این افراد بیشتر در معرض ایست قلبی هستند
افرادی که مدام خود را در موقعیت رقابت با خود یا دیگران قرار می دهند، بیشتر مستعد ابتلا به بیماری های قلبی عروقی و ایست قلبی هستند.
به گزارش افکارنیوز، تصور اینکه همیشه و همه جا در پیست دو و میدانی در حال دویدن باشی سخت است، ولی برای بعضی ها زندگی این گونه است. به گفته دکتر حسین ابراهیمی مقدم، روانشناس زندگی برای آنها حکم میدان مسابقه یا دو ماراتن را دارد؛ لحظه ای از رقابت و مسابقه با دیگران باز نمی ایستند و همیشه وارد میدان رقابت می شوند. البته آنچه برایشان اهمیت دارد، پیروزی در این میدان است چون احساس باخت یا عقب ماندن به شدت آنها را آزار می دهد.
همیشه اختلال نیست
نمی توان به صورت قطعی گفت این افراد اختلال شخصیت دارند. بیشتر افرادی که این چنین هستند به عنوان یک تیپ شخصیتی شناخته می شوند. روانشناسان به این نوع، تیپ شخصیتی الف یا A می گویند. آنها به طور معمول در یک زمان چند کار را با هم انجام می دهند. به شدت رقابت جو هستند. از نظر مادی یا موقعیت اجتماعی به هیچ وجه قانع نیستند. به همین دلیل همیشه خود را با دیگران یا حتی با خود و موقعیت هایی که دارند و می توانند داشته باشند مقایسه می کنند. به همین دلیل هیچ گاه آنها را آزاد نمی یابیم، بلکه همیشه در یک زمان درگیر چند کار مهم و اساسی اند و به اصطلاح سرشان شلوغ است.
در رقابت با خود و دیگران
رقابت جویی این افراد به دو نوع است: عده ای، حتی اگر فرد دیگری در کنار آنها نباشد تا با او به رقابت برخیزند، با زمان یا موقعیت های خود رقابت می کنند و سعی می کنند از آنچه هستند یا دارند سبقت بگیرند؛ برای مثال از نظر مالی یا تحصیلی به جایگاه بالاتری دست یابند. اما رقابت برای عده ای دیگر اغلب با حضور افراد دیگر معنا می یابد و در حقیقت به نوعی این رقابت با حسادت آمیخته است. اگر یکی از اشخاصی که می شناسند چیزی را به دست آورد، آنها آرامش خود را از دست می دهند، ناراحت می شوند و به فکر رقابت با او می افتند. به عبارت دیگر تا زمانی که اطرافیان آنها حرکتی نکرده اند و گامی به جلو بر
نداشته اند، آنها نیز ممکن است تلاشی برای بهبود موقعیت زندگی خودشان انجام ندهند اما چنانچه اطرافیان آنها به جایگاه ویژه ای دست یابند، مسابقه و رقابت آمیخته با حسادت برای این افراد نیز آغاز می شود. آنها تلاش می کنند از نظر موقعیت اجتماعی، شغلی یا تحصیلی از دیگران برتر باشند.
حقارت کودکی، رقابت بزرگسالی
افراد گروه دوم اغلب شخصیت هایی هستند که در کودکی حقارت هایی را تجربه کرده اند. بر همین اساس در بزرگسالی احساس می کنند باید کمبودهای خود را در رقابت با دیگران و رساندن خود به موقعیت های اطرافیان شان جبران کنند. به بیان دیگر این نوع از رقابت یا مسابقه با دیگران به اختلال شخصیتی نزدیک است و بیشتر امکان دارد برای فرد و اطرافیان او آزاردهنده و آسیب رسان باشد.
باید آرام شوند
برای اینکه افراد دارای این نوع تیپ شخصیتی آزار و آسیب کمتری بینند توصیه هایی وجود دارد؛ از جمله:
افراد رقابت جو تنش های بسیاری را در زندگی تجربه می کنند و زندگی برای آنها امری استرس زاست که مهمترین و موثرترین راهکاری که می توان به آنها توصیه کرد استفاده از علوم و فنون آرامیدگی یا همان ریلکسیشن(تمدد اعصاب) برای آرامش روح و تن است.
همچنین از این افراد خواسته می شود، برای زندگی خود برنامه ریزی انجام دهند، به گونه ای که در زندگی و در هر مقطع از آن یک کار و نه چندین کار اولویت و هدف اصلی آنها باشد و همه تمرکز خود را روی آن موضوع و کار قرار دهند.
از سوی دیگر باید به چنین افرادی آموزش داد که چگونه نسبت به توانمندی های خود واقع بین باشند. آنها باید بیاموزند تنها با توجه به توانمندی ها و ظرفیتی که دارند، از خودشان انتظار داشته باشند و نه بیشتر. این واقع بینی باید نسبت به زندگی و ایده آل های آنها هم باشد، تا مانع از ورود افراد به رقابت های ناسالم شود.
روی آوردن به دعا و نیایش برای حفظ آرامش و تمرکز افراد، افزایش ارتباطات اجتماعی صحیح، گذراندن بیشتر وقت با خانواده و ورزش کردن نیز از دیگر توصیه های موثر به این افراد است.
خطر ایست قلبی
افرادی که مدام خود را در موقعیت رقابت با خود یا دیگران قرار می دهند، بیشتر مستعد ابتلا به بیماری های قلبی عروقی و ایست قلبی هستند. این مسئله نخستین بار از سوی دو متخصص قلب، تشخیص داده شد. آنها متوجه شدند افرادی که از بیماری قلبی و عروقی رنج می برند، زمانی که در سالن انتظار مطب نشسته اند، آرام و قرار ندارند، مدام جابجا می شوند، یا به دسته صندلی آسیب می زنند. این افراد از نظر شخصیتی با دیگر افراد متفاوت هستند. حتی به راحتی نمی توانند در صف بمانند و انتظار کشیدن برای آنها دشوار است. افراد رقابت جو استرس و تنش فراوانی را تجربه می کنند؛ چرا که اغلب درگیر کارهای متفاوت و
گوناگون می شوند و مدیریت تمامی این کارها با هم بدون شک کار آسانی نیست. در نتیجه استرس بسیاری بر این افراد وارد می شود. آنها آرامش زندگی را از دست می دهند؛ چرا که در مدت زمانی محدود، درگیری های بسیار دارند و خود را ملزم به موفقیت در آنها می دانند.
تیپ شخصیتی افراد از سنین اولیه قابل پیش بینی است ولی تا قبل از ۱۸ سالگی نمی توان در این مورد نظر قطعی داد.
تندرستي/ شماره ۱۰۳/ ۵ ارديبهشت ماه ۹۲/ فرناز ميري/ صفحه ۴۱