تبلیغات
کد خبر: ۲۳۳۲۶۵

گفتگو با سعید پیردوست بازیگر سینما و تلویزیون

کسی که می خواهد در عرصه بازیگری فعالیت کند باید مانند یک کوهنورد، عاشق باشد.

گفتگو با سعید پیردوست بازیگر سینما و تلویزیون

به گزارش افکارنیوز، سعید پیردوست در آستانه ۷۲ سالگی، همچنان با عشق در عرصه بازیگری فعالیت دارد و به تازگی در مجموعه طنز «میلیاردر» نقش دایی هوشنگ را ایفا کرده است و به بهانه بازی او در این مجموعه گفت و شنودی با وی داشته ایم که می خوانید.

سعید پیردوست در یک نگاه

متولد: ۱۳۱۹ در تهران
تحصیلات: دیپلم طبیعی

بازیگری را با دیدن فیلم و خواندن کتاب یاد گرفتم

بازیگر شدن من، داستان خاصی دارد. من و چند تن از رفقایم از دوران دبیرستان عاشق سینما بودیم و هر کدام به یکی از بخش های سینما از جمله بازیگری، کارگردانی و… علاقه داشتیم. شرایط خانوادگی من طوری بود که باید برای تامین معاش کار می کردم، ‌اما دوستانم دنبال علایق خودشان رفتند و من، با بازی در فیلم سینمایی «خاک» به کارگردانی مسعود کیمیایی وارد عرصه بازیگری شدم. من فنون بازیگری را از طریق فیلم های زیادی که در سینما دیده، کتاب هایی که خوانده بودم و دوستانی که عاشق بازیگری بودند و الان در سینما فعالیت دارند، آموخته بودم.

طنز، درد مردم را بیان می کند

من، هم در کارهای طنز و هم در کارهای جدی بازی کرده ام، اما به طور کلی طنز چیزی است که آن را در تمام وجودم احساس می کنم. من وقتی در فیلم سینمایی «هتل کارتون» که در ژانر طنز است، بازی کردم، کارم آمیخته ای از طنز و جدی بود و وقتی در فیلم سینمایی «توکیو بدون توقف» بازی کردم و با مهران مدیری آشنا شدم، او برای بازی در «پاورچین» از من دعوت به همکاری کرد و از آنجا به بعد یک بخش کارم بازی در ژانر طنز شد. یک بازیگر باید توانایی بازی در ژانر های مختلف را داشته باشد.
من معتقدم که باید بدترین مسائل دنیا را به طنز گرفت تا فهمید هر کسی چه دردی دارد. وقتی چارلی چاپلین می گوید من از دیدن خنده مردم، احساس می کنم در درون شان چقدر رنج وجود دارد. همین کافی است تا آدم حس کند که با طنز می تواند درد مردم را بیان کند.

آدم با بازیگری میلیاردر نمی شود

کسی که می خواهد در عرصه بازیگری فعالیت کند باید مانند یک کوهنورد، عاشق باشد. یک کوهنورد با توجه به خاطرات سقوط تکه سنگ هایی که تهدیدش می کند از کوه بالا می رود تا خود را به قله برساند. یک بازیگر هم امکان دارد به خاطر عشقی که به سینما دارد دچار مشکلاتی شود، متاسفانه در این حرفه بعضی ها برای اینکه نقش بگیرند، حاضرند دوستان خود را زیر پا بگذارند. به نظر من، یک آدم عاشق باید نسبت به آدم هایی که با او در سینما همدوره و همکار هستند با گذشت باشد. چون اگر بخشی از بازیگری را کسب درآمد بدانیم معلوم است که یک بازیگر هرگز نمی تواند میلیاردر شود و حیف است که بعضی ها با این شغل تجارت می کنند و در واقع خودشان را با کاری که می کنند، در معرض خرید و فروش می گذارند، در حالی که یک هنرمند واقعی و بازیگر سینما و تئاتر هیچ وقت خودش را دربند پولدار شدن نمی کند، چون عاشق بازیگری است و فقط به حرفه اش می اندیشد.

تحرک سابق را ندارم

من با توجه به شرایط سن و سالم دیگر تحرک زیادی ندارم. اگر در کارهای قبلی جست و خیزم زیاد بود در این سریال خیلی کمتر است. آن شور و حالی را که در سال ها قبل داشتم، حالا دیگر ندارم و این را، تماشاگر باید حس کند.
اینها را گفتم، تا به اینجا برسم که یک بازیگر باید با خودش و مردم صادق و صمیمی باشد وقتی بازیگر به مردم دروغ نگوید، اگر استعداد داشته باشد کارهایش نمود پیدا می کند یعنی اگر در نقش منفی بازی کند مردم می دانند او منفی نیست و دارد نقش را بازی می کند به نظر من برای اینکه آدم بتواند در بازیگری با مردم ارتباط صحیح برقرار کند باید با همه با صفا و صمیمی و یک دل باشد.

و کلام آخر، زندگی خانوادگی من

سال ۵۳ ازدواج کرده ام و به لطف خدا تا امروز از زندگی خانوادگی راضی هستم. ثمره ازدواج من و همسرم یک دختر و یک پسر است. دخترم علاقه به بازیگری داشت و در دو فیلم از ساخته های سیروس الوند بازی کرد، اما من بیشتر علاقمند بودم در سینما فعالیت نکند.

مجله خانواده/ شماره ۴۸۳/ اول ارديبهشت ارديبهشت ۹۲/ گفتگو: محمد تهراني/ صفحه ۱۶

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات