اندرزهای بازیگر زن درباره مشکلات زندگی
خوشحالم بابت گفتگوی جذابی که با شیوا خسرومهر داشتم، او امروز زندگی را طور دیگری تعریف کرد.
به گزارش افکارنیوز، گاهی باید صبر کرد تا آن اتفاق درست و سر جای خودش بیافتد، نمی دونستم دارم درست فکر می کنم یا نه، به هر شکلی که بود شماره اش را گرفتم، روی زنگ سوم پاسخم را داد و بعد از معرفی خودم جریان گفتگو را برایش توضیح دادم، بی اغراق می گویم جزء یکی از خوش برخوردترین بازیگرانی است که تا به امروز باهاش گفتگو کردم. خوشحالم بابت گفتگوی جذابی که با شیوا خسرومهر داشتم، او امروز زندگی را طور دیگری تعریف کرد.
خودت گفتگو را شروع کن بگو از چی و درباره چی حرف بزنیم؟
چقدر خوب! این روزها خیلی دوست دارم که درباره زندگی و اتفاقات ریز و درشتی که اطراف مون اتفاق می افته بگم! اینکه چرا بی خود و بی جهت زندگی را زیادی سخت می گیریم. خب زندگی به حد کافی سخت هست، قرار نیست که بار مشکلات خودمون رو به روی دوش دیگران هم بیندازیم.
چرا این طور فکر می کنی؟
همه ما غرق در مشکلاتی هستیم که در زندگی روزمره همه ما وجود دارد، اما نمی دانم چرا وقتی باز هم به هم می رسیم دوباره مشکلات مان رو برای هم فریاد می زنیم. وقتی حرف از زندگی می شود باید به یک دنیای رنگی پر از آرامش فکر کرد، این پازل زندگی اونقدر پیچیده و سخت هست که اگه خودمون هم بخواهیم اون رو سخت کنیم که دیگه چیزی ازمون باقی نمی مونه. شاید با یه کمی گذشت، با یه کمی فداکاری نسبی و اینکه توقع مون رو پایین بیاریم همه چیز رو هم به نفع خودمون می کنیم و هم به نفع دیگران.
چه چیز این زندگی برات اهمیت دارد؟
همه انسان ها در هر شرایط و جایگاهی که هستند آسایش و یک زندگی معمولی بی دغدغه رو می خواهند. من، تو و هر کسی که زندگی می کند آرامش می خواهد. درسته که بخش عظیمی از زندگی هم کار است اما نه به این شرط که کارت رو فدای زندگی کنی، همه ما باید فکر راحتی داشته باشیم، باید زندگی را همان طوری که هست زندگی کنیم.
خب حالا اگه اجازه میدی یه کمی هم درباره بازیگری بگیم؟ من فکر می کنم هنوز خیی ها خاطره بازی خوبت و آن نقش خاصت رو در سریال «نرگس» فراموش نکردند.
این هم یکی از حسن های خوب بازیگری است، اگر خوب بازی کنی ماندگاری و اگر هم بد بازی کنی به شکل دیگری ماندگار می شوی.
نمی دونم شاید این نظر خیلی ها شبیه من باشه که نقش هایی که تو بازی می کنی هیچکدام شبیه به هم نیست و هر بار یه نقش و یک بازی جا افتاده تر را از شیوا خسرومهر می بینیم.
اگر این طور باشه که برای من هیچ چیزی نیست جز لطف خدا. من همیشه همه تلاشم رو به کار می گیرم تا در ذهن مخاطبم آنقدر ماندگار شوم که از بازی من خاطره خوبی داشته باشد. اینکه با بازی ات حتی اگر منفی منفی و حتی اگر مثبت مثبت بتوانی تلنگری را به مخاطب بزنی کار درستی انجام دادی. اینکه بیننده کار با آن نقش چقدر درگیر می شود مهم است نه اینکه برای اینکه وقتش را پُر کند یکی دو ساعتی را جلوی تلویزیون بگذراند.
این طور که من از گفته هایت فهمیدم بازیگری برایت بی نهایت با ارزش است؟
دقیقاً من برای رسیدن به اینجا، برای رسیدن به حالای شیوا خسرومهر از خیلی چیزها گذشتم، خیلی! این خیلی گفتن را باید به توان بی نهایت بگذاری! بازیگری فقط جلوی دوربین رفتن نیست، وقتی من جلوی دوربین می روم همه دغدغه ام رو می گذارم برای ارائه کار خوب. وقتی من کاری رو بازی می کنم همه چیز را باید در پشت دوربین جا بگذارم، حتی اگر غمی هست، اگر مشکلی وجود دارد مال پشت دوربین است.
اگه ازت بخوام خیلی واضح و روشن بازیگری رو برای من تعریف کنی چی می گی؟
شاید که نه، خودِ خودِ زندگی! شاید تو نگاه اول آنقدر آسون و زیبا به نظر بیاد، اما وقتی پات باز شد به این حرفه نه نمی تونی ارزش دل بکنی و نه اینکه می تونی به سادگی بهش نگاه کنی. دل کندن از بازیگری خیلی سخته، همه چیز زندگی ات درگیر بازیگری می شود. بازیگری برای من که سال هاست این حرفه را دنبال می کنم یعنی احساس، احساس و احساس!
فکر می کنی توی حرفه ات به اون چیزی که می خواستی رسیدی؟
نمی دونم، به نظرم بازیگری را باید در یک پرسه زمانی خاص بررسی کرد. من الان اشتیاق و انگیزه زیادی برای کار کردن دارم و دوست دارم کارهای خوب و نقش های متفاوتی را بازی کنم که تجربه های زیادی را برایم به همراه داشته باشد. با اینکه سال هاست که مشغول این کار هم هستم اما هنوز هم دوست دارم تجربه کنم. دوست دارم در حین کارم ارتباطم با مردم زیاد باشد تا از نظرات آنها هم با خبر شوم. اما اگر چند سال دیگه این سوال را از من بپرسی جواب بهتری برایت دارم و آن موقع است که اگر به کارنامه کاری ام نگاه کنم و به عقب برگردم می گویم که حالا در حرفه ام جا افتاده ام یا نه؟
چی شادت می کند از دیدن چه چیزی حسابی ذوق می کنی و خوشحال می شوی؟
وقتی لبخند از ته دل یک آدم رو می بینم، چه در حرفه ام، چه لبخند خانواده ام، شادی دخترم رکسانا که همه چیز من است و به خاطرش هر کاری می کنم. همه ما توی زندگی مون غم و غصه داریم، درد داریم اما همین لبخند کوچیک ممکنه زندگی تو را زیر و رو کنه. اینکه امید هیچ کسی را ازش نگیریم شاید توی اون لحظه همون ذره ای امیدتنها دارایی اون آدم باشد.
برای انتخاب یک نقش فیلمنامه برات در درجه اول اهمیت قرار دارد یا کسانی که قراره با آنها کار کنی؟
من بَلَد بود آدم ها برایم بسیار اهمیت دارد. اینکه کسی که با او کار می کنم این کار را بشناسد و برای این کار ساخته شده باشد. من با کسی که به اصطلاح خودمان کار اولی هم هست کار کردم و نتیجه خوبی هم گرفتم، اما فیلمنامه برایم بسیار مهم است. فیلمنامه ای که حرفی برای گفتن داشته باشد، دیالوگ هایی که درس زندگی بدهد، نقشی که به من محول شده و بعد هم کارگردانی که قرار است این کار را به سرانجام برساند و بعد هم بقیه اعضای گروه از بازیگر بگیر تا گریمور و سایر عوامل. من به بازیگر مقابلم اهمیت می دهم ولی چندان برایم مهم نیست که بار اولی است که بازی می کند یا نه. همین که کارش را بلد باشد
من هم انرژی می گیرم و من هم خوب بازی می کنم.
گفتی که دختر جوانی دارد، به عنوان مادر جوان یک دختر جوان مسئله ای که توی جامعه ناراحتت می کنه چیه؟
احساس می کنم این روزها همه چیزهای خوبی که داریم در زیر یک غبار کدر پنهان شده و همه در تنهایی و غریبی زندگی می کنند. احساس می کنم مثل گذشته اون طراوت و هیجان جوانی را نداریم. نمی دونم اسمش را چی بذارم اما کمی خشم، اضطراب، ناآرامی، دلهره، ناراحتی، دلتنگی، دلگیر بودن از هم چاشنی این زندگی شده که من این غبارِ کدرِ سیاه را احساس می کنم و آرزو می کنم که یه بارونِ طراوت و شادابی روی سر همگی ما بباره تا این غبار را از بین ببره، تا حال همه ما آدم ها را بهتر کنه و کمی زندگی را قشنگ تر ببینیم و باور کنیم که زندگی با تمام مشکلاتش زیباست.
آرزو داری راه زندگی مردم به کجا ختم بشود؟
بچه که بودیم وقتی کار خوبی می کردیم دعای پدر و مادرهامون این بود که «الهی عاقبت بخیر شوی» همین عاقبت بخیر شدن، اینکه برای هم خیر بخواهیم یعنی انتهای زندگی. زندگی چه خوب چه بد، چه بالا چه پائین، با هر شرایط و سختی که دارد بالاخره تمام می شود اما اینکه تو چه لذتی را از زندگی ات برده باشی مهم است. این را از ته دل هم برای خودم و هم برای همه مردم سرزمینم آرزو دارم آنقدر خوب و درست زندگی کنند که وقتی به عقب نگاه کردند و گفتند چه جوری زندگی کردیم فقط خاطره خوبش به یادگار بماند.
خودت هم گفتگو را تمام کن و اگه حرفی هست بگو؟
و باز هم درست مثل سوال اولت چقدر خوب. همیشه گفتگو کردن و اینکه حرف های متفاوت بزنی حالت را خوب می کند، چقدر درباره کار بگوییم، چقدر از بازیگری حرف بزنیم هر چند در این گفتگو از بازیگری هم گفتیم اما…! در هر صورت خوشحالم بابت این گفتگوی خاص که برای من شیوا خسرومهر همه جذاب بود و هم اینکه مجبورم می کند که امشب طور دیگری به آن نگاه کنم. نمی دانم چه کسی، کجا و چه وقتی این گفتگو را می خواند اما هر کسی که هستی در هر جایگاه و مرتبه ای که قرار داری زندگی را زندگی کن، غم و غصه خوردن راه حل فرار از مشکلات زندگی نیست. زندگی خیلی ساده تر از تصور ماست، معمایی که اگه یه کم فکر کنیم راه
حلش پیش خودمونه. بذارید زندگی هر کاری که دلش می خواد را انجام بده فقط شما به جنگ زندگی بروید و به زندگی نشون بدید که شما قوی تر هستید. همتون رو دوست دارم و الهی که همه ما عاقبت بخیر شویم.
راه زندگي/ شماره ۳۷۹/ اول تير ماه ۹۲/ پرستو فولادي نژاد/ صفحه ۵۸