آیا هابیتها(آدم کوتوله) حقیقت داشتند؟!
تحقیقات اخیر دانشمندان نشان میدهد گونه هابیتها(آدم کوتولهها) قدمتی چندین هزار ساله داشتند.
به گزارش افکارنیوز، جی. آر. آر تالکین هیچگاه نمیتوانست تصور کند که مخلوقات ساخته ذهنش چندین هزار سال پیش از تولد او در این کره خاکی زندگی میکردند. هابیتها که عموم ما آنها را با سهگانه ارباب حلقهها به یاد میآوریم، گونهای بودند که همزمان با اکران بازگشت پادشاه طی سال ۲۰۰۳ به دستان تعدادی از دانشمندان آسیایی کشف شدند. اکنون تحقیقات جدید نشان میدهد که آنها نمونه خاصی از گونه انسانها بودند نه میمونهای باهوش یا موجوداتی همراه با اختلالات ژنتیکی.
هابیتها از کجا آمدند؟
بسیاری دانشمندان و باستان شناسان باور داشتند که پیش از انسانها گونه مخلوط انسان / میمون روی کره زمین زندگی میکردند. این نظریه در سال ۲۰۰۳ و با کشف نخستین استخوان از انسانی کوتاه قد، تا حدودی به اثبات رسید.
Homo floresiensis نامی بود که دانشمندان روی این گونه گذاشته بودند؛ گونهای از انسانهای کوتاه قامت که مشخصات آنها کاملا شبیه هابیتهای آثار تالکین فقید بود. نمونه اولیه کشف شده جمجمه متعلق به زنی ۳۰ ساله بود که دانشمندان قدمتی ۱۸ هزار ساله را برای آن مشخص کردند. هابیت نام برده که با کد رمز LB۱ شناخته میشد ۳۰ تا ۳۵ کیلوگرم وزن و قدی معادل یک متر داشت. اکنون کشف نمونههای جدید باعثشده تا دانشمندان اطلاعات جالبی را درباره این نژاد بازگو کنند.
قدیمیترین گونه
هابیتها تاریخچه طولانی دارند، البته نه آنقدر طولانی که بتوانیم آنها را هم دوره دایناسورها بدانیم. تحقیقات نشان میدهد این گونه ۹۵ هزار تا ۱۷ هزار سال پیش روی کره زمین زندگی میکردند. قدیمیترین نمونه انسان یافت شده مربوط به رد پاییست که قدمتی ۵/۱ میلیون ساله دارند. در حال حاضر مشخص نیست این رد پا به همین گونه تعلق دارد یا خیر. در این بین هنوز هم مشخص نیست که آیا انسانها خود گونهای جدا محسوب میشوند یا اینکه هابیتها اجداد ما هستند. با توجه به یکسری تفاوتها عدهای بر این باورند که هابیتها گونهای کاملا جداگانه بودند. در طرف مقابل هم بعضیها
میگویند انسانها در واقع خود نسخه تکمیل شده آدمکها بودند.
حقیقت چیست؟
دستهای که هابیتها را انسانهای نخستین مینامند؛ بر این باورند که آنها انسانهایی بودند که از اختلال میکروسفالی رنج میبردند. این اختلال ژنتیکی سبب میشود که مغز انسان به اندازه کافی رشد نکرده و در نتیجه ناتوانیهایی همچون معلولیت گفتاری و حرکتی در فرد ظاهر میشود. این نظریه با توجه به اینکه اندازه مغز هابیت یک سوم مغز یک انسان طبیعی بود، قابل قبول به نظر میرسید.
این نظریه در سال ۲۰۰۴ مطرح شد؛ هر چند سه سال بعد دانشمندان اعلام کردند که مغز هابیت بزرگتر از آن چیزی بوده که آنها در ابتدا تصور میکردند. این تحقیقات نشان میداد هابیتها گونه نادری از انسانها بودند نه انسانهایی که از نظر ژنتیکی دچار اختلال شدهاند. بر اساس تحقیقات ذکر شده ذهن هابیتها ۴۲۶ سانتی متر مکعب بوده و این بیشتر از یک سوم ذهن فردی عادیست(۱۳۰۰ سانتی متر مکعب.)
شکار نه شکارچی
بد نيست بدانيد كه انسانهاي اوليه نه به عنوان شكارچي بلكه به عنوان طعمه شناخته ميشدند. دانشمندان در كنار بقاياي هابيتها، گونه مخصوصي از پرندگان را يافتهاند كه قد آنها به ۸/۱ متر ميرسيده. گفته ميشود اين پرندگان گوشتخوار مابين ۵۰ هزار تا ۲۰ هزار سال پيش زندگي ميكردند. نخستين نمونه هابيتها كه در جزيره فلورس اندونزي يافت شده بود، دانشمندان را اميدوار كرده تا اطلاعات بيشتري را در مورد انسانهاي اوليه يافت كنند. در هر صورت چه كسي بدش ميآيد كه اطلاعات بيشتري درباره نخستين گونه خود بداند؟