تبلیغات
کد خبر: ۲۴۰۲۲۲

گپی کوتاه با بازیگر زن " هوش سیاه " + عکس

در ۹ سالگی با دیدن فیلم کارتونی «ساراکرو» به بازیگری علاقمند شدم و همیشه با علاقه به آن فکر می کردم تا اینکه به هدفم رسیدم.

گپی کوتاه با بازیگر زن " هوش سیاه " + عکس

به گزارش افکارنیوز، سودابه بیضایی بازیگر مستعدی است که در عرصه بازیگری آینده ای درخشان دارد. او در نقش سروان نگار عزیزی در سری دوم مجموعه پلیسی «هوش سیاه» توانایی های خود را به نمایش گذاشته است. به بهانه پخش این مجموعه گفتگویی با او انجام شده است که می خوانید.

اگر بازیگر نمی شدم؟

در ۹ سالگی با دیدن فیلم کارتونی «ساراکرو» به بازیگری علاقمند شدم و همیشه با علاقه به آن فکر می کردم تا اینکه به هدفم رسیدم.
اگر بازیگر نمی شدم، ادبیات را ادامه می دادم تا استاد دانشگاه شوم یا در زمینه نویسندگی فعالیت می کردم. خیلی ها از من پرسیدند در شرایطی که به بازیگری علاقمند بودم چرا در رشته ادبیات درس خوانده ام. در جواب این پرسش، باید بگویم: از نظر من ادبیات به هنر بازیگری ارتباط دارد. ادبیات در بازیگری به من کمک کرد.

«هوش سیاه» ریتم جذابی دارد

فیلم یا سریال، اگر قصه جذابی و پرکششی نداشته باشد مردم با آن ارتباط برقرار نمی کنند. خوشبختانه قصه «هوش سیاه» این ویژگی را داشت. از نظر من قصه سری اول و دوم مجموعه «هوش سیاه» ریتم و جذابیت دارد و با تماشاگر ارتباط خوبی برقرار می کند.
در رابطه با حضورم در سری دوم «هوش سیاه» باید بگویم بعد از بازی در سری اول این مجموعه که حدود هفت ماه طول کشید، روز به روز به نقش نزدیکتر شدم و قسمت دوم ادامه سری اول است.
من برای رسیدن به نقش خود در این مجموعه در ابتدای کار به اداره آگاهی در خیابان وحدت اسلامی رفتم و درباره پلیس آنچه را که باید می دانستم سوال کردم، اما بقیه چیزها که شهودی است از طریق دیدن آموختم.

بیننده و شنونده باید عاقل باشند

خیلی ها معتقدند نمایش فیلم های پلیسی به رشد بدآموزی در جامعه کمک می کند. اما من معتقدم از طریق یک فیلم در ژانر اجتماعی هم که ملودرامی عاشقانه دارد، ممکن است این اتفاق بیفتد. این امر فقط مختص فیلم پلیسی نیست. از قدیم گفته اند شنونده و بیننده، باید عاقل باشد و اصولاً چیزی که از کودکی به آن اعتقاد داشتم این جمله معروف است که می گوید «ادب از که آموختی از بی ادبان»

نقش من در «بال های خیس»

مجموعه «بال های خیس» با بازی من در حال پخش است و در آن ایفاگر نقش دختری ساده به نام سارا هستم که بلند پرواز است و در شرایطی قرار می گیرد که با وجود داشتن ذاتی خوب، راه بدی را انتخاب می کند.
من، بیشتر دوست دارم نقش هایی را بازی کنم که تک بعدی نباشد، بلکه یک شخصیتی باشد که در هر لحظه عکس العملی خاص نشان بدهد و بیننده را غافلگیر کند. نمونه اش نقش آدمی دو شخصیتی که در «ارمغان تاریکی» بازی کردم.

جایگاه «هوش سیاه» در کارنامه من

همکاری با یک کارگردان خوب و بازی در سریالی که به دلایلی از جمله ریتم و … بیننده را پای تلویوزیون می نشاند برای یک بازیگر اتفاق خوبی است، قسمت یک را مردم استقبال کردند و مسلماً برای قسمت دوم هم همین اتفاق می افتد. به اضافه این که کار کردن با بازیگران با تجربه ای مانند حسین یاری، کیکاووس یاکیده و… هم اتفاق خوشایندی است.
آدم وقتی بازیگر مقابلش هنرمند با تجربه ای باشد، بده و بستان ها با انرژی و بهتر و به شکلی راحت تر اتفاق می افتد. آدم با بازیگری که کارش را بلد است راحت تر می تواند ارتباط برقرار کند.

هیچ چیزی نمی تواند مانع پیشرفت انسان شود

من آدمی هستم که فضای خصوصی برای خودم دارم و جریاناتی که بیرون از خانه اتفاق می افتد، خیلی بر روحیه و اعصابم تاثیر نمی گذارد. من یک برنامه برای زندگی ام دارم، طبق آن جلو می روم و فکر می کنم هر آدمی اگر بتواند یک برنامه برای خودش داشته باشد موفق می شود. نا گفته نماند که به طور قطع آدمی در سرراهش با مشکلات و موانع خیلی زیادی برخورد می کند، اما اگر آدم به خودش ایمان و اعتماد داشته باشد، هیچ چیزی نمی تواند مانع از پیشرفت انسان شود. ذات بازیگری تنوع طلبی است. منتهی تنوع طلبی نباید به سمت بد برود، اما من سعی می کنم تنوع طلبی ها را در شغلم طوری پیش ببرم که هر دفعه نقش شخصیت جدیدی را ایفا کنم.
یکی از بزرگترین آرزوهایم این است که وقتی از دنیا می روم مردم بگویند خدا رحمتش کند. بزرگترین آرزوی من این است که همیشه آرامش داشته باشم.
و کلام آخر این که امیدوارم تمام آدم ها به آنچه مورد علاقه شان است، برسند و بتوانند هر کاری را که می خواهند انجام بدهند. من دلم برای آدمی می سوزد که استعداد و توانایی و هزار تا آرزو دارد، اما خودش را باور نمی کند.

خانواده جوان/ شماره ۱۹۱/ فروردين ماه ۹۲/ گفتگو: محمد تهراني/ صفحه ۲۰

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات