خبر تاسف باری از رییس اتحادیه کباب که دیده نشد
شش سطل زبالهای که از سوی شهرداری در پیاده رو روبروی سه مغازه گذاشته شده بود، به یک سطل زباله کاهش یافته است اما یک سرباز همیشه در کنار این سطل زباله ایستاده تا کسی آن را جابهجا نکند!
رییس اتحادیه کباب، آش و حلیم چند روز قبل از قیمت های جدید کباب و جوجه و چنجه رونمایی کرد.
به گزارشافکارنیوز، البته قیمت های جدید این اتحادیه ربطی به این گزارش ندارد بلکه موضوع سخنان پایانی جناب رییس است که اکثر رسانه ها آن را حذف کردند و تنها چند رسانه به انتشار آن پرداختند.
وی در رابطه با سه مغازه خیابان شریعتی که شهرداری مقابل آنها سطل زباله قرار داده بود گفت: شش سطل زبالهای که از سوی شهرداری در پیاده رو روبروی سه مغازه گذاشته شده بود، به یک سطل زباله کاهش یافته است اما یک سرباز همیشه در کنار این سطل زباله ایستاده تا کسی آن را جابهجا نکند!
خبر را درست خواندید. یک جوان برومند ایران اسلامی را در اوج توانمندی مامور سطل زباله کرده اند تا کسی آن را جابه جا نکند.
بحثسربازی همواره از دلمشغولیهای جوانان کشورمان بوده است؛ چه اینکه باید ماهها از بهترین زمان عمر خود را در پادگانها بگذرانند. در این میان آنچه باعثدلگرمی بسیاری از سربازان وطن است قرار گرفتن در موقعیتی است که بتوانند خدمتی را به جامعه خود انجام دهند و این فرصت چند ماهه عمر را به هدر ندهند بلکه حداقل جامعه از وجودشان بهره مند شود.
اما نکته تاسف بار اینجاست که در برخی موارد نگاه درستی به این سرمایه عظیم نمی شود و در حالی که در دنیای امروز نیروی انسانی بزرگترین سرمایه در علم مدیریت شناخته می شود، ما این سرمایه ها را بعضا در بدترین حالت به کار می گیریم و یادمان می رود که بسیاری از کشورهای توسعه یافته امروز در حسرت چنین سرمایه انسانی هستند.
رهبر معظم انقلاب در اهمیت سربازی می گویند: خدمت وظیفه عمومی خدمت واقعا مقدسی است که در جنگ و صلح در صف اول نیازهای ملت و کشور قرار دارد. هم خانوادها و هم آحاد جوانان، باید اهمیت آن را درک کنند و با شوق و علاقه به آن بشتابند.
حال با نادیده گرفتن این سخن رهبر انقلاب و گماردن جوانان وطن برای حفاظت از سطل زباله آیا شوقی برای گذراندن این دوران می ماند؟ آیا مسئولان مربوطه حاضر هستند فرزندان خود را به جای این سرباز بر سر چنین پستی بدون حقوق و مواجب قرار دهند؟ و ایا برای این جوان پس از خدمت سربازی کرامتی باقی می ماند؟
بد نیست حسن ختام این گزارش را به خاطره ای از شهید بزرگوار لاجوردی اختصاص دهیم که در دوران مسئولیت خود در سازمان زندانها به یکی از استانها سفر می کند و از یکی از زندانهای زیر مجموعه بازدید می کند. در اتاق رییس آن زندان در حالی که مشغول صحبت بوده اند سربازی وارد می شود و برای مهمانان چای می آورد. در آن جمع شهید لاجوردی از جا بلند می شود و سرباز را اکرام می کند و پس از آنکه سرباز از اتاق خارج می شود، به مدیر مربوطه تشر می زند که چرا حرمت سربازان را نگاه نمی دارند و این جوان رعنا باید برای ما چای بیاورد؟
شهید لاجوردی خطاب به مدیر زندان می گوید کاری نکنید که حرمت و کرامت این جوانها از بین برود.