مادرها بخوانند
این نکته را نیز به خاطر بسپاریم که اوج بدغذایی بچه ها بین سه تا پنج سالگی است. این رده سنی، دور لجبازی کودکان است.
به گزارش افکارنیوز، بسیاری از کودکان پیش دبستانی بد غذا هستند و بیشتر اوقات به جای خوردن غذا فقط به آن ناخنک می زنند یا سر میز شام بعد از خوردن چند قاشق، ظرف غذا را پس می زنند. وقتی مادرشان قاشق را به سمت دهانشان می برد رویشان را بر می گردانند و گاهی وقت طوری وانمود می کنند که نمی توانند غذا را قورت بدهند. این رفتار معمولاً تا سن پنج سالگی به تدریج اصلاح می شود اما تا زمان برطرف شدن این مشکل باید با آنها چه رفتاری داشت؟ فرزندتان بعضی غذاها را با میل و رغبت می خورد ولی نمی تواند حتی قیافه غذای دیگری را تحمل کند. آیا باید برای جلوگیری از گرسنه ماندن
کودک همان چند غذای معدود را تهیه کرد یا او را مجبور کنیم هر غذایی را به اجبار بخورد؟ باید چه روشی را پیش گرفت؟ این نکته را نیز به خاطر بسپاریم که اوج بدغذایی بچه ها بین سه تا پنج سالگی است. این رده سنی، دور لجبازی کودکان است.
۱. جنگ ممنوع: میز غذا را به میدان جنگ تبدیل نکنید. چون این کار باعثمی شود کودک نسبت به وعده های غذایی احساس بدی پیدا کند و از غذا خوردن بیشتر دلزده شود.
۲. تکرار کنید: اگر کودکتان غذایی را بارها پس زد، نباید آن غذا را از برنامه غذایی تان حذف کنید. همان غذا را مدتی بعد در زمان مناسب دوباره درست کنید. این غذا را در حجم کم به کودک بدهید. می توانید برای تغییر طعم غذا، آن را با مواد مناسب مانند آب نارنج، لیمو و… مزه دار کنید. کودک باید غذاهای متنوع بخورد تا نیازهای تغذیه اش برآورده شود. بنابراین برای آنکه این تنوع رعایت شود باید راه های مختلفی را امتحان کنید.
۳. تنوع در چینش: شکل بشقاب غذای کودک در برانگیختن اشتهای او موثر است. هر چقدر بشقاب غذای کودک رنگین تر آماده شود، اشتهای او بیشتر تحریک می شود؛ مثلاً اگر برای او کتلت می پزید و او میل به خوردن آن ندارد، بشقاب کودک را با چیدن گوجه فرنگی، سبزی، کمی پوره سیب زمینی، کمی نخودفرنگی و هویج، خوش آب و رنگ کنید. این کار اشتهایش را بر می انگیزد.
۴. بازی و تفریح ممنوع: هنگام غذا خوردن تلویزیون را خاموش کنید یا آن را روی کانالی تنظیم کنید که حواس کودک به آن پرت نشود. اسباب بازی هایش را هم جمع کنید. کودک باید موقع غذا خوردن تمرکزش روی غذا باشد.
۵. به خودش واگذار کنید: اگر چه این کار باعثمی شود کودک دور و برش را کثیف کرده و ریخت و پاش کند؛ اما با این کار هم تجربه جدیدی را کسب می کند و هم غذا خوردن را به تدریج یاد می گیرد. فرصت این تجربه میل او به غذا خوردن را زیاد می کند.
۶. تنوع راهی برای عادت: از همان سال های نخست زندگی، کودک را به تنوع غذایی عادت دهید تا ذائقه او به صرف غذاهای بیشتری عادت کند. در این شرایط اگر کودک در یک رده سنی خاص عموماً سه تا پنج سالگی از خوردن برخی خوراکی ها امتناع کند باز هم دایره غذاهایی که به خوردن آنها علاقه دارد، بزرگتر خواهد بود.
۷. با هم خرید کنید: کودک را برای خرید مواد غذایی، همراه تان ببرید و او را در تهیه غذا شرکت دهید. این کار سبب می شود که کودک به خوراکی ها علاقمند شده و حتی خواهان امتحان کردن غذاهای جدید شود.
۸. جایزه ممنوع: از گفتن جمله هایی مانند: «اگر سبزی های همراه غذایت را بخوری می توانی بعد از غذا بستنی بخوری»، پرهیز کنید. این کار دو نتیجه منفی به دنبال دارد؛ اول اینکه کودک به این نتیجه می رسد که سبزی ها واقعاً خوراکی های ناخوشایندی هستند که او با خوردن شان به شما لطف می کند و به خاطرش جایزه می گیرد. دوم اینکه با این کار عادت به خوردن خوراکی های ناسالم را در کودک تقویت می کنید.
چه وقت باید نگران شویم؟
در این موارد باید نگران شرایط تغذیه ای کودک شده و با متخصص مشورت کنیم.
چاره های خوراکی: وقتی تعداد غذاهای مورد علاقه فرزندمان محدود شده و بسیاری از غذاها را پس بزند، باید به طور خاص درباره تغذیه او چاره کرد.
اختلال در وعده ها: کودک باید سه وعده غذای اصلی را بخورد. این وعده ها را باید پشت میز غذا و نه در حال بازی یا راه رفتن میل کند.
اختلال در وزن گیری: اگر روند افزایش وزن و رشد کودک به خوبی پیش برود جای نگرانی نیست اما اگر بی میلی کودک نسبت به غذاها او را دچار سوء تغذیه کند باید حتماً با پزشک مشورت کرد.
مودب باش: رفتار مناسب سر میز غذا را به کودک آموزش دهید؛ به عنوان مثال کودک بد غذا برای رد کردن غذایی که مورد علاقه اش نیست باید به جای گفتن «آه، بدم می آید» بگوید «نه، ممنونم، میل به خوردن غذا ندارم». حواس تان باشد خودتان هم از الفاظی استفاده نکنید که نشان دهنده عدم علاقه به خوردن غذا باشد.
تندرستي/ شماره ۱۰۱/ ۲۲ فروردين ماه ۹۲/ مريم شاد كمالي/ صفحه ۴۷