تبلیغات
کد خبر: ۲۳۳۲۵۱

کنترل خشم و اضطراب با ورزش‌های تن‌آرامی

ورزش های تن آرامی که این روزها حتی در برخی از باشگاه های ورزشی هم کلاس هایی را به خود اختصاص داده است، نخستین بار توسط یک روانشناس به کار رفت.

به گزارش افکارنیوز، این روزها در بسیاری از مقاله ها و گزارش های حوزه سلامت واژه تن آرامی(ریلکسیشن) را می بینیم و می شنویم. هر کجا صحبت از استرس و اضطراب می شود خیلی زود توصیه می شود از ورزش های تن آرامی برای کاهش اضطراب و استرس استفاده کنیم و حتی به خانم های باردار هم گفته می شود برای رسیدن به آرامش بیشتر و دور کردن نگرانی های مختلف شان از ورزش های تن آرامی استفاده کنند. خلاصه اینکه با توجه به عجین شدن استرس و اضطراب با زندگی این روزهای ما یادگیری تکنیک های مختلف رسیدن به آرامش از جمله ورزش های تن آرامی خالی از سود نیست. تکنیک هایی که به ما کمک می کند با آرامش بیشتری سر جلسه امتحان برویم، بدون اضطراب در مصاحبه ای برای استخدام شرکت کنیم یا در یک جمع غریبه به راحتی صحبت کنیم بدون اینکه نفس مان بند بیاید. دکتر پروین ناظمی روانشناس خانواده نه تنها این ورزش ها را به ما آموزش می دهد بلکه برایمان از حدومرزهای این ورزش ها می گوید و توضیح می دهد این ورزش برای چه افرادی مفید است و برای چه کسانی چندان توصیه نمی شود…

تن آرامی در خدمت روانشناسی

ورزش های تن آرامی که این روزها حتی در برخی از باشگاه های ورزشی هم کلاس هایی را به خود اختصاص داده است، نخستین بار توسط یک روانشناس به کار رفت. او از این ورزش ها برای درمان افرادی که دچار اضطراب های خفیف بودند استفاده می کرد. به مرور زمان این روش گسترش پیدا کرد و روانشناسان دیگری نیز از آن در درمان بیماری های مبتلا به اضطراب خفیف خود بهره بردند.

تن آرامی و کاهش اضطراب

اضطراب مشکلی با نشانه های رفتاری، شناختی و جسمانی است بنابراین روانشناس برای از بین بردن آن در مراحل اولیه تلاش می کند با تغییر در شناخت فرد احساسات او را تحت تاثیر قرار دهد و این نگرانی که فرد احساس می کند اتفاق بدی در انتظار اوست را از بین ببرد. وقتی احساسات منفی و نگرانی دور شود رفتارهایی که به دنبال این اضطراب به وجود می آیند هم از بین خواهند رفت. به طور مثال فردی را تصور کنید که هنگام شرکت در جلسه امتحان دچار اضطراب می شود و همین اضطراب مانع از تمرکز او خواهد شد یا حتی ممکن است دست یا صدایش دچار لرزش شود یا در صورتش احساس برافروختگی و گرگرفتگی کند یا حتی دچار سرگیجه شود در چنین شرایطی ورزش های تن آرامی به مرور زمان می توانند با تغییر در شناخت و احساس منجر به از بین رفتن نشانه های رفتاری این اضطراب و ترس شوند. اضطراب یک رفتار عادتی و حاصل یادگیری است بنابراین در مراحل خفیف می توان با ورزش های تن آرامی با آن مقابله کرد. البته در صورتی که فردی دچار اضطراب شدید باشد تن آرامی به او کمک زیادی نخواهد کرد و این افراد باید حتماً از دارو درمانی استفاده کنند.
یکی دیگر از مواردی که ورزش های تن آرامی می تواند کمک کننده باشد کنترل خشم است؛ همچنین در زمان هایی که سایر هیجان های منفی و ناخوشایند را تجربه می کنیم.

آموزش تن آرامی

ورزش های تن آرامی تکنیک ها و روش های مختلفی دارند اما به طور کلی می توان گفت وجه مشترک همه این روش ها این است که فرد یاد می گیرد عضلات خود را با آگاهی کامل منقبض و منبسط کند و تمرکزش را افزایش داده و تنش ها را از خود دور کند. در ورزش های تن آرامی ما تلاش می کنیم به مغز یاد بدهیم آرام باشد و فرمان آرامش را به اعضا مختلف بدن بفرستد. حالا بد نیست با هم یکی از روش های ساده تن آرامی را تمرین کنیم.

قبل از هر چیز یک مکان مناسب و آرام و ساکت را انتخاب کنید. به خصوص اگر تازه کار هستید یک مکان آرام می تواند باعثتمرکز بیشتر شما شود اما بعدها در اثر تمرین ممکن است حتی در یک مکان شلوغ هم بتوانید تمرکز خوبی داشته باشید.

یک موزیک بدون کلام که به شما احساس آرامش می دهد انتخاب کنید. این موزیک نباید نوسان داشته باشد. موزیک با کلام مانع از تمرکز شما می شود و موزیکی که دارای نوسان است نیز ممکن است شما را دچار هیجان کند؛ در حالیکه چیزی که در تن آرامی ما به دنبال آن هستیم آرامش است. صداهای طبیعت مانند صدای آب یا صدای پرندگان هم می توانند مناسب باشند این روزها این موزیک ها در بازار وجود دارند.

اگر مبتدی هستید بهتر است در حالت دراز کشیده این ورزش را انجام دهید اما در آینده می توانید در سایر وضعیت ها مثلاً‌ روی کاناپه، صندلی و… هم این ورزش ها را انجام دهید اما نکته مهم این است که در هر وضعیتی که هستید احساس آرامش داشته باشید.

چشم هایتان را ببندید.

هوا را داخل ریه هایتان بدهید و ۳۰ ثانیه در حالت دم باقی بمانید در این مدت عضلات ساق پای چپ تان را منقبض کنید. در این مدت مدام تلقین های منفی داشته باشید مثلاً با خودتان بگویید: «چقدر وضعیتم آزاردهنده است»، «اصلاً احساس آرامش ندارم»، «چقدر این حالت بد است»، «از این وضیعت بیزارم»

هوا را به آرامی از ریه هایتان بیرون بدهید و همزمان عضلات ساق پای چپ تان را منبسط کنید. در این وضعیت تلقین های مثبت داشته باشید، مثلاً با خودتان بگویید: «چقدر حس خوبی دارم»، «این وضعیت را دوست دارم»، «الان آرامش دارم»، «دوست دارم این احساس مدت ها ادامه پیدا کند». این مرحله هم ۳۰ ثانیه زمان می برد.

حالا نوبت عضله پای راست تان است که دو مرحله انقباض و انبساطی که در بالا به آن اشاره کردیم را برای آن انجام دهید. بعد به ترتیب این مراحل را روی عضلات زیر انجام دهید.

عضله ران پای چپ
عضله ران پای راست
عضله شکم
عضله سینه(برخی از افراد به ویژه افراد مبتدی ممکن است نتوانند عضله های سینه و شکم خود را از هم جدا کنند بنابراین می توانند این تمرینات را همزمان روز عضلات سینه و شکم انجام دهند.)
بازوی چپ
بازوی راست
ساعد چپ
ساعت راست(برخی افراد ممکن است نتوانند این ورزش را به طور جداگانه روی عضلات بازو و ساعد انجام دهند بنابراین می توانند ابتدا عضلات بازو و ساعد چپ را منقبض و منبسط کنند و سپس همین کار را روی عضلات ساعد و بازوی راست انجام دهند.)

حالا نوبت به تمرکز روی مشکل تان و برطرف کردن آن است. این قسمت از تمرین های تن آرامی را می توانید از همان روز اول آغاز این ورزش انجام دهید یا بعد از یکی، دو هفته یا یک ماه از انجام تمرین های بالا آغاز کنید. در این مرحله شما باید شرایطی که باعثاضطراب تان می شود را تصور کنید. در این تصویرسازی ذهنی باید خودتان را در موقعیت استرس زا تصور کنید مثلاً فرض کنید در جلسه امتحان هستید حالا سعی کنید خودتان را سر جلسه امتحان(یا هر موقعیت دیگری که باعثاضطراب شما می شود) بسیار آرام تصور کنید. این تمرین به مرور زمان به شما کمک می کند تا در شرایط واقعی هم اضطراب و استرس کمتری را تجربه کنید و کم کم به آرامش برسید. در واقع در این روش شما به طور ذهنی برای رویارویی و مقابله با شرایط استرس زا تمرین می کنید و هر اندازه بیشتر تمرین کنید نتیجه بهتری خواهید گرفت. به یاد داشته باشید که اضطراب حاصل یادگیری است و شما با کمی تمرین می توانید به مغزتان آموزش دهید که چگونه در شرایط استرس زا می تواند به آرامش برسد.

بهترین زمان برای آرامش

اگر اضطراب دارید، این ورزش ها را صبح ها قبل از خروج از منزل و شب ها قبل از خواب انجام دهید. در ضمن در طول روز هم هر وقت احساس کردید دچار اضطراب شده اید بلافاصله آن را انجام دهید اما اگر در جایی هستید که امکان انجام این تمرین ها را ندارید» مثلاً در دفتر کارتان می توانید تنها چشم هایتان را ببندید و سه نفس خیلی عمیق بکشید و به خودتان تلقین کنید و کاملاً خوب و آرام هستید و مشکلی وجود ندارد. البته تاثیر این سه نفس عمیق تا حدود زیادی به تمرین های تن آرامی قبلی شما بستگی دارد هر اندازه مدت بیشتری باشد که این تمرین ها را انجام می دهید بیشتر می توانید روی خودتان تسلط داشته باشید.

خط قرمزهای تن آرامی

این روزها برخی تن آرامی را با مختصری هیپنوتیزم انجام می دهند اما مراقب باشید که خودتان به تنهایی یا زیر نظر افراد غیر متخصص این کار را انجام ندهید چرا که در این شرایط نه تنها تن آرامی کمکی به شما نخواهد کرد بلکه ممکن باعثمشکل دیگری مانند تشدید اضطراب هم بشود. تنها روانشناسان دوره دیده مجاز به انجام چنین تکنیک هایی هستند. در ضمن در صورتی که اضطراب شدیدی دارید هم بهتر است قبل از انجام ورزش های تن آرامی با روانشناس تان مشورت کنید.

هر چه ریزتر بهتر

شاید بپرسید چرا این همه زمان باید صرف کرد تا تک تک عضلات بدن را به نوبت منقبض و منبسط کنیم؟ دلیل آن این است که وقتی فرمان کلی انقباض و انبساط همه عضلات بدن را به مغز بدهیم چون فرمان ما خیلی کلی است مغز نمی تواند به طور کامل آن را انجام دهد بنابراین، این فرمان تاثیر چندانی در دستیابی ما به هدفی که به دنبالش هستیم ندارد. مغز ما فرمان های جزئی و مشخص را بهتر می پذیرد و هر چقدر فرمان جزئی تر و مشخص تر باشد، پذیرش و اجرای مغز بهتر خواهد بود. به همین دلیل است که ما عضلات را به چند گروه تقسیم کرده، به طور جداگانه روی آنها تمرکز می کنیم. حتی در برخی از روش های تن آرامی پیشنهاد می شود بدن را به اجزا جزئی تفکیک کنیم مثلاً ابتدا انگشت کوچک پا، بعد پاشنه، قوزک ها و… را شل می کنیم تا به بالای صورت برسیم. با وجود اینکه این روش نتیجه خوبی دارد اما بسیار وقت گیر است و ممکن است همه افراد حال و حوصله و وقت انجام آن را نداشته باشند.

تندرستي/ شماره ۱۰۱/ ۲۲ فروردين ماه ۹۲/ شهرزاد عبديه/ صفحه ۱۸

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات