شکایت یهودیان مانع بازگشت الواح به ایران
عبدالمجید ارفعی گفت: به دلیل شکایت چند خانوادهی یهود در آمریکا از ایران درخصوص غرامت کشتهشدن تعدادی از اعضای خانواده خود در یک حادثه بمبگذاری در آمریکا درخواست توقف، ارسال این الواح به ایران و حراج الواح و پرداخت غرامت آنها شدند.
به گزارشافکارنیوز،عبدالمجید ارفعی، پژوهشگر و متخصص زبانهای باستانی اکدی و ایلامی، ایلامشناس و از مهمترین کتیبهخوانان ایرانى با بیان این مطلب با اظهار خرسندی از پیگیری سازمان میراثفرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، در خصوص بازگرداندن الواح هخامنشی به ایران گفت: این الواح متعلق به ایران است و باید به سرزمین اصلی خود بازگردد و من امیدوارم سفر نجفی به آمریکا سفری همراه با نتیجه مطلوب باشد و رای دادگاه به نفع ایران تغییر پیدا کند.
وی اظهار داشت: رئیس سازمان میراثفرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور در آمریکا می تواند با مسئولان موسسه شرق شناسی شیکاگو صحبت و از طریق ارائه مستندات قوی رای دادگاه را در مصادره الواح هخامنشی به نفع ایران تغییر دهد.
وی گفت: در خواست من از رئیس سازمان میراثفرهنگی این است که با وجود تلاش برای تغییر رای دادگاه و بازگرداندن الواح هخامنشی به ایران تلاش کند که یک نسخه از عکسهای مربوط به کتیبهها و هم چنین دست نوشتههایی از ریچارد هلک(مترجم الواح و استاد دکتر ارفعی) دریافت کند و به سازمان میراثفرهنگی منتقل کند.
الواح گلی، اسناد باستانی
ارفعی اضافه کرد: به اعتقاد من الواح گلی هخامنشی گنجینههای میراثیاند که حداقل ۱۲هزار قطعه از این الواح قابلیت این را دارند که خوانده شوند و این الواح گلی هخامنشی سندهای باستانی هستند که دیگر تکرار نمیشوند و نمونه دیگری از آنها وجود ندارد.
وی ادامه داد: در سالهای ابتدایی دهه دوم صده ۱۳۰۰ شمسی در کاوشهایی که در منطقه تخت جمشید صورت گرفت از محل دو اتاق در شمال شرقی تخت جمشید تعدادی لوح گلی کشف شد که بررسیها نشان میدهد این اتاقها مرکز اسناد و بایگانی آن زمان بوده و در بررسیهای بیشتر مشخص شد این الواح متعلق به سال های ۱۳ تا ۲۸ پادشاهی داریوش در ایران است.
به گفته وی در آن زمان حدود ۳۰ هزار لوح به موسسه شیکاگو امانت سپرده شد که در خصوص این الواح بررسی و پژوهش انجام شود.
وی با اشاره به فرستادن ۴۵۰ قطعه از این الواح در سالهای مختلف به ایران، گفت: الواح گلی هخامنشی حدود ۳۰هزار قطعهاند که با موافقت دولت ایران برای بررسی در سال ۱۳۱۴ در ۲۵۳۵ جعبهی مقوایی و داخل پارافین مایع، پس از شمارهبندی کامل در ۵۰ صندوق قرار گرفتند و از راه بوشهر و از طریق دریا به آمریکا فرستاده شدند.
وی ادامه داد: بعد از انتقال این الواح به دانشگاه شیکاگو الواح پارافینزدایی شدند وسپس یک استاد سومرشناس به همراه سه کارشناس دیگر، مأمور رمزگشایی این الواح شدند.
وی با بیان اینکه در بررسیهای این استاد و سه همکارش اطلاعات بسیار ارزشمند و در عین حال قابل توجهی کشف شده است گفت: در بررسیهای اولیه مشخص شد زبان این الواح، ایلامی است و مربوط به امور مالی سرزمین فارس است که متعلق به سال ۱۳ تا ۲۸ حکومت داریوش در فارس است. البته در میان این الواح، تعدادی نیز به خط میخی، یکی از کتیبهها به خط یونانی و یکی دیگر نیز به خط بابلی نو و یک عدد نیز به خط فارسی باستان نوشته شده است.
روند بازگشت الواح به ایران
این پژوهشگر در ادامه به روند بازگشت این الواح به ایران اشاره کرد و افزود: در سالهای ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ میلادی کنگرههایی با محوریت پیوندهای باستانی و فرهنگی میان کشورهای مختلف برگزار و موافقتهایی در خصوص بازگرداندن این الواح صورت گرفت و اولین بستهی ۳۰۰تایی در سال ۱۳۸۳ به ایران بازگردانده شد و قرار بود باقیمانده این الواح در بستههایی ۳۰۰ تایی به ایران وادار شود اما متاسفانه به دلیل شکایت چند خانوادهی یهود در آمریکا از ایران در خصوص غرامت کشتهشدن تعدادی از اعضای خانواده خود در یک حادثه بمبگذاری در آمریکا درخواست توقف، ارسال این الواح به ایران و در
نهایت حراج الواح و پرداخت غرامت آنها شدند.
وی افزود: اگرچه بعد از رای این دادگاه در آمریکا تلاشها برای بازگرداندن الواح از سوی ایران صورت گرفت و حتی وکیل بومی نیز انتخاب شد اما واقعیت این است که هنوز موفق به بازگرداندن رای دادگاه نشدیم و تلاشهای امیدوارانه برای تغییر رای دادگاه و بازگرداندن الواح ادامه دارد.
وی در پاسخ به سوالی در خصوص این که چرا موسسه شرقشناسی شیکاگو بعد از سه سال این الواح را که به طور امانت از ایران دریافت کرده است بازنگرداند افزود: دلیل اول این بود که رمزگشایی از این الواح در مدت سه سال امکانپذیر نبود ضمن اینکه در آن سالها جنگ جهانی دوم شروع شد و آمریکا نیز وارد این جنگ شده بود و بعد از آن نیز موسسه شرق شناسی شیکاگو در نامهای از مسئولان ایرانی خواست به منظور تحقیق و پژوهش بیشتر هرچه بیشتر در خصوص این الواح، این اموال ارزشمند فرهنگی مدت زمان بیشتری در اختیار موسسه قرار گیرد که این درخواست مورد موافقت مسئولان ایرانی قرار گرفت اما بعد از آن باید
این الواح باز میگشت که این اتفاقات افتاد.
این استاد برجسته ترجمه خطوط باستانی در ادامه افزود: این الواح اسناد اداری و مالی هستند بین سالهای سیزدهم(۵۰۹ پ. م) تا بیست و هشتم(۴۹۴ پ. م.) پادشاهی داریوش هستند، که در آنها به حمل و نقل کالا، دریافت، جابهجایی، ذخیره و پرداخت کالا در ازای حقوق کارگزاران، مسافران و کارگران دولتی در ایالت پارس اشاره شدهاست.
وی اضافه کرد: البته در این الواح به موارد دیگری مانند دستمزدها و حقوق نیز اشاره شده که حتی در این الواح در باره دستمزدهای زنان نیز نکاتی کشف شده به گونه ای که بررسیها در خصوص مطالعات این الواح نشان دستمزد برخی از زنان کمتر از مردان در آن زمان بود اما برخی از زنان که دارای مشاغل و مناصب خاصی بودند دستمزد بیشتری از مردان دریافت میکردند.
ارفعی ادامه داد: صحبتهایی در خصوص روابط اجتماعی و حقوق افراد در این الواح منتشر شده است که از نظر من صحیح نیست و من به عنوان کسی که ۴۵ سال است در خصوص این الواح مطالعه و تحقیق انجام میدهم معتقد هستم این صحبتها صحیح نیست البته در این الواح صحبتهایی در باره پاداش تولد فرزندان به زنان اشاره شده است.
وی در پایان صحبتهای خود با تاکید بر استفاده از تمامی ظرفیتها برای بازگرداندن این الواح گفت: امیدوارم این الواح هرچه زودتر به ایران باز گردند.