مرتضی پاشایی:
دوست ندارم برای مخاطبانم تکراری شوم
با پاشایی درباره اولین آلبوم اش و چگونگی ورود به این حیطه همکلام شدیم.
به گزارش افکارنیوز، مرتضی پاشایی متولد سال ۱۳۶۳ و فوق دیپلم گرافیک است، او که حدود ده سالی است پا به عرصه موسیقی گذاشته سال گذشته اولین آلبوم خود تحت عنوان «یکی هست» را روانه بازار کرد. با پاشایی درباره اولین آلبوم اش و چگونگی ورود به این حیطه همکلام شدیم.
علاقه به موسیقی از چه زمانی در شما شکل گرفت؟
از کودکی به موسیقی علاقه داشتم و تقریباً از سنین نوجوانی به این نتیجه رسیدم که می توانم به طور حرفه ای وارد این حیطه شوم.
در خانواده کسی فعالیت هنری داشت؟
خیر و حتی خانواده ام با ورودم به این حیطه مخالف بودند و برای شروع کارم با مشکلات فراوانی مواجه بودم. خانواده ها مخصوصاً در دوره ای که من می خواستم به سمت موسیقی بیایم ذهنیت خوبی در مورد این حیطه نداشتند.
چطور راضی شدند؟
یکی از علت هایی که راضی شان کرد پشتکار مجدانه من بود و آنها متوجه شدند که واقعاً من دنبال هدفی بزرگ هستم. تا قبل از آن تصورشان این بود که وقتم را تلف می کنم و تفننی موسیقی را دنبال می کنم اما بعد از آن با تشویق های فامیل دیگر نظرشان تغییر کرد.
بعد از انتشار اولین آلبوم تان در مورد کار و فعالیت موسیقائی تان چه نظری داشتند؟
دوست داشتند و من به خانواده ام ثابت کردم که هدف بزرگی داشتم که برایش زحمت کشیدم.
قبل از اینکه به سمت خوانندگی بروید گویا آهنگسازی هم می کردید؟
بله، قبل از اینکه به سمت خوانندگی بیایم در شرکتی مشغول به کار شدم که برایشان آهنگسازی می کردم و هرازگاهی هم می خواندم. دقیقاً همان زمان خیلی ها هم شروع به انتشار آلبوم کردند و من هم همان زمان می توانستم این کار را انجام دهم اما دوست داشتم آلبوم اولم را در شرایط خوبی منتشر کنم. ضمن اینکه از همان ابتدا به دلیل حساسیت بالایی که داشتم تمام تلاشم بر این بود تا کارهایی که مخاطب برای اولین بار از من می شنود کارهایی باشند که سلیقه خودم زیاد در آنها دخیل نباشد و علاوه بر کیفیت بالا، سلیقه مردم را هم در نظر بگیرم.
در زمینه موسیقی تحصیلات آکادمیک داشتید؟
خیر اما در کنارم موزیسین های خیلی خوب بودند، به همین خاطر حضور در کنارشان خیلی از نکات حرفه ای موسیقی را به من یاد داد و به عبارتی سواد موسیقی ام در همان دوران تکمیل شد و به عقیده خودم با دانشجوی موسیقی تفاوتی نداشتم چرا که آن دوره برایم حکم دانشگاه را داشت.
در کل فکر می کنید تحصیلات آکادمیک می تواند به موفقیت یک موزیسین کمک کند یا یادگیری تجربی؟
ببینید منکر این نیستم که تحصیلات مهم است و اتفاقاً باید باشد اما بعد از اتمام تحصیلات است که تازه کار اصلی هنرجو شروع می شود و با خلاقیت و استعدادی که دارد می تواند وارد بازار کار شود و تمام اندوخته ها و یادگیری هایش را به صورت عملی پیاده کند. سواد در موسیقی مثل حروف الفبا است، الفبا را همه می توانند یاد بگیرند اما نوع پیاده سازی اش مهم است.
چطور شد که بعد از سال ها به فکر انتشار آلبوم افتادید؟
از همان اوایل ورودم به فکر انتشار آلبوم بودم اما متاسفانه در ایران حمایت کننده موسیقی خیلی کم است، البته به غیر از مردم که همیشه بهترین حامی های ما هستند.
متاسفانه برخی از تهیه کننده ها به دنبال لقمه های آماده هستند و کمتر کسی پیدا می شود که پا به پای یک خواننده از روزهای شروع کارش تا لحظه اوج اش همراهی اش کند و آنقدر شرایط اقتصادی بحرانی است که معمولاً تهیه کننده ها منتظر می نشینند تا خواننده معروف شود و بعد به سمت اش بروند.
به همین خاطر اوایل ورودم به موسیقی و همان ده سال پیش با وجود اینکه اطرافیان و دوستانم مدام مرا به آلبوم دادن تشویق می کردند اما روی پای خودم ایستادم و بعد از کمی شناخته شدن، آلبوم دادم.
در این بین هم باید از مدیر برنامه هایم مهدی کرد تشکر کنم که مرا همراهی کرد.
پس از انتشار آلبوم از بازخوردها راضی بودید؟
همیشه توقعم خیلی بالاتر از چیزی که وجود دارد هست و این به خاطر این است که ایده آل فکر می کنم و این مسئله هیچ گاه راضی ام نمی کند.
برای تولید آلبوم اول تان با چه افرادی همکاری کردید؟
در آن زمان با مهرزاد امیرخانی که ترانه سرا بود آشنا شدم و ایشان ترانه هایشان را در اختیارم می گذاشتند و من هم بر روی آنها آهنگسازی می کردم تا اینکه چند سالی در همکاری مان وقفه افتاد و شروع همکاری مان برای آلبوم خودم بود و به خاطر اینکه سبک خاصی آهنگسازی می کنم با مهرزاد که از قدیم با همه همکار و دوست بودیم راحت تر می توانستم کار کنم.
ترانه هایتان را خودتان سفارش می دهید؟
خب به این دلیل که رابطه ما محدود به کار نمی شود با روحیات یکدیگر کاملاً آشنا هستیم و کاملاً می دانیم که طرف مقابل چه نکاتی برایش مهم است که در کارش اعمال کند.
برای آینده حرفه ای تان برنامه ریزی خاصی دارید؟
دوست دارم که تنوع کاری داشته باشم حال در سبک آهنگسازی هایم. در حال حاضر آنقدر خواننده ها زیاد شده اند که مردم پس از چند صباحی از برخی سبک ها دلزده می شوند و شاید یکی از دلایلی که بعضی از خواننده ها کمرنگ می شوند هم همین باشد که برای مخاطبان شان تکراری می شوند. به عقیده من خواننده ای که به تکرار نیفتد خواننده موفق و ماندگاری است و من تمام تلاشم را به کار می گیرم که هیچ گاه به تکرار نیفتم.
برخی از منتقدان می گویند صدای شما برای مخاطب آشناست به طوری که شاید بارها این نوع صدا را شنیده باشد. نظر خودتان هم همین است؟
این مسئله در مورد همه خواننده ها می افتد چرا که در هر برهه ای از زمان وقتی مردم یک صدای جدید را می شنوند و می خواهند تا به دوستان شان معرفی اش کنند می گویند صدایش شبیه صدای فلان خواننده بود و این هم طبیعی است و بارها اتفاق افتاده. اما نکته ای که وجود دارد این است که همین مردم بعد از مدتی متوجه می شوند که هر خواننده ای سبک خود را دارد. طبیعی است که در یک کشور چند نوع زنگ صدا وجود داشته باشد و ما هم از این قاعده مستثنی نیستیم و به این خاطر که همگی از یک نژاد هستیم این موضوع ممکن است برای خیلی از خواننده ها پیش بیاید.
آهنگسازی و تنظیم را بیشتر دوست دارید یا خوانندگی؟
نمی شود گفت چرا که هر سه اینها را دوست دارم اما معمولاً در خلوت خودم آهنگسازی و تنظیم را بیشتر دوست دارم.
راه زندگي/ شماره ۳۷۹/ اول تير ماه ۹۲/ مائده ميرفندرسكي/ صفحه ۱۶