کیانوش رحمتی:
دعای پدر و مادر، حتی قضای را بر میگرداند
با او ساعتی به گفتگو نشستیم تا از آخرین وضعیتش برایمان بگوید و البته کمی از حال و هوای این روزهای فوتبالی اش. لطفاً با ما همراه باشید.
به گزارش افکارنیوز، متولد ۲۷ شهریور ۱۳۵۷ در نوشهر است. او را می توان یکی از صبورترین و کم حاشیه ترین بازیکنان فوتبال بدانیم. کیانوش رحمتی فوتبالش را با شموشک آغاز کرد تا بعد از آن به تیم پاس بیاید. سایپا مقصد بعدی او بود تا این هافبک خوش نقش همزمان تیم ملی را نیز تجربه کند. بعد از آن به تیم آرمانی اش استقلال پیوست تا رویای دوران کودکی اش محقق شود. رحمتی در استقلال خوش درخشید تا اینکه فصل گذشته به دلیل فشار بازی ها و حضور در ۳ جام خلیج همیشگی فارس، حذفی و آسیا با مصدومیتی شدید که ناشی از پارگی رباط صلیبی پای چپ اش بود ناچار شد مدتی دور از فوتبال
بماند و در نهایت در فصل جاری با تاخیر برای دومین بار به سایپا بیاید. او به خاطر شرایط بدنی نامناسب ناگزیر مدتی روی نیمکت نشست. صبر که ویژگی بارز رحمتی است در این دوران ناجی او بود تا سرانجام نظر «فیرات» را جلب و برای پانزده دقیقه مقابل فولاد خوزستان به میدان بیاید. با او ساعتی به گفتگو نشستیم تا از آخرین وضعیتش برایمان بگوید و البته کمی از حال و هوای این روزهای فوتبالی اش. لطفاً با ما همراه باشید.
از این روزهای فوتبالت بگو.
سال گذشته به خاطر حضور در ۳ جام لیگ برتر، حذفی و باشگاه های آسیا، فشار زیادی بر من بود و همین موجب پارگی رباط صلیبی پای چپم شد. بعد از طی کردن مصدومیت سال جاری به سایپا آمدم. متاسفانه دیر آمدن به این تیم باعثشد تا به لحاظ بدنی کمی عقب بیافتم اما خدا را شکر بعد از چند هفته نیمکت نشینی بالاخره توانستم ۱۵ دقیقه مقابل فولاد خوزستان بازی کنم.
برای شما که در تیمی جز پرسپولیس و استقلال بازی می کنی استرس کمتر است؟
صددرصد. اینجا طرف حساب ما کادر فنی و باشگاه است اما در تیم هایی مثل پرسپولیس و استقلال هواداران نیز هستند و همین عامل استرس را بسیار بالا می برد. فشار و استرس در آن تیم ها بر بازیکنان زیاد است و تمرکز را از آنها می گیرد. همیشه نگرانی که بازی ات به سمتی نرود که هواداران از تو ناراضی باشند.
دوست داشتنی باز هم در استقلال بازی می کردی؟
راستش را بخواهید بله. متاسفانه با وجودی که دوست داشتم فوتبالم را در استقلال به پایان برسانم اما مصدومیت نگذاشت تا این اتفاق برایم بیفتد. من از کودکی عاشق استقلال بودم و در دورانی که در این تیم بودم بهترین روزها را گذراندم.
تجربه بازیکنانی مثل شما، امید رضا روانخواه، مهدی امیرآبادی و بیژن کوشکی نشان می دهد که تیم های بزرگ بازیکنان را در روزهای اوج شان می خواهند.
تقریباً درست است. کلاً ورزش ما این طور است و جمله پهلوان زنده را عشق است بی ارتباط با فوتبال ما نیست. من پایم را به خاطر این تیم دادم و با تمام وجودم برای استقلال بازی کردم اما مسیر طوری انتخاب شد که برخلاف میلم مجبور شدم استقلال را ترک کنم.
از روزهای مصدومیتت بگو.
برای هر ورزشکاری سخت ترین و بدترین روزهای او است. یک ورزشکار دوست دارد همیشه در تمرینات باشد و شرایط برای بازی اش مهیا باشد.
چطور با این شرایط کنار آمدی؟
به نظرم در این موقعیت باید روحیه ات را حفظ کنی و خودت را نبازی.
نقش اطرافیان چقدر موثر است؟
مهم است اما بیشترین کمک را خود ورزشکار می تواند به خودش بکند.
به نظر خودت افت کرده ای؟
بعد از مصدومیت از شرایط آرمانی ام دور شدم ولی رفته رفته خودم را پیدا کردم. خدا را شکر اکنون در شرایط خوبی هستم.
صبرت در سایپا قابل تقدیر است. فوتبال تو را صبور کرد یا این ویژگی را از ابتدا داشتی و در فوتبال به دادت رسید.
در کل شخصیت صبوری دارم. از زمانی که در نوشهر بازی می کردم به نظر مربیانم احترام می گذاشتم و اگر تصمیم اشتباهی می گرفتند به خودم اجازه نمی دادم تا اعتراض کنم. از طرفی فکر می کنم فوتبال و مشکلاتی که در آن وجود دارد از من آدم صبوری ساخته است. زمانی که به لحاظ بدنی عقب بودم با خودم کنار آمدم و سعی کردم به خودم کمک کنم تا دوباره به روزهای اوجم برگردم.
چگونه می توان نظر مربی را جلب کرد؟
باید تحت هر شرایطی تلاشت را بکنی. با نشان دادن تمرینات خوب بالاخره می توان مربی را متقاعد کرد که بازیکن استحقاق بازی را دارد.
تمرکز «فیرات» بر کارهای بدنسازی نشأت گرفته از فوتبال آلمان است؟
بله. او اصلیتی ترک دارد اما در آلمان بزرگ شده و همان طور که می دانید آنجا فوتبال محکم و صنعتی وجود دارد.
تا به حال از تو خواسته شده تا به نفع تیم حریف بازی کنی؟
به هیچ وجه. درست است که فوتبال زیبایی ها و زشتی های خودش را دارد ولی خدا را شکر این موضوع تاکنون برای من پیش نیامده است.
مافیای فوتبال یعنی چه؟
من اهل مسائل حاشیه ای نیستم. فکر می کنم افرادی که به اصطلاح مافیای فوتبال هستند می خواهند علاوه بر مسائل فنی، حواشی را نیز از آن خود کنند تا بیشتر دیده شوند. به هر حال حاشیه می تواند نوعی دیده شدن باشد البته از نوع منفی آن.
قرار ندادن بازیکن در پست تخصصی اش چه خطراتی دارد؟
معتقدم بازیکن اگر توانایی دارد در وهله اول باید در پست تخصصی اش قرار بگیرد در غیر این صورت اول رقابت در آن پست تخصصی کم می شود و در وهله دوم کیفیت فنی آن بازیکن و در وهله سوم کیفیت فنی تیم پایین می آید.
پست ها را چگونه تعیین می کنند؟
به توانایی بازیکن بستگی دارد. بازیکن خودش می تواند این را تشخیص دهد و مربی نیز می تواند او را کمک کند تا پستش را تعیین کند. ما راحت می توانیم تشخیص دهیم.
با حضور خانواده ها در ورزشگاه ها موافقی؟
بله این کار می تواند از رفتارهای غیر اخلاقی و فحاشی در ورزشگاه ها جلوگیری کند.
برخی می گویند حق پخش تلویزیونی بازی ها برای تیم های پرسپولیس و استقلال باید باشد. با این جمله موافقی؟
این باشگاه ها دولتی هستند و حق پخش تلویزیونی می تواند بخشی از هزینه های آنها را پوشش دهد از طرفی نباید دیگر تیم ها را فراموش کرد. باید کم کم به آنها هم این امتیاز را داد.
اگر فوتبالیست نمی شدی چه کاره می شدی؟
در خانواده ما کمتر از کارشناس ارشد وجود ندارد. پدر و مادرم بازنشسته آموزش و پرورش هستند. اگر فوتبالیست نمی شدم حتماً در رشته ای درسم را ادامه می دادم. آنها از ابتدا هم با فوتبال من مخالف جدی بودند اما علاقه زیاد من بالاخره من را به این سمت کشاند.
چرا درست را ادامه ندادی؟
در دوره ای بازیکن تیم ملی و سایپا بودم و در آن زمان در رشته تربیت بدنی درس می خواندم. اتفاقاً دو ترم هم خواندم که شاگرد اول شدم اما به خاطر فشار تمرینات نتوانستم درسم را ادامه دهم. شنیده ام حبیب الله کاشانی در این زمینه به بازیکنان کمک می کنند و مشوق خوبی برای ادامه تحصیل آنها است. دوست دارم طی روزهای آتی با ایشان ملاقات کنم تا راهنمایی ام کنند.
مشکلات حال حاضر فوتبال ایران چیست؟
متاسفانه هر چه جلوتر می رویم بازیکنان خوب به اندازه کافی نداریم. در دوره ای یک تیم ملی بود و سه تیم دیگر عقب آن، اما اکنون این طور نیست. البته نه اینکه اصلاً نباشد تعدادشان کافی نیست. در بازی با فولاد خوزستان «سروش رفیعی» را دیدم که متولد ۶۹ و بسیار با استعداد است. مطمئنم که آینده درخشانی در پیش دارد. امیدوارم این دسته بازیکنان بیشتر شوند تا جایگزین قدیمی ها شوند و فوتبال فردایمان مشکلی بابت تامین بازیکن نداشته باشد.
زندگی فوتبالیست ها را تشریح کن.
همه چیز در دنیای حرفه ای فوتبال به نفع آن باید کنار برود. بیشترین تمرکز باید روی آن باشد و حتی برای پرداختن به خانواده نیز فرصت کافی وجود ندارد.
دوست داری پسرت «کسری» نیز فوتبالیست شود؟
با اینکه استعداد زیادی دارد و این رشته را وحشتناک دوست دارد اما راستش را بخواهید دوست ندارم فوتبالیست شود. البته تصمیم نهایی را خودش می گیرد. من نیز در حد توانم به او کمک می کنم. اگر بدانم صددرصد موفق می شود وگرنه اگر حتی احتمال بدهم که ۸۰ درصد موفق می شود نمی گذارم وقتش را در این راه تلف کند. همان طور که پدر و مادرم نتوانستند جلوی من را بگیرند من نیز نمی توانم مانع کسری شوم.
هدفت در فوتبال چیست؟
بازی در تیم ملی. هر چند نصفه و نیمه به دست آمد اما خدا را شکر از وضعیتم راضی ام و به آنچه دوست داشتم در فوتبال رسیدم.
به خاطر ترافیک در این پست؟
بله ترافیک در این پست زیاد بود و بازیکنانی مثل جواد نکونام و آندو تیموریان وجود داشتند که لژیونر بودند و بیشتر بازی به آنها می رسید.
آیا بعد از دوران بازی مربیگری را نیز آغاز می کنی؟
اگر شرایطش فراهم باشد بله در غیر این صورت به خاطر مصدومیت هایی که داشته ام دوست ندارم با سختی مربی شوم. بیشتر دنبال زندگی آرام هستم. می خواهم تا حد امکان از تنش دوری کنم.
برای «کسری» شما برنامه ریزی می کنی یا همسرت؟
همسرم. به خاطر حضور در تمرینات و اردوها نمی توانم خیلی وقت برای خانواده ام بگذارم.
رابطه ات با او چگونه است؟
خیلی صمیمانه است.
از نظرات او استفاده می کنید؟
بله در مورد سفر یا انتخاب رستوران با او مشورت می کنیم و بعضاً پیش آمده که در مسیر رستورانی بوده ایم و به خاطر نظر او مسیر را تغییر داده ایم. بالاخره باید از این طریق به خواست او احترام بگذاریم و اعتماد به نفسش را بالا ببریم.
عامل موفقیتت را چه می دانی؟
توکل به خدا و دعای خیر پدر و مادر.
درباره دعای خیر پدر و مادر بیشتر توضیح بده.
به نظرم بچه ها هر چه دارند از دعای خیر والدین شان است. به نظرم در هر مسیری این دعا می تواند قضا و قدر الهی را برگرداند.
از شما متشکریم و برایت آرزوی سلامتی و موفقیت می کنیم.
من نیز از شما ممنونم.
راه زندگي/ شماره ۳۸۶/ نيمه دوم مهر ماه ۹۲/ گفتگو: سپهر درخشان/ صفحه ۸۴