بیکاری را به خانههایتان راه ندهید
افراد باید از دوران کودکی یاد بگیرند که در مقابله با هر بحرانی مسائل را از یکدیگر تفکیک کنند و بعد از این کار با استفاده از قدرت حل مسئله برای حل آنها برنامه ریزی کنند.
به گزارش افکارنیوز، جعبه کمک های اولیه فقط همان جعبه سفید رنگی که علامت مثبت قرمز دارد نیست. همانطور که قرص و لوازم پانسمان نیز تنها ابزارهای کمک رسانی سریع نیست. گاهی تکرار یک جمله الهام بخش که فرد در مواقع اضطرار با خودش زمزمه می کند و در صندوقچه ذهن انسان قرار دارد همان جعلبه کمک های اولیه ای است که در مواقع تحمل فشارهای روانی به کمک فرد می آید. گاهی بیکاری چنان شرایط عادی زندگی را متلاطم می کند که اگر جعبه کمک های اولیه تان را از قبل مجهز نکرده باشید زخم روح تان لحظه به لحظه عمیق تر می شود. در این لحظه استفاده از تکنیک های آرامش بخش مهمترین
ابزار کنترل اوضاع تا زمان رفع بحران است. مریم وجدانی، کارشناس ارشد روانشناسی در دانشگاه تهران به شما می آموزد که مقابله با بحران هایی مانند بیکاری که تمام جنبه های زندگی را تحت الشعاع قرار می دهد، چگونه امکانپذیر است.
۱. افراد باید از دوران کودکی یاد بگیرند که در مقابله با هر بحرانی مسائل را از یکدیگر تفکیک کنند و بعد از این کار با استفاده از قدرت حل مسئله برای حل آنها برنامه ریزی کنند. این توانایی باعثمی شود که اگر استرس ناگهانی به فرد تحمیل شود او بتواند با بحران پیش آمده کنار بیاید و مسائل را از یکدیگر تفکیک کند. اما اغلب خانواده ها نسبت به آموزش حل مسئله به کودکان سهل انگاری می کنند و این امر موجب شده که اغلب افراد در مقابله با بحران ضربات روحی شدیدی را تجربه کنند. بنابراین توصیه می کنم هر فردی سعی کند در هنگام روبرو شدن با بحرانی مانند بحران بیکاری، عواملی که باعثایجاد این
اتفاق شده را شناسایی کند تا بتواند در این مواقع مسائل را جدا از یکدیگر تجزیه و تحلیل کند.
۲. فرد باید بداند که زندگی خانوادگی از زندگی کاری او جدا است، بنابراین در هنگام بیکار شدن حدالامکان باید حساب زندگی را از کار جدا کنند و تمام دغدغه های ناشی از بیکار شدن را به اعضای خانواده منتقل نکنند. مثلاً اگر مردی می داند که همسرش نسبت به بیکار شدن او حساسیت زیادی دارد، هیچ اشکالی ندارد که برای حفظ روابط خانوادگی اش موضوع بیکار شدنش را تا مدتی به همسرش نگوید و بعد از این نیز به شیوه صحیح و با آرامش کامل این موضوع را مطرح کند و در پایان نیز حتماً به او اطمینان دهد که در اولین فرصت شغل مناسبی را پیدا خواهد کرد. این نحوه برخورد مانع می شود از اینکه زندگی خانوادگی و
کاری فرد همزمان دچار تشنج شود و حداقل خیال فرد از بابت آرامش خانواده اش آسوده خواهد بود.
۳. افرادی که با بحران بیکاری روبرو می شوند با دید مثبتی به این قضیه نگاه کرده و سعی کنند از فرصت پیش آمده برای جبران کم کاری های قبلی خود استفاده کند. مثلاً زمانی را که پیش از این سرکار بودند را تا پیدا شدن کار جدید به خانواده خود اختصاص دهند و سعی کنند در این دوره وقت بیشتری برای همسر و فرزندانش بگذارد. اگر در گذشته فرد فرصت نداشته با همسرش به پارک برود، الان این موقعیت پیش آمده که زن و شوهر ساعاتی را به پارک بروند و در مورد مسائل خوب و نامساعد زندگی شان با یکدیگر صحبت کنند. این رفتار ضمن بهبود روابط خانوادگی کمک می کند که زن نیز بیکار شدن همسر را راحت تر بپذیرد.
۴. به عقیده من هر فردی باید یاد بگیرد که همانطور که به لحاظ روانی خود را برای مقابله با بحران آماده می کند از نظر مالی نیز یکسری پیش بینی و پس انداز داشته باشد. این پس اندازها هر اندازه هم که کم باشد می توانند تا مدتی فرد و خانواده او را تامین کند، در نتیجه فرد با آرامش خاطر بیشتری برای پیدا کردن کار و انتخاب شغل جدید اقدام می کند.
۵. بیکاری والدین و عواقب ناشی از آن حدالامکان به بچه ها منتقل نشود، اما از آنجا که اجرای این توصیه در اغلب موارد امکان پذیر نیست، توصیه می کنم که والدین همزمان با آگاه کردن فرزند نسبت به شرایط پیش آمده، حتماً برای او این گونه توضیح دهند که این بحران اتفاقی است که امکان دارد برای هر خانواده ای رخ دهد و او را قانع کنند که در کمترین زمان ممکن همه چیز به وضع سابق بر می گردد. ضمن اینکه باید برای فرزندان تشریح کرد که حتی در این شرایط هم آنها می توانند خوشبخت باشند و سعی کنند که با پیش بینی برنامه هایی که انجام آنها پول زیادی نمی خواهد این گفته خود را در عمل نیز ثابت کنند.
مثلاً اگر قبلاً پدر آنقدر خسته بود که نمی توانست با کودک شام بخورد و یا ساعت کمی را برای بازی با کودک صرف می کرد، الان از این موقعیت استفاده کند و بیشتر کودک را مورد توجه قرار دهد.
۶. بسیار اهمیت دارد که در زمان بیکار شدن سرپرست خانواده، والدین یک فضای امنیتی را برای بچه ایجاد کنند، زیرا در غیر این صورت بچه براساس اقتضائات سنی خودش این موضوع را بزرگ و کوچک تصور می کند و به شدت احساس ناامنی می کند. اگر بچه کاملاً توجیه نشود ممکن است این حس ناامنی باعثشود که بچه برای حل بحران بیکاری مداخله کند و مثلاً اگر محصل باشد سعی کند که وسایل خود را در مدرسه بفروشد و پول به دست بیاورد. حتی ممکن است درگیر گروه هایی شود که خیلی وقت ها برای او خطرناک است. در این شرایط چنانچه فرزند احساس کند که فردی می تواند به لحاظ مالی او را حمایت کند ممکن است حاضر شود هر کاری
را برای آن فرد انجام دهد که این روش می تواند عواقب به مراتب جبران ناپذیری را برای فرزند به وجود بیاورد. ورود بچه ها به باندهای فروش مواد مخدر از این قبیل موارد است که به شدت آینده و امنیت کودک را به خطر می اندازد.
۷. در گام بعدی فردی که بیکار شده باید بررسی کند که چه عاملی باعثبیکاری او شده است. چنانچه این بیکاری نتیجه ضعف شخصیتی یا مهارتی فرد باشد، این زمان بهترین فرصت برای جبران کمبودها است. اگر فرد به دلیل نقطه ضعف های شخصیتی از کار اخراج شده است می تواند در زمان بیکاری با کمک مشاور یا خواندن کتاب های مربوطه این ضعف را برطرف کند و اگر دلیل بیکاری او عدم تناسب مهارت های وی با شغلش بوده فرد باید با مرور توانایی های خود، شغل مناسب تری را برای خود انتخاب کند و در آینده در سمتی کار کند که با توانایی های او تناسب بیشتری دارد. این امر باعثمی شود که امکان تکرار این بحران در آینده به
حداقل برسد، ضمن اینکه فرد با کار کردن در شغل باب میلش می تواند آرامش بیشتری را در زندگی تجربه کند و این آرامش و رضایتمندی را به اعضای خانواده خود نیز منتقل کند.
رويش/ شماره ۷/ فروردين ماه ۹۲/ ياسمين اثني عشري/ صفحه ۹۲