تبلیغات
کد خبر: ۲۳۴۳۰۷

گزارش افکارنیوز از حضور ورزشکاران در میدان انتخابات

چرا قهرمانان دیروز روی به سیاست آوردند؟

امامعلی حبیبی کشتی گیر موفق ایران و قهرمان المپیک و جهان نخستین ورزشکاری بود که در دوران پهلوی وارد مجلس شد.

چرا قهرمانان دیروز روی به سیاست آوردند؟
گروه اجتماعی -

حضور گسترده اهالی ورزش از مدیران گرفته تا ورزشکاران کوچک و بزرگ در انتخابات شورای شهرها اپیدمی عجیبی است که تب آن این روزها به شدت تند شده است. آنچه نشان دهنده این است که تار و پود ورزش و سیاست با هم تنیده شده است. بعد از حضور گسترده سیاسیون در مناصب ورزشی، حالا ورزشی ها این مسیر را در جهت معکوس می پیمایند و پای به میدان سیاست می گذارند.

به گزارشافکارنیوز،این رویه ای است که از سالهای پیش از انقلاب آغاز شد. آن روزهایی که امامعلی حبیبی کشتی گیر موفق ایران و قهرمان المپیک و جهان به مدد مدالهایش به مجلس راه یافت. حضوری که بیشتر جنبه فرمالیته داشت و به سود قهرمان گوش شکسته بود تا مردم! از آن روز تا به امروز روزهای زیادی سپری شده و حالا این روند با شتاب بیشتری جلو می رود. حضور گسترده چهره های ورزشی در انتخابات شورای شهر پرده دیگری از این پدیده عجیب است.

قهرمانانی که عادت داشتیم سالهای سال آنان را در میادین ورزشی ببینیم اما از این پس می خواهند با کت و شلوار روی صندلی سیاست جولان دهند. شهرت قهرمانان ورزشی به آنها کمک کرده تا در این عرصه بتوانند از محبوبیت عوام به سود خود استفاده کرده و به عرص سیاست پای بگذارند اما این کرسی چندان به قهرمانان دیروز و سیاسیون امروز نمی آید.

همان معضلی که البته در جهت وارونه در عرصه ورزش به کرات در تمام این سالها شاهد آن بوده ایم. آنجا که مدیران عرصه سیاست ناگهان به دل ورزش پا گذاشته اند تا با استفاده از شهرت و محبوبیت این عرصه بتوانند برای خود مشروعیت کسب کنند.

در حقیقت ورزش در این عرصه بدل به کاتالیزوری برای کسب مقبولیت برای سیاسیون بدل شده و حالا این مسیر در جهت معکوس تکرار می شود. با این تفاوت که این بار ورزشی ها به کمک پیشینه و محبوبیت خود می خواهند در عرصه سیاست مداخله کنند.

این دو مسیر وارونه نشانه ای از عقلانیت گریزی و عدم تخصص محوری در جامعه ماست. ورزشی هایی که سالهای سال در کوران ورزش حضور داشته اند و چکیده و عصاره ورزش محسوب می شوند و باید روی صندلی های مدیریتی ورزش بنشینند و تجربه و تخصص خود را برای از بین بردن مشکلات ورزش کشور و پیشرفت آن هزینه کنند، از ورزش رانده می شوند و به دامان سیاست پناه می برند.

آنجا که اساسا متعلق به طیف دیگری است و نحله فکری آنان کوچکترین قرابتی با ورزش ندارد. ورزشی ها از دامان ورزش می گریزند چون صندلی های مدیریت در ورزش در اختیار نفرات دیگری است. غریبه هایی که هرگز همذات و همخون ورزش نیستند و نتیجه تصمیمات مشعشع آنان در این سالها ورزش را به قهقرا برده. ورزشی ها باید به دامان ورزش بازگردند. آنجا که تشنه تخصص آنهاست و هیچکس بهتر از آنها درد و مشکلات ورزش نمی داند و نمی تواند برای آن راه چاره ای بیندیشد.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات