تبلیغات
کد خبر: ۲۲۲۲۲۹

آرش برهانی:

قلعه‌نویی به من می‌گوید مهندس!

یک خاطره برایتان تعریف کنم که تا به حال جلوی کسی نگفتم چون رویم نمی شد.

قلعه‌نویی به من می‌گوید مهندس!

به گزارش افکارنیوز، آرش برهانی آرام و بی حاشیه به نظر می رسد ولی گاه از کوره در می رود؛ مثل بازی تراکتورسازی و استقلال. این بازیکن گاه آنقدر آرام است که پس از بدترین خطاها هیچ واکنشی به بازیکن حریف نشان نمی دهد و گاه بی آنکه کسی رویش خطا کند عصبی می شود و با کله به صورت بازیکن حریف می کوبد! برهانی که یک بازیکن با اخلاق به حساب می آید، در این مصاحبه نمی خواهد درباره این مسائل حرف بزند، بلکه می خواهد از خاطراتی بگوید که شنیدن آنها جالب است.

از اولین صحبت هایش با ناصر حجازی در نوجوانی تا لقبی که امیر قلعه نویی برایش انتخاب کرده است!

آرش برهانی با دریبل علی انصاریان در بازی پاس و پرسپولیس، نام خود را بر سر زبان ها انداخت، خاطره ای از آن دریبل معروف داری؟
خب کسی من را نمی شناخت. ماشین نداشتم. خانه مان در مرزداران بود و من با تاکسی به تمرین تیم می رفتم. اول سوار می شدم برای آزادی و بعد می رفتم اکباتان. یادم هست اولین کسی که من را شناخت یک راننده تاکسی بود. چون سر خیابان دستگردی می خواستم پیاده شوم و ته چهره ام در یادش مانده بود، گفت انصاریان را خوب دریبل زدی، آفرین.

تنها زندگی می کردی؟

همراه با برادرم. از نظر مالی هم وضع مان بد نبود. من به عنوان سرباز به پاس رفتم و آجرلو هم قرارداد خوبی با من بست. هشت میلیون پول قراردادم بود. با آن یک خانه رهن کردم و بقیه پول را هم به حسابم ریختم. حقوق ماهیانه هم دویست و پنجاه هزار تومان می گرفتم. در هر بازی هم که می بردیم، پاداش می دادند.

شنیدیم در تیم پاس باند استقلال و پرسپولیس داشتید.

آن موقع من جوان بودم و زیاد به این چیزها فکر نمی کردم. ولی من قبل از اینکه به تهران بیام از همان شهرداری کرمان، استقلال را دوست داشتم. همیشه فکر می کردم این تیم بهترین بازی را انجام می دهد.

یعنی تو پرسپولیسی نبودی دیگر؟

نه ولی قبل از اینکه به استقلال بیام از پرسپولیس هم پیشنهاد خوبی داشتم. به خاطر سردار یعقوبی که عضو هیات مدیره پاس بود با آنها پای میز مذاکره نشستم ولی شرمنده اش شدم چون با استقلالی ها به توافق رسیدم. واقعاً ناراحت شدم که نتوانستم به درخواست او عمل کنم.

در فصل پنجم و ششم، قرارداد را در فضای خاصی با پاس تمدید کردی. حرف از رفتنت بود ولی انگار مجبور شدی بمانی و تمدید کنی. حالا علتش را نمی دانیم!

من وقتی آمدم با پاس سه ساله بستم. یک سال از قراردادم مانده بود که آجرلو گفت قراردادی سه ساله امضا کن، اما این یک سال هم جزو آن سه سال خواهد بود. یعنی تو سه سال بعد می توانی بروی. قرارداد مالی این سه سال هم ۹۰،۱۰۰ و ۱۱۰ میلیون تومان بود که البته من گفتم سال آخر را می توانیم پایین تر ببندیم چون حدس می زدم که ترانسفر شوم.

سالی که قهرمان شدید، استقلالی ها معتقد بودند شما با استقلال اهواز تبانی کرده اید.


این اولین بار است که می شنوم بازی ما با استقلال اهواز تبانی بوده!

جدی می گویی یا شوخی می کنی؟ یادت نیست استقلالی ها چقدر مصاحبه کردند؟


نه، واقعاً تا حالا نشنیده بودم!

تو بعد از پاس به النصر رفتی. انتقالی که اصلاً برای تو خوب نبود.


بله، اگر به عقب برگردم هیچ وقت به النصر نمی روم ولی ماجراهای بعد از آن جالب بود. مدام خبر می دادند که النصری ها آرش برهانی را نمی خواهند و دارد اخراج می شود. یک نفر از طرف آقای فتح الله زاده به من زنگ زد. از طرف پرسپولیسی ها هم تماس داشتم. روزی که می خواستم بیایم تهران، سردار یعقوبی به من زنگ زد و گفت در فرودگاه ماشین منتظرت است و مستقیم بیا برای مذاکره با پرسپولیس. خلاصه ماشین آمد و من سوار شدم و رفتم برای مذاکره. همان شب رفتم برای مذاکره با استقلال. با آقای فتح الله زاده نشسته بودیم که همان موقع تلویزیون اعلام کرد برهانی به پرسپولیس رفت! خلاصه جلسه ما تا نه شب طول کشید که من آخرهای جلسه گفتم می توانم یک لحظه از اتاق بیرون بروم که فتح الله زاده به آقای امیری گفت آرش وقتی می رود بیرون که قرارداد را بسته باشد. خلاصه که آخر سر رفتم پاس و شش ماه در این تیم بازی کردم و بعد به استقلال رفتم.

و برای اولین بار با ناصر حجاری کار کردی.


یکی از علت های اصلی انتخاب استقلال، خود ناصرخان بود. از او خاطره خوبی داشتم. قبل از اینکه به استقلال ناصرخان بروم، به من پیشنهاد داد که به استقلال رشت بروم. چهارده سالم بود. در شهرداری فیکس بازی می کردم. ناصرخان من را دید و گفت تو بازیکن با استعدادی هستی.

یعنی تو چهارده سالت که بود با ناصر حجازی از نزدیک آشنا شدی؟


بله، یک خاطره برایتان تعریف کنم که تا به حال جلوی کسی نگفتم چون رویم نمی شد.
دوستانم در محل به من می گفتند با ناصرخان تلفنی حرف زده ای؟ می گفتم آره ولی باورشان نیم شد. باور نمی کردند من با او تلفنی حرف زده ام. ما در شیرودی بازی داشتیم که من دو گل زدم و یک پاس گل دادم. یک روز خوب بود. آقای حجازی در ورزشگاه بود و همین طور آقای ناصر ابراهیمی. ناصر خان بعد از بازی موبایلش را به من داد و گفت زنگ بزن. روز اولی که می خواستم با او تلفنی حرف بزنم، رفتم یک گوشه از خانه که سوت و کور بود. وقتی جواب داد، از جایم بلند شدم. فکر کردم دارد من را می بیند. وقتی با ناصرخان حرف می زدم صدایم می لرزید.

این ماجرای بچه محل ها به کجا رسید؟


مگر باورشان می شد. گفتند زنگ بزن. من هم زنگ زدم و صدایش را گذاشتم روی اسپیکر. اسطوره من و بچه محل هایم بود. یکی از بهترین روزهای زندگی ام وقتی بود که اولین بار با او حرف زدم.

حالا در آن تماس تلفنی به تو چه گفت؟


گفت باید بیایی استقلال رشت که البته نتوانستم از تیم جدا شوم.

در یکی از سال هایی که برای استقلال گل نمی زدی، فیروز کریمی می گفت آرش را به تیر می بندم، آنقدر او را بزنید که یاد بگیرد گل بزند! نترسیدی این کار را بکند؟


اتفاقاً آقا فیروز یکی از مربیانی بود که من را دوست داشت ولی خیلی در آن استقلال اذیت شد. در دوران مربیگری او هم زیاد موقعیت خراب کردم ولی هشت گل زدم. در جام حذفی هم گل های خوبی زدم. گل هایی که باعثصعود استقلال شد.

خیلی ها می گویند چون تو از امیر قلعه نویی می ترسی، برایش خوب گل می زنی.


نه، اتفاقاً ما خیلی با هم خوب هستیم. او با ما خیلی حرف می زند و انگیزه می دهد.

لقب خاصی هم به تو داده؟


بله، به من می گوید مهندس!

تو فصل اولی که با قلعه نوعی کار کردی آقای گل شدی و از آن به بعد می گفتند آرش آقای گل. الان چه حسی دای که این لقب را می شنوی؟!


سال قبل از اینکه آقای گل شوم روی من فشار زیاد بود و می گفتند او گل نزن است. ولی سال بعدش این لقب را هوادارها به من دادند.

فتح الله زاده گفته بود من جای برهانی باشم، بیشتر گل می زنم!


این حرف را به شوخی گفته بود.

حالا بیشتر از تو گل می زند؟

گفته بود که آرش هم باید مدیر شود. شاید او بتواند بیشتر از من گل بزند ولی عمراً من نتوانم مثل او در استقلال مدیریت کنم و یک هفته ای باشگاه را باید تعطیل کرد.(خنده)

عادل فردوسی پور به تو زیاد گیر می دهد. مثلاً وقتی در بازی خارجی مهاجم گل نمی کند می گوید به سبک برهانی توپ را گل نکرد.


(خنده) او نه اینکه همشهری من است، دوستم دارد و می خواهد اذیتم کند.

با عادل فوتبال هم بازی کرده ای؟

بله، بازی اش اصلاًَ خوب نیست. استاد تکروی است. البته شاید الان بازی اش خوب شده باشد. شش سال پیش با هم بازی کردیم اصلاً خوب نبود و مدام می خواست دریبل زیدانی بزند. ولی الان شاید خوب شده باشد.

راه زندگي/ شماره ۳۷۴/ نيمه دوم فروردين ماه ۹۲/ محمد جعفري/ صفحه ۸۴

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات