تبلیغات
کد خبر: ۲۵۱۲۷

فاطمه زهرا، بگوییم: «رحلت» … یا: «شهادت»؟

در اینجا غزلی تازه از سید محمد سادات اخوی را میخوانیم

کو قطره اشکِ تازه که دیشب چکید؟ … نیست!

تقویم گریه می­کند امروز عید نیست

برگ سپید «ماه جمادی» سیاه ماند

برگی که تا ابد، به عزایش سپید نیست

در خانه­ای که مادر آن خانه رفته است…

جایی برای خوش­خبری یا نوید نیست

توصیف حال مادر ما، شعر را شکست

راهی به­جز تجسم لرزان بید نیست

حال کسی شبیه علی نیست، آنچه دید…

مانند «مختصر خبر» ی که شنید، نیست

از خانه - صبح زود - که می­رفت، زنده بود…

شب، چشم را گشود و نظر کرد و دید نیست

همسایه گفت: «فاطمه، از دست رفته­ست…

آن دختری که مادر او پرورید، نیست»

او راست گفته­ست ولی داغ، کهنه است

این زخم در غدیر نشست و جدید نیست

سرزنده بود مادر ما، رفتنی نبود

با آن همه حوادثخونین، شهید نیست؟!

*

بیت و غزل فدای تو و قامتت شوند…

قدِّ خمی که مثل گذشته، رشید، نیست

مادر! تمام فصل حضور تو در کتاب…

جز چند صفحه سوخته و ناپدید نیست

مادر، ببین!… گذشته زمان، شهر ساکت است

آن که تو را به کوچه و مسجد کشید، نیست

هرچند «در»، مقابل چشم تو، سوخته…

حالا به ایستادنش انگار امید نیست…

آسان شده تَوَسُّل ما، بارگاه تو…

دیگر نیازمند کُلون و کلید نیست!

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات