تبلیغات
کد خبر: ۲۱۷۷۲۸

اهمیت شناخت طرف مقابل در ازدواج

طرفین ازدواج چه دختر و و چه پسر باید مدت زمان مناسبی را به شناخت طرف مقابل خود اختصاص دهند، چرا که تصمیم عجولانه در ازدواج باعثمی شود زوجین تحت تاثیر رویا و خیال و بدون توجه به واقعیت ها، تصمیم بگیرند و بدین سبب انتخاب عاقلانه ای نداشته باشند.

اهمیت شناخت طرف مقابل در ازدواج

به گزارش افکارنیوز، اولین و اساسی ترین قدم در ازدواج انتخاب درست طرف مقابل است، اما اگر تمام فکر و ذکرمان فقط ازدواج باشد، از توجه به خصوصیات اخلاقی کسی که می خواهیم با او ازدواج کنیم غافل می شویم و توجه نمی کنیم که تمایل او به ازدواج با ما به چه دلیل است. فراموش می کنیم که باید دریابیم چه احساسی نسبت به او داریم و از خود نمی پرسیم که در آخرین ملاقات چه احساسی به او داشتم؟ آیا نحوه رفتارش با دیگران مورد تایید من است؟ آیا به عقاید و افکارم احترام می گذارد؟ آیا هرگاه ناراحتم، عکس العملش نسبت به من دلسوزانه است؟

طرفین ازدواج، دختر و پسر، حتما باید مدت زمان مناسبی را به شناخت هم اختصاص دهند. تصمیم عجولانه در ازدواج باعثمی شود که زوجین تحت تاثیر رویا و خیال و بدون توجه به واقعیت ها، تصمیم بگیرند و بدین سبب رفتار عاقلانه نداشته باشند در حالی که آشنایی و شناخت درست زمینه هایی را آشکار می کند که اگر از آنها اطلاع نداشته باشیم بعدا ممکن است در زندگی زناشویی مسئله ساز شوند.

هر چه دختر و پسر در مورد مسائل و مشکلات زندگی و ویژگی های خودشان کمتر حرف بزنند، در مورد یکدیگر اطلاعات کمتری خواهند داشت. در این صورت، تصمیم گیری آن به شدت زندگی مشترک را به خطر می اندازد. بیشتر افراد بیان می کنند " نمی دانم ماجرایی که با این همه مهر وعشق شروع شد چگونه کارش به این جا کشید. فکر می کردم وقتی با او ازدواج کنم و او به معنای واقعی عشق پی ببرد، همه چیز درست می شود ". این ساده اندیشی مطلق است که گمان کنیم به تنهایی قادر به تغییر دادن طرف مقابل هستیم.

اگر در شخصیت یا رفتار کسی که با او قصد ازدواج داریم کیفیات نامطلوبی نظیر حسادت، بدخلقی، نداشتن احساس مسئولیت، بی صداقتی، سماجت و شک های بیمارگونه مشاهده کردیم از خودمان بپرسیم " آیا شایسته است که بقیه عمر خود را با این مسائل درگیر باشیم "؟

به طور خلاصه، در ازدواج نکاتی که مستلزم دقت و بررسی کامل اند عبارتند از مسائل اخلاقی طرفین، قابل اتکا بودن طرفین برای یکدیگر، بری بودن زن ومرد از هر گونه اعتیاد، مسائل مالی و استقلال مالی مرد، اشتغال مرد، خدمت سربازی مرد، سطح تحصیلات مرد و زن، متانت، نوع وپوشش، اشتغال زن درآینده، بیماری های روانی و روحی و اختلالات شخصیت، زندگی کردن در خانه و نزد خانواده های زوجین، عفت ونجابت و شرایط مناسب خانواده ها.

اگرچه در ایران به لحاظ رعایت مسائل سنتی، زندگی مشترک پیش از ازدواج به هیچ وجه مطرح نیست، ولی زمان کوتاهی را هم که خانواده ها برای آشنایی فرزندان خود تعیین می کنند کاملا غیرمعقول و خارج از معیارهای آشنایی های ابتدایی است. حداقل زمان آشنایی قبل از ازدواج معمولا نزدیک به شش ماه تعیین شده است.

در شروع آشنایی، افراد معمولا با صورتک های اجتماع پسند ظاهر می شوند و تشخیص شخصیت اصلی فرد و خصوصات بارز اخلاقی او بسیار مشکل است. اما با گذشت زمان و با تداوم رفت و آمد ها، این دو جوان آهسته آهسته به حسادت ها، حساسیت ها، خصلت ها، افکار بدبینانه در نزد یکدیگر اشراف پیدا می کنند. در نتیجه فرد قادر است میزان شناخت خود را از طرف مقابلش حداقل تا پنجاه درصد افزایش دهد.

افزایش دوره شناسایی و نامزدی حداقل این امتیاز را دارد که در صورت بروز مشکلات شدید و جبران ناپذیر، فرصت برای مخالفت " نه گفتن " وجود خواهد داشت. پس نباید از " نه گفتن " پس از مدت مقرر هراس داشته باشیم. به جای توجه به گفته های اطرافیان بهتر است از جنبه های فرسوده افکار خود بیرون بیاییم و به آمار بالای طلاق در جامعه توجه کنیم.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات