان مضحکی بعضی از مدهای امروزی. مثلاً کفش نقره ای پاشنه بلند مردانه، کفش تخت کلفت ۲۰ سانتی متری زنانه و دمپایی «دانلد داک» بچگانه و …

اما همه اینها در مقایسه با بعضی کفش های متداول که اخیراً توسط یک تولید کنندة آمریکایی ابداع شد، هیچ است. پاشنه این کفش از پلاستیک بی رنگ تو خالی ساخته شده است که می تواند با آب و ماهی های ریز پر شود و صاحبش را به صورت یک آکواریوم جاندار در آورد!

منبع: اختراع اشياى معمولى / نوشتة دون ال. والفسون

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات