تاریخچه تسبیح حضرت زهرا(س)
پیامبر اسلام(ص) در پاسخ دخترش حضرت زهرا(س) که خدمتکاری خواسته بود، فرمودند: بهتر از خدمتکار آن است که هرگاه می خواهید در بستر خویش بخوابید، ۳۴ بار الله اکبر، ۳۳مرتبه الحمدلله و ۳۳ بار سبحان الله بگویید.
تاريخچه تسبيح فاطمه زهرا (س) را از زبان حضرت علي (ع) مي شنويم كه فرمود: او با وجود اينكه از محبوبترين اشخاص در نزد رسول خدا (ص) بود ولي خدمتكاري نداشت و خود كارهاي منزل را انجام مي داد. او با مشك آب مي آورد تا آنجا كه اثر بند آن در شانه و سينه او باقي مانده بود و آنقدر خانه را جارو كرد كه غبار تمام لباس هايش را در بر گرفته بود و آنقدر در زير ديگ غذا آتش افروخته بود كه لباس هايش رنگ عوض كرده و بوي دود مي داد.
هنگامی که سختی های او بیشتر شد به او گفتم چرا نزد پیامبر نمی روی و از او کنیزی نمی خواهی تا در کارهای خانه به تو کمک کند؟ فاطمه(س) به نزد رسول خدا(ص) رفت تا دراین باره با وی سخن بگوید، ولی از آن جهت که اشخاصی نزد پیامبر بودند، چیزی نگفت و به خانه بازگشت.
پیامبر که دریافته بود فاطمه برای عرض حاجتی به نزد وی آمده، صبح روز بعد به نزد ما آمد و از فاطمه درباره علت مراجعه روز گذشته اش سوال نمود و من آنچه را که بین خودم و فاطمه صحبت شده بود، به رسول خدا(ص) عرض کردم.
پیامبر(ص) فرمود: فعلا کنیزی در اختیار ندارم ولی بهتر از خدمتکار آن است که هرگاه می خواهید در بستر خویش بخوابید، ۳۴ بار الله اکبر و ۳۳ بار الحمدلله و۳۳ بار سبحان الله بگویید که آن برای شما بهتر است. در این حال فاطمه سه بار گفت: از خدا و رسولش راضی شدم و چنین خواهم کرد.
تسبیح حضرت فاطمه(س) بهترین تعقیب برای نمازهای واجب است و امام صادق(ع) در این باره فرمودند: هر کسی پس از به جای آوردن نماز واجب خود تسبیح حضرت فاطمه(س) را به جای آورد و در انتهای آن یک مرتبه لا اله الا الله بگوید، مشمول مغفرت خداوند واقع می شود.
امام صادق(ع) در روایتی دیگر فرمودند: تسبیح فاطمه زهرا(س) بعد از نماز واجب در نزد من محبوبتر از هزار رکعت نماز در هر روز است.
شیخ بهایی گوید: مشهور است که تسبیح حضرت فاطمه(س) در دو هنگام مستحب است. یکی بعد از نمازهای واجب و دیگری قبل از خواب.
امام صادق(ع) فرمودند: هر که به هنگام خواب تسبیح حضرت فاطمه(س) را به جای آورد از کسانی محسوب می شود که خداوند را ذکر کثیر گفته اند.
قاضی نعمان مغربی گوید: علت معروف شدن این تسبیح به نام حضرت فاطمه(س) آن است که آن حضرت پس از آموختن تسبیح از رسول خدا(ص) همواره بر آن مداومت می کرد و هرگز آن را ترک نمی کرد و همین امر باعثشد که این تسبیح به نام حضرت فاطمه مشهور شود.
برگرفته از حوزه نت