دیدگاههای نادرست درباره ازدواج سالمندان
یک جامعهشناس گفت: باید دیدگاهها و ایدئولوژیهای نادرستی که در لایههای مختلف ذهنی افراد نسبت به ازدواج سالمندان شکل گرفته و افرادی که به سن تجرد قطعی رسیدهاند، تغییر کند و برای دستیابی به این هدف، به فرهنگسازی نیاز است.
به گزارشافکارنیوز،دکترعالیه شکربیگی افزود: جامعه ایران در حال سالمند شدن است و پزشکان درباره مسایل جسمانی آنان در مواردی مانند تغذیه و بیماریهایی نظیر آلزایمر کارهای زیادی کردهاند؛ این در حالیست که نیازهای اجتماعی و فرهنگی این افراد هنوز مورد بررسی قرار نگرفته و دست پژوهشگران حوزه جامعهشناسی در این زمینه خالی است.
وی اعلام کرد: در حال پژوهش هستیم که نیازهای اجتماعی سالمندان را چگونه حل و فرهنگ سازی کنیم تا ازدواج یک سالمند را مردم از جمله خانواده سالمندان باور کنند.
شکربیگی با بیان اینکه لازم است سالمندان را به مثابه سرمایه اجتماعی بنگریم، اظهارکرد: در جهت حفظ سرمایههای اجتماعی باید تلاش کنیم، درحالیکه موضوع سپردن برخی سالمندان به خانههای سالمندان مطرح می شود، بنابراین دراین شرایط ضروری است تا درباره نحوه برخورد با سالمندان و شناخت نیازهای آنان، رسانههای مختلف اعم از نوشتاری، بیداری و شنیداری برای افکارعمومی اطلاعرسانی کنند.
این جامعهشناس تاکید کرد: ازدواج موجب همدلی و همبستگی میان دو فرد و رفع تنهایی آنان میشود؛ چرا که از پیامدهای تنهایی، افسردگی است و افسردگی برای سالمندان نوعی مرگ تدریجی محسوب میشود. اگر سالمندی شرایط ازدواج کردن را دارد، باید به او اجازه چنین کاری داده شود نه اینکه با مخالفت کردن در جهت تنهاتر کردن و در انزوا قرار دادن سالمند عمل کرد، بنابراین لازم است تلاش کنیم تا رفتارهای خانوادگی در جامعه امروز مطابق با اندیشههای نو و نیازهای افراد به ویژه سالمندان باشد؛ البته در این زمینه نمیتوان تنها از دولت یا مردم توقع کمک داشت.
این مدرس دانشگاه با تاکید براینکه جامعه به مثابه یک سیستم است و اگر عضوی کارکرد خود را به درستی انجام ندهد، سایرعضوها نیز نمیتوانند عملکرد مطلوبی داشته باشند، گفت: در حال حاضر با دسترسی خانوادهها به شبکههای ماهوارهای و فضای مجازی، برخی ارزشهای جامعه تغییر کرده است.
شکربیگی با اشاره به حضور سالمندان در محافل مختلف، اظهار کرد: سالمندان با حضور در محافل مختلف از جمله انجمنهای خیریه، به آگاهی دست مییابند و نوعی آگاهی جنسیتی نسبت به حق و حقوق خود پیدا میکنند، بنابراین ازدواج سالمندان اثر مطلوبی میتواند در شرایط روحی آنان داشته باشد و لازم است از سالمندان حمایت اجتماعی شود و اطلاعرسانی مستمر و وسیعی در زمینه نیازهای سالمندان صورت گیرد.
وی در بخش دیگری از سخنان خود افزود: در یک نظرسنجی از مردم پرسیده شد که آیا موافق ازدواج سالمندان هستند و پیامدهای ازدواج آنان چیست؟ در پاسخ به این سوال بیشتر افراد با این کار موافق بودند. چرا که به اعتقاد آنان، سالمندان نیز حق زندگی دارند و باید از دسترنج خود در جهت رفاه خود استفاده ببرند، چرا که براساس نتایج این تحقیق، احساس تنهایی یکی از دغدغههای ذهنی سالمندان است و اگر شرایط ازدواج آنان فراهم شود، میتواند در سلامت روانی آنان تاثیر زیادی داشته باشد.
این جامعه شناس درباره پیامدهای ازدواج در میانسالی و سالمندی گفت: پیامدهای ازدواج در چنین سنینی نسبی است و در آن فشار فرزندان و از همه مهمتر انگارههای ذهنی مردم موثر است و هنوز برخی از افراد معتقد هستند که تنها باید در طول زندگی، یک بار زندگی کرد و دختر با لباس سفید به خانه شوهر میرود و با کفن از آن بیرون میآید، هرچند که این طرز تفکر کمرنگ شده ولی همچنان وجود دارد.
شکربیگی در پایان تصریح کرد: ممکن است ازدواج اول برخی افراد ناموفق باشد. اما آنان با بهرهگیری از تجربههای به دست آمده، بتوانند ازدواج دوم موفقی داشته باشند.