مازیار فلاحی: در پاییز دوباره عاشق میشوم
گفتگوی متفاوت ما را با فلاحی در این باره بخوانید.
به گزارش افکارنیوز، مازیار فلاحی جزو خوانندگانی به شمار می رود که بسیاری، صدای احساسی اش را در این شلوغی ها منبعی برای آرامش می دانند و معتقدند به واسطه گوش دادن به ترانه های او نگاه عاشقانه و رمانتیکی به زندگی پیرامون شان پیدا کردند. گفتگوی متفاوت ما را با فلاحی در این باره بخوانید.
خواننده احساسی و رمانتیک! این لقبی است که مازیار فلاحی از بدو ورودش به دنیای موسیقی آن را با خود حمل کرده است. چقدر این لقب با کاراکتر واقعی تان همخوانی دارد؟
به نظرم مخاطبان معمولاً سعی می کنند برگرفته از حسی که هنرمندشان دارد تصویری از شخصیت او را در ذهن شان بسازند و حتی عنوانی را به او نسبت دهند. این لقبی که هواداران من هم برای من در نظر گرفتند به نوعی برگرفته از شخصیت واقعی ام بود چون بی شک اگر چیزی غیر از این بود مخاطبان آن را پس می زدند یا در طول این دوران، دست من به نوعی برای آنها رو می شد. فراموش نکنید ما مردم بسیار باهوشی داریم.
برای من جالب است که با گذشت سال ها و به نوعی حرفه ای شدن هنوز توانسته اید روحیه عاشق پیشه تان را حفظ کنید چون متاسفانه گاهی حرفه ای شدن به معنای پایان نگاه عاشقانه به دنیاست؟
شاید حق با شما باشد اما من همواره سعی کردم از این موضوع پرهیز کنم و تنها با عشق و علاقه پیش بروم و به نوعی حس واقعی ام را به مردم ارائه دهم و هر جا هم حس کردم که کارم تکراری شده است از کار دست بر می دارم و مدتی به استراحت می پردازم. چون به نظر من حرفه ای شدن هیچ منافاتی با عاشق شدن ندارد.
جالب است که بعد از خانواده، دوستی شما در میان هنرمندان زبانزد است. به نظرتان چطور می توان در این سطح از شهرت و وسوسه قرار داشت اما نلغزید و همچنان به خانواده وفادار بود؟
من هر چه دارم از خانواده ام است، در این مورد اصلاً شعار نمی دهم و فیلم بازی نمی کنم چون خودم را بدهکار مهربانی همسرم می دانم. من شیفته دخترم هستم و خوشبختانه در بستر خانواده ای رشد کردم که همیشه عشق و محبت را به من یاد دادند.
به نظرم یکی از علت های موفقیت شما در عرصه موسیقی به جنس صدای تان باز می گردد که پر از حس آرامش است و به نوعی مخاطب را به سمت آن حلقه مفقوده ای که در زندگی شهری ما وجود دارد می کشاند؟
خوشحالم که شما چنین عقیده ای دارید. من هم مثل شما فکر می کنم که این روزها متاسفانه آرامش از جامعه ما جدا افتاده است و مردم دوست دارند آن را دوباره باز پس بگیرند و به نوعی مشق آرامش کنند. در هر حال خوشحالم اگر در این شلوغی صدای من مرهمی برای آرامش افراد باشد.
البته نکته دیگری که در آثار شما وجود دارد و یک جورایی مخاطب را با خود همراه می کند حس قصه گویی آن است چرا که مردم تشنه شنیدن داستان، آن هم از نوع دراماتیکش هستند؟
به نکته درستی اشاره کردید. من همیشه دوست دارم ترانه هایم را در ابتدا به یک قصه عاشقانه تبدیل کنم و بعد آن را روی کاغذ بیاورم یعنی در ابتدا برای آن سوژه ای برگرفته از محیط پیرامون مان انتخاب می کنم و بعد که حس کردم این سوژه قابلیت تبدیل شدن به ترانه را دارد این کار را انجام می دهم. خب از آنجا که داستان های عاشقانه هیچ وقت رنگ و بوی کهنگی به خود نمی گیرد مردم هم با علاقه خاصی آن را گوش می دهند و چون برگرفته از سرنوشت های واقعی است که در پیرامون آنها می گذرد با آن همذات پنداری می کنند.
من جایی از قول شما خواندم که دستی در عرصه نویسندگی دارید. با این اوصاف باید خوب بلد باشید که چطور مخاطبان را با یک سوژه جذاب دنبال خود بکشانید؟
بله، در گذشته من بیشتر به عنوان داستان نویس فعالیت می کردم و حتی مجموعه داستان های کوتاهم را هم روانه بازار کردم و خب طبیعی است پیشینه ام در عرصه نویسندگی به من کمک بیشتری در سوژه یابی می کند.
هنر، آن هم از جنس موسیقی و شعر معمولاً جنبه وراثتی دارد. شما چقدر هنر را از خانواده تان به ارثبردید؟
تا حدی تحلیل تان درست است. من در خانواده ای بزرگ شدم که که خوشبختانه همیشه نگاه هنری وجود داشته. پدرم به ادبیات، بسیار عشق می ورزید و من شیفته لحظاتی بودم که ایشان برای من شعر می خواند. رفته رفته خودم هم به شعر علاقمند شدم و جرأت ترانه گفتن پیدا کردم.
یعنی پدرتان ناخودآگاه پنجره ای را برای ورود به عرصه شعر و موسیقی برای شما گشود؟
بله، به نظرم نقش خانواده ها در آینده بچه هایشان و تغییر دیدگاه آنها نسبت به مسائل مختلف انکارناپذیر است.
اگر اشتباه نکنم شما متولد ماه مهر هستید؟
بله، ۲۶ ماه مهر به دنیا آمدم.
حتماً شنیده اید که می گویند پاییز به ویژه ماه مهر، ماه شاعران و هنرمندهاست.
بله شنیده ام!(با خنده) برای من هم همیشه همین طور است. شاید بخشی از این موضوع به این خاطر باشد که این هوای زیبا و این تغییر رنگ و این همه زیبایی در کمتر فصلی پیدا می شود. من شیفته این فصل هستم و در پاییز دوباره عاشق می شوم؛ عاشق زندگی…
آرامش/ شماره ۱۷/ نيمه اول آبان ماه ۹۲/ الهام حسيني/ صفحه ۵۸