تبلیغات
کد خبر: ۲۷۴۲۳۳

شادی پول نمی‌خواهد!

یکی از اصلی ترین علت های شادی، شاد کردن دیگران است که با مشارکت و شریک شدن در مشکلات آنان، صورت عملی به خود می گیرد.

به گزارش افکارنیوز، شادی متاعی نیست که بتوان آن را خریداری کرد و هرکس که پولدارتر باشد، لزوماً شادتر نخواهد بود. شادی زمانی بادوام و مداوم است که ریشه در درون داشته باشد و با تغییر شرایط از بین نرود. به تعبیر بهتر، اگر فقط به علت خاصی شاد شویم، با از بین رفتن علت، شادی وابسته به آن هم از بین می رود؛ مگر اینکه به شادی کردن و خوشحال بودن عادت کرده باشیم.

یکی از اصلی ترین علت های شادی، شاد کردن دیگران است که با مشارکت و شریک شدن در مشکلات آنان، صورت عملی به خود می گیرد. ارتباط عمومی خوب با افراد، باعثپذیرش بهتر فرد در اجتماع می شود. در نقطه مقابل، اگر با ذهنی مقایسه گر همراه شویم، دائم دیگران را قضاوت می کنیم و به استقبال فرسودگی و افسردگی می رویم و شادابی و شادکامی را از صفحه زندگی خود پاک خواهیم کرد.

تنبلی و بی نظمی از عوامل مهم استرس و ناآرامی است، وقتی خود را در گذشته جا می گذاریم و نگران آینده هستیم، نمی توانیم «با حال» زندگی کنیم! لبخند بر لبان مان کم رنگ می شود و آب و هوای مان ابری خواهد شد. با نظم و انضباط و خودانگیختگی که از خصلت های مطلوب افراد موفق است، می توانیم لحظات رام و آرامی داشته باشیم.

همواره می بایست اهداف بزرگ را تحت تعقیب قرار داد، ولی این باعثنمی شود که از حل مسائل کوچک لذت نبریم!

بیاییم، به خود بیاییم! تا با توانبخشی به صفات اخلاقی و خلاق، حرکت های مثبت و مثمرثمری را سامان دهیم تا روالی رو به کمال در زندگی مان پدیدار گردد. شادکام باشید…

«شادی» را «شاکر» باش!
یکی مرتب «امروز و فردا» می کرد، دیگری «امروز، فردا» را مرتب می کرد!
با گشاده رویی، «گرفتگی» و «گرفتاری» را برطرف کنیم!
اشکم را به «آزمایشگاه» فرستادم، به «مرض غم» دچار شده بودم!
«واقعیتی را می دانم»؛ اینکه همه «واقعیت را نمی دانم»!
«غمناک» گونه هایی «نمناک» دارد!
«داشته ها» را ببین؛ «خواسته ها» را بچین!
«غم ندارم»، چون انتظار «کم دارم»!
اگر «به درد هم نمی خوریم»، دلِ هم را «به درد نیاوریم»!
وقتی غمم را «باور می کنم»، اشکم را «بارور می کنم»!
وقتی «دلم می گیرد»، «خنده ام می گیرد»!
او را «می زند»، که چرا لبخند می زند»!
توقع از دیگران را «کوچک کن»؛ خود را «کوچک نکن»!
لبانش را به تبسم «گشود»، تا گره از اخمش «گشوده شود»!
با محبت «دور هم جمع شویم»، یا با نفرت «دور از هم، منها شویم»!؟
«خنده زیاد»، «اشک آور» است!
افراد موجه، به جای «مواجهه با دیگران»، ‌ با «خود مواجه» می شوند!
به «خوش رویی» «روی خوش» نشان دهیم!

راز/ شماره ۳۴/ نيمه دوم مهر ماه ۹۲/ علي درويش/ صفحه ۸۰

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات