تبلیغات
کد خبر: ۱۸۱۳۶۰

اختراع جارو بزرگترین کمک به خانم ها

وقتی به فکر تمییز کردن خانه می افتیم اولین چیزی که برایش وقت می گذاریم جارو کردن و از بین بردن گرد و خاک است، جارو کردن چقدر وقت می گیرد؟ الان با این امکانات و تکنولوژی شاید کمترین وقت را از ما بگیرد اما در گذشته شاید بیشترین زحمت و طاقت فرساترین کار منزل محصوب می شد.

افکارنیوز_ اولین جاروهای مکانیکی، هوا را به جای مکیدن بیرون می دمید. این دستگاه ها گرد و خاک فراوان به پا می کرد، اما نمی توانست چیزی را تمیز کند.
به مرور، مخترعان جاروهایی عرضه کردند که به جای دمیدن هوا آن را می مکیدند. این دستگاه ها بهتر بود اما هنوز نتیجه دلخواه را به بار نمی آورد. زیرا این جاروها موتور نداشت. عمل مکیدن هوا با چرخاندن یک دسته یا فشار پا بر پدال انجام می گرفت.

تاریخچه جاروهای مکنده
معمولا برای به کار انداختن این دستگاه وجود دو نفر لازم بود. یکی لوله مکنده را می گرفت و یکی دیگر دسته را می چرخاند یا رکاب می زد.
عیب دیگر این وسیله نداشتن صافی بود. گرد و خاک و ذرات به داخل جعبه چوبی مکیده می شد، و اغلب دوباره به بیرون بر می گشت.
روزی در سال ۱۹۰۱ مردی به نام «هیوبرت بوث» تصادفاً شاهد نمایش یک «مدل جدید» جاروی مکنده بود. بوت چندان تحت تاثیر قرار نگرفت. او پی برد که این دستگاه باید دارای نوعی صافی باشد تا گرد و غبار را در داخل نگه دارد.

همان شب در خانه فکری به مغز بوثرسید. دستمالی برداشت و آن را روی فرش غبارآلودی پهن کرد. بعد دهانش را روی دستمال گذاشت و با شدت هوا را مکید. وقتی که دستمال را برداشت، دید که دایره سیاهی تشکیل شده است. این آزمایش نشان داد که از پارچه می توان به منظور ساختن صافی موثری برای جاروی مکانیکی استفاده کرد.

سنگینی جاروهای مکنده
بوثبه زودی سخت مشغول ساختن یک جاروی مکنده شد. وی به جای دسته و پدال یک موتور گازی روی دستگاه خود نصب کرد. صافی های پارچه ای گرد و خاک را نگه می داشت.
جاروی بوثبسیار خوب کار می کرد. تنها اشکال این دستگاه ابعاد آن بود. این جارو شیئی عظیم بود و چندین کیلو وزن داشت!
از آنجا که این جارو بسیار بزرگ بود، بوثتصمیم گرفت سعی در فروش وسیله اختراعی خود نکند و در عوض یک سرویس رفت و روب به راه انداخت. جارو بر یک گاری اسبی بار می شد و به در خانه مشتری ها می آمد. آنگاه گردوخاک فرش ها و مبل ها با لوله های حدوداً ۲۴ متری که از پنجره های طبقه اول عبور می کرد، به خارج مکیده می شد.

اختراع جاروهای مکنده عمومی
ظرف چندسال جاروهای مکنده کوچکتر و قابل حمل ساخته شد. در سال ۱۹۰۵ شرکتی در سانفرانسیسکو یک مدل تقریباً ۴۲ کیلویی عرضه کرد که روی چهارچرخه ای سوار شده بود. دو سال بعد سرایداری در اوهایو، با استفاده از دسته جارو و یک روبالشی نخستین جاروی مکنده عمومی را ساخت. در سال ۱۹۰۸ مردی به نام «هوور» وارد این رشته از صنعت شد و چیزی نگذشته بود که جاروی مکنده در سراسر دنیا به داخل خانه ها راه پیدا کرد.

منبع: کتاب اختراع اشياي معمولي، نویسنده دون ال.والفسون سرويس

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات