تبلیغات
کد خبر: ۲۷۵۰۴۲

جی لوید ساموئل:

دوست دارم باز هم با استقلال قهرمان شوم!

لیگ ایران صاحب یک فوتبالیست تمام حرفه ای آمریکایی انگلیسی شد.

دوست دارم باز هم با استقلال قهرمان شوم!

به گزارش افکارنیوز، در سال های گذشته فوتبالیست های خارجی زیادی به لیگ برتر و یا دسته های پایین تر ایران گام گذاشته اند، اما اینکه فوتبالیستی صاحب سبک و نام از لیگ برتر انگلیس گام به این عرصه گذاشته باشد، دیده نشده بود. تا آنکه در نیم فصل لیگ برتر یازدهم علی فتح اله زاده مدیر عامل استقلال «جی لوید ساموئل» را به تیمش اضافه کرد و لیگ ایران صاحب یک فوتبالیست تمام حرفه ای آمریکایی انگلیسی شد.

چه شد که تصمیم گرفتی به فوتبال خاورمیانه بیایی؟


از طریق شرکت نقل و انتقالاتی که طرف قرارداد با آنها بودم.

چند سال داری؟


من متولد سال ۱۹۸۱ هستم و ۳۲ سال دارم.

با این سن و سال هستند بازیکنانی که هنوز هم در لیگ برتر انگلیس توپ می زنند، تو چرا به ایران آمدی؟


دوست داشتم تجربه جدیدی در دوران ورزشی ام کسب کنم و به همین خاطر این کار را کردم وگرنه می دانم امثال «رایان گیگز» در لیگ برتر انگلیس هنوز با قدرت بازی می کنند.

متولد قاره آمریکا هستی؟


بله! من در شهر «سن فرناندو» در کشور ترینیداد و توباگو متولد شدم، اما از سنین کم همراه خانواده ام به انگلیس مهاجرت کردیم و همه سال های زندگی ام را در خارج از زادگاهم سپری کرده ام.

چه شد که به این رشته علاقمند شدی؟


ابتدا قصد داشتم والیبالیست شوم، بعد از دوران دبستان که از بچه های انگلیس تست ورزش گرفته می شود به خانواده ام گفته شد که من استعداد حضور در رشته دو و میدانی را دارم، ولی من دوست داشتم ورزشی انجام بدهم که با توپ سروکار داشته باشد. در همان سال ها و در نزدیکی محل زندگی مان زمین چمن فوتبالی وجود داشت که می دیدم در آن فوتبال بازی می کنند. به همین خاطر کم کم به سوی این رشته گرایش پیدا کردم و وقتی خانواده ام این چنین دیدند، مرا در کلاس های فوتبال(مدرسه فوتبال) ثبت نام کردند.

اولین باشگاه رسمی ات کدام بود؟


من از تیم های پایه(نوجوانان و جوانان) استون ویلا شروع کردم و به طور رسمی در سال ۱۹۹۸ با من قراردادی برای عضویت در تیم بزرگسالان باشگاه بسته شد. از آن سال تا سال ۲۰۰۹ هم(نه سال) عضو این باشگاه بودم. البته در سال های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲ به طور قرضی به کلینگهام یونایتد پیوستم.

کجا با آندرانیک تیموریان آشنا شدی؟


درست زمانی که از استون ویلا جدا می شدم، باشگاه بولتون خواهان به خدمت گرفتن من بود و مرا جذب کرد. تیمی که آندرانیک تیموریان هم در آن توپ می زد. آندو با من دوست شد و هر چه در مورد ایران می دانم از آن زمان به بعد است که از زبان تیموریان شنیده ام.

این دوستی تاثیری هم در حضورت در ایران داشت؟


البته که داشت. من از لیگ امارات و قطر هم پیشنهاد داشتم، اما با شناختی که از جایگاه فوتبال ایران در خاورمیانه به دست آورده بودم که آندو به من گفته بود، توانستم استقلال را انتخاب کنم و هنوز هم پشیمان نیستم.

چه چیز فوتبال ایران برایت جالب بود. البته آن اوایل که آمدی؟


اینکه فوتبال شما در آسیا حرف های زیادی برای گرفتن دارد، اما فوتبالیست های شما روی زمین های پر از چاله و چوله بازی می کنند. من فقط در ورزشگاه آزادی فوتبال راحتی بازی می کنم و در دیگر ورزشگاه های ایران هرگز چنین شرایطی وجود ندارد.

یعنی ما خیلی پوست کلفت هستیم؟

(خنده) نمی دانم! فقط مطمئن هستم که اگر این فوتبالیست ها در زمین های هموار و با امکانات خوب سر و کار داشته باشند فوتبال شان به مراتب بهتر از این هم خواهد شد. گاهی اوقات به خودم می گویم در این زمین ها اصلاً نمی شود بازی کرد و از برگزاری منظم و مداوم لیگ تان تعجب می کنم.

متاهل هم که هستی!


بله، من سال ۲۰۰۶ ازدواج کردم و دو پسر و یک دختر هم دارم.

حتماً همه کارها را هم انداختی گردن همسرت؟

او با خانواده ام در انگلیس زندگی می کند و خیلی هم دست تنها نیست. مادر و پدرم به او کمک می کنند. خودم هم که از وقتی بازنشسته شوم تا آخر عمر کنارش هستم.

تا چه مدت می خواهی به فوتبالت ادامه دهی؟

تا هر زمان که بدنم اجازه بدهد مثل یک فوتبالیست کامل در زمین در خدمت تیم باشم.

پس حرفه ای زندگی می کنی؟


بله. من شب ها ساعت ده خواب هستم و هر روز ساعت شش بیدار می شوم و الان بیش از ۱۵ سال است که به این سبک زندگی عادت کرده ام. رژیم غذایی خاصی دارم و نوشیدنی هایی خواب آور مثل چای را هرگز نمی خورم. نوشابه و دیگر نوشیدنی های اسیددار را هم مصرف نمی کنم تا استخوان هایم ضعیف نشوند.

در تهران مشکل خورد و خوراک نداری؟


نه! بیشتر غذاهای بدون چربی مثل کباب، جوجه کباب و سبزی های تازه مصرف می کنم.

کدام غذای ما ایرانی ها را دوست داری؟


قورمه سبزی. البته دائم نمی خورم، اما گاهی اوقات که با دوستانم بیرون هستیم، فقط این غذا را سفارش می دهم، چون خیلی خوشمزه است.

در جایی خواندم که تو خرافاتی هستی! درست است؟


نه زیاد. فقط وقتی گل می زنم شادی گلم طوری است که با دستم حرف و حدیثهای بد پشت سرم را از روی شانه هایم پاک می کنم، یا مثلاً همیشه عادت دارم ابتدا قلم بند راستم را می پوشم، بعد قلم بند چپم را ولی در کل خیلی خرافاتی نیستم.

روی قلم بندت عکس چه کسی را چاپ کرده ای؟


عکس بچه هایم را روی قلم بندم زده ام. از این کارها در فوتبال انگلیس زیاد انجام می دهند و مثل شما که نوشته زیر لباس تان را بعد از گل زدن نشان می دهید، آنجا هم عکس فرزندان و همسرشان را از این طریق نشان می دهند.

در استقلال با کدام بازیکنان دوست هستی؟


با فرهاد مجیدی و آندو و نکونام بیشتر صمیمی هستم. آنها همگی حرفه ای زندگی می کنند و وقتی می بینم که فرهاد مجیدی با سن بالایش به این خوبی آماده است تشویق می شوم من هم به این روش زندگی ام را ادامه دهم که بیشتر بتوانم بازی کنم.

آرزوی ورزشی ات چیست؟


کسب موفقیت با تیم هایی که عضوشان هستم. دوست دارم باز هم با استقلال قهرمان شوم.

آرزوی شخصی ات چیست؟


خوشبختی و سلامتی همه اعضای خانواده ام و همچنین خودم.

روزهاي زندگي/ شماره ۴۲۹/ نيمه اول مهر ماه ۹۲/ گفتگو از: محمدرضا مدني/ صفحه ۶۴

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات