تبلیغات
کد خبر: ۲۷۵۴۲۳

چطور آتش عشقمان را خاموش کنیم؟!

ازدواج تصمیمی نیست که فقط با احساسات بگیرید. وقتی احساسات سد راه تصمیم عاقلانه شما می شوند با آنها چه باید بکنید؟

به گزارش افکارنیوز، فهمیده اید که به قول قدیمی ها «وصله شما نیست!» اما نمی توانید فراموشش کنید. گاهی اوقات از واکنش اطرافیانی می ترسید که شما را زیر فشار سوال هایشان می گذارند و گاهی احساس می کنید بعد از روزهایی که گذشته، قدرت فراموش کردن و تنها ماندن را ندارید اما حتی در زمانی که همه این احساسات سراغ تان می آیند، باز هم می دانید که او مرد زندگی تان نیست. گناه شما نیست! بیرون آمدن از یک رابطه عاطفیف آداب خودش را دارد. آدابی که احتمالاً آنها را از کسی نیاموخته اید و راه و رسم شان را نمی دانید. برای باخبر شدن از این میانبرها، از هرایر دانلیان، روانشناس و مشاور کودک گرفتیم. او معتقد است برای آرام شدن، نه نیازی به فراموشی دارید و نه به فرار. پس یک نفس عمیق بکشید و راه هایی را که در ادامه آورده ایم امتحان کنید.

عاشق شدن را یاد بگیرید

اولین قدمی که قبل از وارد شدن به رابطه باید بردارید، بالا بردن خودآگاهی تان از فرایند عشق است. اگر بدون اینکه فردی را بشناسید، احساس می کنید گرفتار عشق آتشین شده اید، باید بگوییم که عاشق نیستید و احساس «خوش آمدن» در زندگی شما حکمفرمایی می کند. خوش آمدن یک احساس منفی نیست و می تواند جرقه ای برای شروع یک رابطه باشد اما به این شرط که از پس مهار کردنش بر بیایید. شما برای عاشق شدن به مجموعه ای از دلایل نیاز دارید و تنها با دانستن چرایی دوست داشتن، می توانید از «عشق رمانتیک» بیرون بیایید و یک احساس واقعی و یک «عشق صمیمانه» را تجربه کنید. پس باید ببینید آیا این فرد نیازهای شما را ارضا می کند یا نه.

با دلتنگی کنار بیایید


تپش قلب دارید؟ بیقرارید؟ دلتنگ می شوید و گاهی بی آنکه بخواهید اشک می ریزید؟ تندخو شده اید و احساس می کنید آدم سابق نیستید؟ نگران نباشید! همه این حس ها طبیعی هستند. شما بعد از یک جدایی مثل هر فرد طبیعی دیگری درد خواهید کشید اما آنچه که می تواند شما را نگران کند، میزان این درد و مدت آن است. تحمل این بیقراری ها تنها کاری است که در آغاز جدایی می توانید انجام دهید اما اگر زجر کشیدن تان طولانی تر از انتظار شد و یا آن قدر شدت گرفت که زندگی طبیعی شما را مختل کرد، باید برای مهار این احساسات منفی، از یک متخصص کمک بگیرید.

فراموش نکنید


احتمالاً یکی از اولین عباراتی که بعد از گرفتن این تصمیم از اطرافیان تان می شنوید، تاکید «فراموش کردن» است اما واقعیت این است که در دوران ما چیزی به عنوان فراموش کردن وجود ندارد. در واقع ناخودآگاه ما، مسئولیت افکار و خاطراتی را که به گمان خودمان فراموش شان می کنیم برعهده می گیرد و آنها را در خود نگه می دارد. پس اگر می خواهید دوری از او شما را آزار ندهد، به «فراموش کردن» رو نیاورید. به جای آنکه از واقعیت فرار کنید، از خود بپرسید «چه شد که این فرد تا این اندازه روی من تاثیر گذاشت؟» چرا این مضووع شما را رنجانده؟ چطور می توانید خودتان را تسکین دهید؟ چطور می توانید با نبودن آن فرد کنار بیایید و با وجود این از دست دادن، زندگی خوبی داشته باشید؟

نشانه ها را پاک نکنید


پاک کردن عکس ها، پاره کردن کارت پستال ها، دور انداختن هدیه ها و یا مخفی کردن شان، شاید به طور موقتی حال شما را خوب کند اما علاج کار نیست. اگر نمی توانید احساسات تان را مهار کنید و با یادآوری خاطرات زجر می کشید، برای چند روز یا هفته، عکس ها، یادگاری ها و دیگر نشانه ها را از جلوی چشم بردارید تا با کمتر یادآوری شدن موضوع، به آرامش برسید اما یادتان نرود که نمی توانید از این راه به عنوان یک چاره همیشگی استفاده کنید و به محض تسلط پیدا کردن بر ذهن و احساسات تان، باید دلیل چنین زخم خوردنی را پیدا کنید و آسیبی را که دیده اید تسکین دهید.

قایم موشک بازی در نیاورید


شما می توانید از واقعیت هایی که در اطراف تان جریان دارد فرار کنید. پس سعی نکنید با محو کردن خود از تمام مکان هایی که او در آنها حضور دارد، خود را آرام کنید. حتی با وجود چنین شکستی، شما باید آن قدر قوی باشید که بتوانید روال عادی زندگی تان را، چه با دیدن او و چه بدون حضورش ادامه دهید. طبیعی است که بیشتر از قبل از او فاصله بگیرید و رابطه را در حد یک آشنای خانوادگی و یک همکار محدود کنید اما نمی توانید برای فرار از او، شغل تان را از دست بدهید یا ارتباط تان را با دنیا قطع کنید. اگر گمان می کنید هنوز برای اجرای چنین قانونی زود است، می توانید در مدت کوتاهی(یادتان نرود، باید کوتاه باشد) خودتان را از او دور کنید و کم کم، با در معرض حضور گاه و بی گاه او قرار گرفتن، این دوره نقاهت را سپری کنید. اگر شما بخواهید و مقاومت کنید، خیلی زود می توانید چهره استرس زای او را، به چهره خنثی شده یک همکار یا آشنا تبدیل کنید.

به خاطر ترس در این رابطه نمانید


ترس از عواقب کار و یا تهدیدهای فرد مقابل، هرگز نباید باعثماندن شما در یک رابطه شود. هنگامی که چنین ترسی را تجربه می کنید، اول باید کشف کنید که هراس شما واقعی است و او واقعاً می تواند به شما آسیب بزند، یا اینکه تنها ناشی از استرس های شماست و یک تهدید جدی محسوب نمی شود. حتی اگر این هراس واقعی باشد، نمی توانید این رابطه اشتباه را ادامه دهید. بلکه بهتر است با تقویت خود و آماده کردن اطرافیان، برای مقابله با فشارهای او تلاش کنید.

قهر و آشتی راه نیندازید


قطع و وصل شدن رابطه، همیشه زیانبار است. طبیعی است وقتی که شما از او و این رابطه فاصله می گیرید، احساس گناه سراغ تان بیاید، هیجان های منفی تان کمتر شود و هیجان مثبت و دلتنگی جایش را بگیرد. طبیعی است که یاد خاطرات روزهای شادتان بیفتید و گاهی فکر کنید «اوضاع آن قدرها هم که فکر می کردم سخت و غیر قابل تحمل نبود!» اما باید بدانید با این احساساتی که یک روز می روند و یک روز با تمام قدرت به شما حمله می کنند چه بکنید؟ تنها توصیه ما به شما انتخاب یک راه و روال ثابت است. پس تعادل تان را حفظ کنید و مدام تصمیم تان را عوض نکنید.

بپذیرید که دیگری جایتان را خواهد گرفت


با خودتان می گویید «بعد از تمام زحماتی که برای این رابطه کشیده ام، با رفتنم از زندگی اش مرا فراموش و سراغ دیگری می رود!» به خاطر ترس از حضور فرد دیگری در زندگی اش و تنها برای داشتن او به این رابطه ادامه می دهید؟ اگر حسادت دلیل اصلی ماندن شماست باید خیال تان را راحت کنیم و بگوییم حسادت یکی از احساس های منفی است که همه تجربه اش می کنیم. این احساس در خود ما ریشه دارد اما نشانه هایش را در دیگری می بینیم. این احساس طبیعی در افراد مختلف، به شکل ها و میزان های متفاوت بروز پیدا می کند و تا زمانی که محدود و کنترل شده باشد، نمی تواند به شما آسیب بزند اما باید مراقب باشید که این حسادت آن قدر در زندگی شما ریشه ندواند که مبنای تصمیم گیری هایتان بشود. شما نمی توانید برای حفظ یک فرد، هر روز زجر بکشید و خودتان را از آرامش و شادی ای که می توانید داشته باشید محروم کنید. پس از لحظه ای که او را از زندگی تان بیرون می کنید، به این شریک سابق حق در پیش گرفتن هر شیوه زندگی و انتخاب هر فرد دیگری را بدهید و با تمام وجود بپذیرید که او دیگر متعلق به شما نیست.

اگر این دلایل را ندارید، کنار بکشید

او به شما احساس امنیت می دهد و هر وقت مشکلی برایتان پیش می آید، از حمایت او دلگرم می شوید؟ به او احساس خوبی دارید و برای این علاقه می توانید دلایل زیادی را فهرست کنید؟ نیاز به احترام شما را برطرف می کند؟ خانواده، همکاران و دوستان تاتن بدون مقاومت این رابطه را به رسمیت می شمارند و از بودن او در زندگی تان استقبال می کنند؟ به شما توجه می کند و نمی گذارد در این رابطه تنهایی و یا خلعی را احساس کنید؟ حسش را در این رابطه درگیر می کند، تغییرات تان را می فهمد و بدون آنکه بگویید، متوجه احساسات تان می شود؟ اگر فردی که تا امروز همراه زندگی تان بوده، چنین نیازهایی را در شما برطرف نمی کند، چرا به ارتباط با او ادامه می دهید؟ شاید گمان کنید که عشق بدون تمامی این دلایل، می تواند رابطه شما را حفظ کند اما ما احتمال می دهیم که شما درگیر احساسی شده اید که برایش دلایلی ندارید اما از پس مهار کردنش هم بر نمی آیید. پس تا دیر نشده برای کنترل احساسات تان از یک متخصص کمک بگیرید. اگر تنها کمی خودتان را قوی تر کنید، می توانید در شرایط دیگری به اغلب این نیازها پاسخ دهید و بعد از تجربه یک دوره آرامش و ترمیم کردن احساسات تان، یک ارتباط تازه و آرام را تجربه کنید.

آبرویتان بازیچه نیست!

می ترسید این فرد با آبروی شما بازی کند؟ یعنی آبروی شما آن قدر ضعیف و در معرض خطر است که با حرف های یک نفر از دست می رود؟ آیا شما در اطمینان سازی در برابر اطرافیان تان مشکل داشته اید یا اینکه آنها آدم های ظاهر بینی هستند؟ می ترسید به شما آسیب بزند؟ پس می توانید از قانون کمک بگیرید اما هرگز نمی توانید با باج دادن، زندگی تان را ویران کنید.

تندرستي/ شماره ۱۰۹/ ۱۸ خرداد ماه ۹۲/ بهاره اسلامي/ صفحه ۲۶

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات