خاطرات جادوگر از نوروزهای دوران کودکیاش
خاطرات جادوگر فوتبال آسیا از نوروزهای دوران کودکی اش، تکالیف شب عید و عیدی هایی که می گرفته شنیدنی است.
به گزارش افکارنیوز، به لحاظ مشکلاتی با مانوئل ژوزه و مصدومیت دو ماهه اش، سال فوتبالی خیلی خوب را پشت سر نگذاشت، اما همچنان انگیزه زیادی برای موفقیت های بیشتر دارد. شاید یکی از مهمترین تصمیم های او در تمام روزهایی که با سرمربی پرتغالی پرسپولیس به مشکل خورد، سکوتش بود که مانع به وجود آمدن حاشیه های بیشتر شد. خاطرات جادوگر فوتبال آسیا از نوروزهای دوران کودکی اش، تکالیف شب عید و عیدی هایی که می گرفته شنیدنی است. چون مثل همیشه با صداقت و رک حرف زده است.
اول از هر چیزی می خواهم بپرسم چرا این قدر ساکتی؟ یک سال پر از اتفاق، حاشیه و خبر را پشت سر گذاشتی، اما کلمه ای حرف نزدی. به هر حال تو علی کریمی هستی و همیشه هر حرفی برای مردم بزنی جذابیت دارد.
حرف زدن زیاد برای هیچ کسی خوب نیست.
در فروردین سال ۹۱، درست لحظه ای که وارد سال جدید می شدیم، چه چیزی بیشتر از همه فکرت را مشغول کرده بود تا به خدای خودت بگویی؟ به چه چیزی فکر می کردی؟ داشتی چه تصویری را به عنوان آرزویت برای خدا می کشیدی که برایت بسازد؟
(مکثمی کند) سوال سختی نپرسیدی! اما نمی دانم چه جوری جواب بدهم. ببینید… من همیشه آرزوهای مشخصی دارم. بیشتر آرزوهایم هم در مورد خودم نیست. همان چیزهای همیشگی را از خدا می خواهم.
وقتی اولین بار شنیدی که ژوزه در موردت گفت که پیر شده ای چه حسی داشتی؟
چه حسی؟! خب حس جدیدی بود واقعاً. همه جورش را دیده بودم به جز این یک مورد را. یادم می آید اول به صورتی عصبی می خندیدم. بعد واقعاً برافروخته و عصبی شدم. خیلی زود دوستانم شروع کردند به تماس گرفتن با من. تلفنم مداوم زنگ می می خورد و همه می گفتند حرف نزن و جوابش را نده. حرف زیاد داشتم، اما عاقلانه ترین تصمیم ممکن را گرفتم. بعد از چند ساعت باز هم خنده ام گرفت. به کسی که ادعا داشت مربی حرفه ای است و ۴۰ سال مربیگری کرده و در تمام کشورها و تیم ها موفق بودده، هر جا رفته کارنامه ای درخشان داشته و… اما خوشحالم که جوابش را ندادم. اگر در دوره جوانی ام چنین اتفاقی برایم می افتاد، شاید
نمی توانستم خودم را کنترل کنم و به بدترین شکل ممکن جواب می دادم.
سال ۹۱ برایت از نظر فوتبالی سال خوبی نبود هر چند به عنوان یکی از سه بازیکن برتر آسیا انتخاب شدی. کانتونا به طور معمول با مربیانی به مشکل می خورد که به لحاظ فنی چیزی برای یاد دادن به او را نداشتند. در مورد تو ژوزه هم این گونه بود؟
کل مربیان دنیا سه دسته هستند. دسته اول کسانی که بار فنی خوبی ندارند، اما چون اخلاق خوبی دارند، کارشان را با بازیکنان پیش می برند. دسته دوم کسانی که بار فنی خوبی دارند، اخلاق خوبی هم دارند و برای بازیکنان یک بهشت واقعی را می سازند، اما دسته سوم شاهکار هستند. کسانی که نه اخلاق درستی دارند نه چیزی از مربیگری می دانند! کار کردن با دسته سوم واقعاً غیر ممکن است. نه فقط برای من یا برای اریک کانتونا… بازی کردن برای این مربیان صبر زیادی می خواهد.
به نظر می رسد کی روش جزو گروه دوم است، حداقل برای تو.
من شخصاً کارلوس کی روش را خیلی قبول دارم. جاهای زیادی بازی کردم و مربیان زیادی هم داشته ام. اما واقعاً کی روش یک چیز دیگر است و با همه فرق می کند. در کارش آن قدر حرفه ای هست که حرفه ای ترین بازیکنش را هم مبهوت کند. هم اخلاق خوبی دارد، هم فهم و شعورش از فوتبال بالاست. به همه شما حق می دهم که حرف های مرا به سختی قبول کنید. برای فهمیدن کی روش باید با او کار کرد. او فوق العاده است.
همیشه آخرین امتحان اسفند ماه، برای بچه ها حال و هوای خاصی دارد، برای شما در سال های تحصیل این طور بود؟
بله، به طور معمول نتیجه آن امتحان خوب نمی شد چون همه به تعطیلات بعد از آن فکر می کردند به همین دلیل زود ورقه ها را می نوشتند که از جلسه امتحانی بروند. تا جایی که یادم هست، پرسش های راحت تر را می گذاشتند امتحان آخر.
مشق های شب عید را چکار می کردی مثل خیلی ها همه را یک روزه می نوشتی یا اینکه همه اش می ماند برای عصر روز سیزده بدر؟
اولاً دعا می کردیم معلم خیلی مشق نگوید، اما همه را یک روزه نمی نوشتم و به طور معمول تا اواخر تعطیلات طول می کشید.
علی کریمی هم در آخرین روزهای اسفند ماه درگیر خانه تکانی می شود؟
به هر حال ما هم مثل بقیه مشغول خانه تکانی و تمیز کردن خانه برای سال نو می شویم، اما این امر شامل حال من نمی شود و تمام کارها را همسرم انجام می دهد.
اما بالاخره درگیری هایی با این مسئله دارید مثل تمیز نگه داشتن وسایل تمیز شده و…
صددرصد. مثلاً باید حواسم باشد وقتی فرش ها را جمع و یا وسایل را گردگیری می کنند کارشان را زیاد نکنم. فکر کنم اگر از عهده همین کار بر آیم کمک زیادی به آنها کرده ام.
عیدی های دوران کودکی را چه کار می کردی؟
فقط می خوردم. یعنی نمی گذاشتم چند ساعت از آن بگذرد. فوری به مغازه سر کوچه می رفتم و تمام پول را خرج می کردم.
من وقتی بچه بودم حواسم بود که کدام فامیل بهتر عیدی می دهد. به همین دلیل وقتی می شنیدم قرار است به خانه مان بیایند، از خانه بیرون نمی رفتم. برای شما هم این طوری بود؟
بله. همیشه یک عده دست و دلبازترند. یادم هست عموها و دایی هایم خوب عیدی می دادند. به همین دلیل مثل شما که از خانه خارج نمی شدی من هم منتظر می ماندم تا آنها بیایند.
عیدی هایی که می گرفتی فرق می کرد؟
چطور؟
یعنی اینکه مثلاً به بچه های بزرگتر خانواده بیشتر عیدی می دادند یا نه؟
تا جایی که یادم هست به همه یکسان عیدی می دادند.
عیدها کجا می رفتید؟
بیشتر شمال.
کدام سین هفت سین را بیشتر دوست دارید؟
(کمی مکثمی کند) برای من هر کدامش زیبایی خودش را دارد. سبزه، سیب، سمنو، سکه را هم که همه دوست دارند.
دوست داشتی بیشتر پول عیدی بگیری یا کادو؟
پول. چون هر چه می خواستم می خریدم، اما شاید اگر کادو می گرفتم خیلی خوشم نمی آمد و خوشحال نمی شدم.
الان خودت بیشتر پول عیدی می دهی یا کادو؟
من پول می دهم. چون همان احساس کودکی را دارم. فکر می کنم عیدی بچه ها باید پول نقد باشد و این طوری هر بچه ای می تواند با آن عیدی ناقابل هر چیزی خواست برای خودش بخرد.
عید امسال کجایید؟
فکر نمی کنم فرصت باشد که با خانواده به جایی برویم. چون بازی داریم.
به جام جهانی صعود می کنیم؟
اگر می خواهیم در جام جهانی با بهترین تیم های دنیا بازی کنیم، نباید نگران بازی با قطر باشیم. من شخصاً می گویم که می توانیم قطر را در قطر، لبنان را در تهران و کره را در کره بزنیم و به جام جهانی برویم.
به فرض محال اگر الان این شانس را به تو بدهند که به ابتدای سال ۹۱ برگردی، کدام اشتباهاتی که در آن سال مرتکب شدی دیگر تکرار نمی کنی؟
باور کنید به طور دقیق یادم نیست چه اشتباهاتی کردم، اما در کل همین جوری زندگی می کردم. راهم زیاد عوض نمی شد.
حرفی نگفته مانده؟
امیدوارم سال ۱۳۹۲ برای تک تک مردم کشورمان سالی توام با سلامتی، نشاط و موفقیت باشد.
خانواده/ شماره ۴۸۱/ نيمه دوم اسفند ماه ۹۱/ گفتگو: حسين برزگرياري/ صفحه ۱۶