پسری که همیشه ساز در جیب دارد
به گزارش افکارنیوز، سازدهنی برای همه ما یک حس عجیب و البته زیبا را به دنبال دارد. حس شنیدن یک ملودی زیبا که از یک ساز کوچک بیرون می آید با صدای زنگ دارش محیط پیرامون ما را تحت تاثیر قرار می دهد، شاید برای بسیاری عجیب به نظر برسد که دیگر سازدهنی صرفاً یک ساز برای پر کردن وقت تنهایی نیست و ابعاد جهانی دارد و در سبک های مختلف می توان به آن پرداخت علی معتمدی اولین نوازنده ای است که برای اولین بار یک آلبوم سازدهنی را در سبک های مختلف به بازار ارائه کرد این آلبوم که دروازه های خورشید نام داشت ظرف مدت کوتاهی توانست مخاطبان بی شماری را به خود جلب
کند با او به گفتگو نشستیم.
تسخیر دروازه های خورشید
مدتی قبل آلبوم دروازه های خورشید، که یک آلبوم سازدهنی بود را به بازار ارائه دادم، که خوشبختانه با استقبال خوب مخاطبان مواجه شد. این آلبوم شامل دوازده قطعه بود، سعی کردم در این آلبوم قطعات مختلف را از سبک های مختلف بگنجانم تا طیف های مختلف مخاطبان را با سلیقه های متفاوت به خود جذب کند، به همین خاطر شما از موسیقی ایرانی تا موسیقی مدرن و غربی.. را در آن می شنوید خیلی خوشحالم وسواسی را که در انتخاب آهنگ ها داشتم، جواب داد و این آلبوم تا این حد با اقبال مخاطبان مواجه شد و همین موضوع من را ترغیب کرد تا از این به بعد سالی یک آلبوم موسیقی روانه بازار کنم.
موسیقی در سرنوشت من
علاقه من به موسیقی، کاملاً اتفاقی شکل گرفت، وقتی بچه بودم به طور اتفاقی از طریق یکی از دوستان مان که اتفاقاً در حرفه موسیقی فعالیت می کرد یک کیبورد دسته دوم به من رسید، هر چند که این کیبورد شرایط چندان مطلوبی به لحاظ ظاهری نداشت اما من به شدت به آن علاقمند شدم و یک نیروی عجیبی من را به سمت خودش می کشاند و مرتب خودم را با آن سرگرم می کردم و صدای آن را به هر نحوی در می آوردم از پدرم خواستم که من را به کلاس موسیقی بفرستد اما او گفت فعلاً بهتر است که به درسم بپردازم شاید او فکر می کرد علاقه من به این عرصه گذرا است من هم بعد از مدتی تصمیم گرفتم براساس ملودی های مورد علاقه ام
به یادگیری کیبورد بپردازم و آنقدر با آن کلنجار رفتم تا سرانجام یاد گرفتم چطور از آن استفاده کنم. وقتی یازده سالم شد دوباره از پدرم خواستم که من را به کلاس موسیقی برای یادگیری تکمیلی بفرستد او وقتی میزان علاقه من را دید این بار از این تصمیم من استقبال کرد و من را به یک کلاس خوب موسیقی فرستاد و دوره های اموزشی پیانو را پشت سر گذاشتم.
علاقمندی من به سازدهنی
زمانی که نوزده سالم بود از طرف دانشگاه به سفر مشهد مقدس رفتم منتهی با افرادی که همسفر شدم چندان ارتباط برقرار نمی کردم به همین خاطر معمولاً به تنهایی برای زیارت و خرید بیرون می رفتم، یکبار که برای خرید به بازار رضا رفتم در اطراف حرم دیدم دوره گردی سازدهنی می فروشد، ناگهان این ساز توجه من را به خودش جلب کرد و من با بهای اندکی آن را خریدم و خیلی زود توانستم صدای این ساز را در بیاورم، از آنجایی که از موسیقی سر رشته داشتم و سازدهنی هم ساز به نسبت آسانی است در همان شب توانستم بسیاری از نت ها را با آن بنوازم در آن شب من حسابی با این ساز سرگرم شدم همین موضوع توجه من را به
خودش حسابی جلب کرد و با خودم گفتم این ساز، می تواند به یک همراه خوب بدل شود، چرا که در عین کوچکی از صدای بسیار زیبایی برخوردار است.
اعجاز این ساز کوچک
کمتر کسی است که یک بار صدای سازدهنی را بشنود و شیفته این ساز نشود چرا که بر خلاف سایر سازها، برای خرید آن نیاز به هزینه چندانی نیست و ظرف مدت کوتاهی هم می توان نواختن آن را یاد گرفت. از طرفی به راحتی می توان آن را با خود حمل کرد من هم بعد از بازگشتم به تهران سعی کردم تحقیقات گسترده ای را برای یادگیری این ساز به کار ببندم و به همین خاطر به اینترنت مراجعه کردم و بعد دیدم چقدر دنیای این ساز پیچیده است و هنرمندان بسیاری در سراسر دنیا به نواختن آن می پردازند و تا چه حد این ساز، سبک های متفاوتی دارد، من هم بیشتر دانشم را پیرامون این ساز از طریق اینترنت و کتاب به دست آوردم به
قدری عشق من به این ساز لحظه به لحظه بیشتر می شد که شیرینی ساز پیانو که عمری آن را می نواختم در کنار این ساز برای من کمتر شد شاید بخشی از این موضوع هم به این خاطر بود که این ساز برای نواختن از پیچیدگی خاصی برخوردار نبود و برخلاف سایر سازها، مکانیسم ساده ای داشت و تنها به کمک یک تیغه نازک ملودی ها را به آن زیبایی می توان نواخت.
ساده دوست داشتنی
چیزی که شاید «سازدهنی» را از سایر سازها برای افراد شیرین تر می کند، صدای زنگ دار با یک ارتعاش جذاب و بی شیله پیله است و اینکه شما می توانید به راحتی این ساز را تهیه کنید، در جیب خودتان قرار بدهید و هر جایی که دوست دارید با خودتان ببرید.