رادیو در حال تهدید!
افکارنیوز: امیر عباس تقی پور مدیرمسؤول ماهنامه مدیریت ارتباطات در سرمقاله نهمین شماره این ماهنامه تخصصی که در وبلاگش هم منتشر شده است نوشت:
مادربزرگ من و شاید مادر بزرگ شما رادیو را كنار گوششان میگذاشتند و با نجوای شبانه گوینده میخوابیدند؛ با اذان صبح رادیو از خواب بیدار میشدند و با موسیقی و برنامههایی كه پخش میشد به كار خانه میپرداختند. اگر در محل كار پدربزرگ من و شاید پدربزرگ شما رادیو روشن نبود، آن روز، روز نبود و كار به دلشان نمیچسبید. من و شاید شما هم با رادیو خاطرههایی داریم؛ از آژیرهای اعلام حمله هوایی به شهرمان تا معدود برنامههای طنز، مثل صبح جمعه با شما اما رفتهرفته رادیو رسانه ماشینم و شاید ماشینتان شد. نسل جوان چقدر به رادیو وابسته است؟ رسانههای جدید رادیو را محدود كرده است؟
اثربخشی رادیو تحت تأثیر قرار گرفته است؟ در دنیایی كه بسیاری از شهروندانش صاحب رسانهاند (وبلاگ، وبسایت، پادكست و...) و وقتشان به اینترنت و شبكههای اجتماعی صرف میشود، رادیو كجای كار است؟
پاسخها هرچه باشد، رادیو هنوز هم یک رسانه قوی اما در معرض تهدید است، درست، مثل رسانههای مکتوب. معیارهای مدیریت بر این رسانه میتواند موفقیت یا عدم موفقیت آن را رقم بزند. این معیارها برای رادیو چیست؟ در نهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات چند زاویه از زاویای مختلف رادیو در گفتوگو با دو معاون سازمان صداوسیما - دکتر حسن خجسته و محمد حسین صوفی - مورد بررسی قرار گرفته است تا شاید پاسخهایی بیابیم برای پرسشهایی که هنوز هم بعضی از آنها در ذهنمان جا خوش کردهاند.
به امید روزی كه با پخش حداقل یك برنامه رادیویی جذاب، تمام مردم ایران به پای گیرندههای رادیویی خود بنشینند