تبلیغات
کد خبر: ۲۷۲۹۵۹

هر آنچه می‌خواهید درباره لاله اسکندری بدانید

در کارت دعوت عروسی اش این جمله به چشم می خورد: «ما بدان مقصد عالی نتوانیم رسید، هم مگر پیش نهد لطف شما گاهی چند.»

به گزارش افکارنیوز، متولد ۳۰ آذر ۱۳۵۷ تربت حیدریه. فارغ التحصیل گرافیک از دانشگاه آزاد اسلامی در سال ۷۱. شروع فعالیت سینمایی با بازی در فیلم «متولد ماه مهر» در سال ۷۸ به کارگردانی احمدرضا درویش، دو خواهر هنرمند به نام های ستاره(بازیگر) و سارا(چهره پرداز) دارد و یک برادر هنرمند به نام سیامک که عکاسی می کند. وی برادرزاده عبدالحسین اسکندری، مجری رادیو و تلویزیون، کارگردان، فیلمنامه نویس و… است. از دوران کودکی در حوزه هنرهای تجسمی کار کرده و بعد نقاشی را ادامه داده و وارد عرصه هنرهای نمایشی شده. در عرصه موسیقی هم فعالیت داشته و در گروه موسیقی هوران، دکلمه شعرهای ملی و حماسی این گروه را برعهده داشته.

در کارت دعوت عروسی اش این جمله به چشم می خورد: «ما بدان مقصد عالی نتوانیم رسید، هم مگر پیش نهد لطف شما گاهی چند.»

نام همسرش ساسان است. ماجرای‌ آشنایی با همسرش هم جالب است: سال ۸۶ یک نمایشگاه صنعت ساختمان در تبریز برپا بود که ساسان آنجا غرفه داشت و او برای بازدید به آنجا رفت و با هم آشنا شدند. مهمترین ویژگی اش این است که بلد نیست دروغ بگوید. چیدمان خانه را خیلی دوست دارد. به شکل تفننی آشپزی را می پسندد. همسرش دستپخت خوبی دارد و خیلی تمیز و مرتب است. پدر و مادرش هر دو دبیر هستند. به سفر و ورزش علاقه خاصی دارد. خودش آذر ماهی است و همسرش دی ماهی. سال تولد او سال گربه است و همسرش سال موش. در عرصه عکاسی بسیار فعال است و چندین نمایشگاه برگزار کرده است. بسیار خوش ذوق و با سلیقه است. در انتخاب لباس هایش به رنگ حساسیت ویژه ای دارد. می گوید همیشه لباس هایی را که تلفیقی از سنت و مدرنیته هستند، بیشتر می پسندم. با بازی در مجموعه تلویزیونی «خاک سرخ» به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا توانایی هایش را به رخ کشید. با افسردگی و ناامیدی اصلاً میانه ای ندارد. سختکوش و صبور است. اهل ریسک کردن است. اصلاً اصراری به ازدواج با همکار نداشت. مادرش معلم ریاضی بوده و امتحان های سختی هم از دانش آموزان می گرفته. راحت با سختی های کار و زندگی کنار می آید. آدم توداری است. آثار کاشی کاری او در اتوبان های شهر تهران دیده می شود. از بین کشورهای اروپایی از ایتالیا به دلیل شباهتش به ایران خوشش می آید. خودش را شیفته هنرهای تجسمی می داند. ۳۶ ساله بود که ازدواج کرد. خیلی زود جلو دوربین رفت یعنی همان دوران کودکی. وقتی پنج سالش بود جلو دوربین فیلم هشت میلیمتری عمویش رفت. دوست داشت مجسمه سازی بخواند اما بعد از پایان تحصیلاتش سراغ نقاشی رفت. عاشق هیجان است و چند سال پیش در مسابقه اتومبیلرانی هنرمندان در میان ۵۰ نفر چهارم شد. دوره نقاشی سرامیک را هم گذرانده با تکنیکی که در آن از تکه های کاشی برای کار روی سنگ، چوب، آینه و… استفاده می شود. می گوید: «وقتی به خرمشهر و آبادان رفتم مفهوم جنگ را شناختم و فهمیدم این حوزه ای است که به درستی و شایستگی دیده نشده، به ویژه مردمی که ایستادگی کردند. به خصوص نقش زنان. هنوز به خانواده های شهدا ادای دین نکرده ایم.»
کتابخانه بزرگی دارد که کتاب های داستانی و غیر داستانی فراوانی در آن وجود دارد. مطالعه رمان، داستان های کوتاه و شعر را خیلی دوست دارد. اخبار کتاب های روز را دنبال می کند. «ماهی سیاه کوچولو» اولین کتابی بود که مادرش برایش خرید. شعرهای احمد شاملو را دوست دارد. از حاشیه به شدت دوری می کند و همیشه دنبال آرامش بوده و هست. زندگی مشترک خوبی دارد و تفاهم بر زندگی آنها حاکم است. رابطه خوبی با خانواده دارد و اخلاقیاتش بیشتر شبیه مادرش است. تا به حال در فیلم های «متولد ماه مهر»، «شراره»، «مسافر ری»، ‌‌ «مخمصه»، «شوریده»، «آفتاب بر همه یکسان می تابد»، «این زن حرف نمی زند»، ‌ «گرداب» و… حضور داشته و «خاک سرخ»، «رسم عاشقی»، ‌ «در چشم باد» و… عناوین مجموعه های تلویزیونی است که در آنها ایفای نقش کرده است. یک نمایشگاه از عکس های خود را در کشور سوئد برگزار کرده است. در دو نمایشگاه گروهی عکس در آمریکا هم حضور داشته است. لاله اسکندری را همیشه شاد و سرزنده می بینید و امیدواریم این شادی تداوم داشته باشد.

روزهاي زندگي/ شماره ۴۳۰/ نيمه دوم مهر ماه ۹۲/ از: زهرا مكرم رفتاري/ صفحه ۵۳

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات