به فرزند نوجوان خود تلفن همراه بدهیم؟!
والدین در واکنش به درخواست فرزندان خود برای داشتن تلفن همراه بهتر است به جای تهدید و احیانا سرکوب، از گفتگو درباره موضوع استقبال کنند، البته باید برای تصمیم گیری در این باره به هنجارهای جامعه نیز توجه شود و طبیعی است که در جامعه ما داشتن یک تلفن همراه برای هر نوجوان عرف نیست.
به گزارش افکارنیوز، بسیاری از والدین نمی دانند با فرزندی که تقاضاهای بزرگ دارد چگونه رفتار کنند. یکی ازموارد شایع درخواست تلفن همراه توسط فرزندان نوجوان است. تصمیم گیری والدین درباره دادن تلفن همراه به فرزندان خود به چندین معیار بستگی دارد. سن فرزند یکی از آنهاست اگر به کودک مان می توانیم بر اساس قواعد خانواده ومنزل و یا تصمیم شخصی قاطعانه " نه " بگوییم، درباره فرزند نوجوان مان قضیه فرق می کند.
شاید درخواست تلفن همراه فقط نمونه ای ازچالش های ما با فرزند نوجوانمان باشد. در این باره با او به مذاکره و گفتگو بنشینیم و در نهایت به یک نتیجه نسبی و مشترک و توافقی دو طرفه برسیم. شاید مذاکره درباره چنین درخواستی برای ما اضطراب آور باشد، اما می تواند تمرینی برای فرزند نوجوانمان در شکستن چارچوب های کودکی، اندیشه ورزی و افزایش توان گفتگوی او باشد.
بهتر است به جای تهدید و احیانا سرکوب فرزند، از گفتگو درباره موضوع استقبال کنیم. درباره چنین تصمیمی توجه به عرف و هنجارهای جامعه نیز مهم است. طبیعی است که در جامعه ما داشتن یک تلفن همراه برای هر نوجوان، هنجار وعرف نیست و همین کفه را به سمت مخالفت والدین با درخواست فرزندان سنگینتر می کند. می توانیم در ضمن گفتگویی سالم و بدون تنش، درباره نگرانی ها و محدودیت های خود نیز به روشنی با او صحبت کنیم، البته سعی در تحمیل نظر خود و استفاده از توان کلامی مان در غلبه بر او نداشته باشیم.
باب گفتگو و ارتباط صمیمانه را برای مسایل و بحران های گذار ازاین دوره باز بگذاریم. به نظرات فرزند خود و احساسش نیز توجه کنیم وببینیم مثلا تلفن همراه در فرهنگ لغات ذهن او و " نه ما " چه معنا وتعریفی دارد. اگر نوجوان ما موبایل را وسیله ای برای تشخص اجتماعی و دیده شدن در اجتماع می بیند، ضمن توجه و احترام به این نیاز اوکه البته لزوما به معنای پاسخ مثبت به درخواست او نیست می توانیم این نیاز او را پلی کنیم برای صحبت درباره پذیرش ومسئولیت های اجتماعی و راه های متعدد جلب احترام وتحسین خانواده و جامعه نسبت به یک نوجوان.
در صورتی که به چنین درخواستی پاسخ موافق دادیم، به او یادآور شویم که هرگونه تایید وپذیرش چنین درخواستی از جانب ما می تواند آزمونی موقت برای توانایی تقبل مسئولیت های اجتماعی از سوی او در ادامه مسئولیت های تحصیلی و شخصی دوران کودکی ومشروط به پاسخگویی مثبت او باشد.
درباره مسئولیت های اجتماعی و قانونی داشتن چنین وسیله ای و رعایت اخلاق استفاده از آن می توانیم توصیه های عملی به نوجوان خود داشته باشیم. مثلا به او یاد بدهیم که به حریم سایرافراد در اماکن نیازمند سکوت یا خلوت شخصی مثل مطب، تئاتر، سینما و مسجد احترام بگذارد و در حضور افراد در تاکسی یا اتوبوس و…با صدای بلند با موبایل صحبت نکند.
اگر مردم در مورد مشاهده چنین رفتاری از سوی بزرگسالان سکوت می کنند شاید در مورد فرزند نوجوانمان چنین نباشند و اسباب دردسر شود. به او توصیه کنیم که از موبایل به عنوان وسیله ای برای نمایش وتشخص خود استفاده نکند و به احساسی که چنین رفتاری در دوستان و اطرافیان او پدید می آورد توجه کند. در کلاس درس تلفن همراه او خاموش باشد، زیرا گاهی حتی صدای ویبره هم باعثاختلال کلاس و سلب تمرکز از معلم می شود. تلفن همراه روشن، حتی در ساعات غیر کلاسی و ضمن مطالعه، ممکن است مانع توجه وتمرکز مطلوب در مطالعه وفعالیت تحصیلی گردد وبهتر است خاموش باشد.
در ضمن تماس در حضور دیگران، به نشانه احترام و ادب از آنها برای تماس گرفتن کسب اجازه کند. بگوید از نظر شما اشکالی نداره که من تلفن بزنم؟ و یا از آنان برای پاسخ دادن به تلفن عذر بخواهد. در حین رانندگی از صحبت با موبایل امتناع کند. از دوربین تلفن همراه جهت ورود به حریم شخصی افراد یا مناطقی که منع قانونی دارد بهره برداری نکند.
تلفن همراه ایجاد اعتیاد و وابستگی می کند
تا به حال پیش آمده در حالی که موبایلمان خاموش و یا روی سکوت است صدای زنگ و یا ارتعاش آن را احساس کنیم؟ یا مدام جعبه پیام آن را در انتظار پیغامی چک کنیم؟ در روزی که موبایل مان را جا گذاشته ایم بدون آن چه احساس و احوالی داشته ایم؟ این احساس نیز در مورد همه گروههای سنی صادق می باشد. این که آیا استفاده از موبایل اعتیاد و وابستگی می آورد، یا صرفا عادتی مثل دیگر عادات ما ایجاد می کند ما نیز قصد نداریم وارد آن شویم اما آنچه اهمیت دارد تاثیر چشمگیر موبایل بر همه ابعاد زندگی ماست.
واقعيت آن است كه تلفن همراه نه تنها حوزه تفكر و احساسات فرزندمان را تحت تاثير قرارمي دهد، بلكه تاثيري عمده بر رفتارهاي اجتماعي فرزندمان خواهد داشت. امروزه اخلاق و فرهنگ استفاده از تلفن همراه كه اصولي تقريبا مشترك وبين المللي دارد، مقوله اي تعريف شده در جهان است كه متاسفانه در جامعه ما كمتربدان توجه مي شود. آموزش و ترويج اخلاق درست استفاده از تلفن همراه از دوران کودکی، در كنار قوانين مدون مي تواند از مرگ و ميرهاي ناشي از تصادفات نیز بكاهد.