تبلیغات
کد خبر: ۲۰۷۲۴۳

روز میثاق با طبیعت

امروز دامان طبیعت میزبان ایرانیانی است که پایان نوروز را به جشن نشسته اند، تا با معنابخشی و طراوت خود ریشه امید و سرزندگی را به آنان هدیه دهد و در مقابل، میهمانان نیز در میثاقی دوباره، جاودانگی طبیعت را تضمین می کنند.

روز میثاق با طبیعت

به گزارش افکارنیوز، سیزدهم فروردین از راه رسید و طبیعت شاهد لبخندها و شادی انسان هایی است که زندگی را در دل آن ستایش می کنند، امروز شوقی وصف ناشدنی فضای سرسبز طبیعت را در برمی گیرد، سبزه های سفره هفت سین امروز به دل طبیعت هدیه می شوند و چهره پرهیاهوی شهر امروز رنگ آرامش به خود می گیرد.


ایرانیان باستان در آغاز سال نو و پس از دوازده روز جشن و شادی روز سیزدهم نوروز را روز مبارکی می پنداشتند و در این روز خانه نشستن را جایز نمی دانستند و بدین منظور به دشت، باغ و صحرا می رفتند تا ساعاتی را در دل طبیعت با بهار بیعت کنند.


سیزده بدر پیوندی عمیق و ناگسستنی با نوروز دارد و از سنت های کهن و دیرینه در میان ایرانیان به شمار می رود. تاریخ پربار این سرزمین گنجینه ای غنی از جشن ها و آیین های ویژه نوروز است و سیزده از مهم ترین آیین ها در عید نوروز محسوب می شود.


سیزدهم فروردین در واقع روز پیوند با طبیعت و زیبایی های بهار است و این امر باعثشده تا در حال حاضر این روز را ˈروز طبیعتˈ در تقویم نام گذاری کنند.


مردمان این دیار همیشه سرافراز، هماره نوروز را جشن آفرینش، شروع هستی و تولد دوباره می پنداشتند و سیزدهم فروردین که نوروز به پایان می رسید را به جشن و سرور می پرداختند تا جهان همچنان پایدار باقی بماند.


سیزده بدر نیز همچون سایر آیین های نوروزی شامل آداب و سنن ویژه خود است از جمله می توان، به سبزه به رود سپردن، گره زدن سبزه، خوردن کاهو و سکنجبین و همچنین پختن آش رشته اشاره کرد.


ایرانیان پیشین اعتقاد داشتند که شادی و خنده در این روز به معنی فروریختن اندیشه های تیره و پلید، روبوسی، نماد آشتی و تزکیه، خوردن غذا در دشت، نشانه فدیه گوسفند بریان، به آب افکندن سبزه های تازه، نماد هدیه دادن به آب و گره زدن سبزه، برای باز شدن بخت و نشانه ای برای پیوند زن و مرد به منظور تسلسل نسل ها است.


سیزدهم فروردین روزی است که انسان ها میهمان دامان سبز طبیعت می شوند و در پیوندی ماندنی، پایان عید نوروز را جشن می گیرند تا در روزی که میراثنیاکانشان محسوب می شود، خاطره های ناب و فراموش ناشدنی در ذهن خویش به یادگار بسپارند.


همراه با هم در روز دوستی انسان و طبیعت، ابیاتی از شعر استاد شهریار را مرور می کنیم:


سیزده را همه عالم بدر امروز از شهر


من خود آن سیزدهم کز همه عالم بدرم..!


تا به دیوار و درش تازه کنم عهد قدیم


گاهـــــــــی از کوچه معشوقه خود می گــذرم...

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات