تبلیغات
کد خبر: ۲۸۰۴۰۲

ماجرای اسلحه‌ی زیبای جهانگیر الماسی + عکس

نخستین حضور جدی اش در صحنه تئاتر در شانزده سالگی با نمایش «ویلن ساز کره مونا» بود.

ماجرای اسلحه‌ی زیبای جهانگیر الماسی + عکس

به گزارش افکارنیوز، متولد ۱۳۳۴ تهران است. در دوران کودکستان و دبستان در نمایش های کودکانه به روی صحنه می رفت و با تشویق معلمان به فعالیت هایش ادامه داد. فارغ التحصیل رشته شیمی از دبیرستان صنعتی جندی شاپور اهواز است و فوق لیسانس حقوق و روابط بین الملل در سال ۱۳۵۵.

فعالیت در عرصه هنر را از سال ۱۳۴۸ با بازی در تئاتر شهر اهواز آغاز کرد. سال ۱۳۵۲ به همراه پرویز بشر دوست گروه تئاتر آژیده را تشکیل دادند. سال ۱۳۶۳ با فیلم سینمایی «ریشه در خون» به کارگردانی سیروس الوند سر از سینما در آورد. نخستین حضور جدی اش در صحنه تئاتر در شانزده سالگی با نمایش «ویلن ساز کره مونا» بود. برای اولین بار با نقش آفرینی در مجموعه تلویزیونی «هزاردستان» به کارگردانی زنده یاد علی حاتمی به طور جدی بازی در تلویزیون را تجربه کرد. پدرش خیلی زود از دنیا رفت. معتقد است بهترین دوران فرهنگی کشور دوران شهید بهشتی بود. می گوید سینمای ایران اسباب عزت و غرور ما در دنیا شده است. متولد تهران است ولی در شهرهای کوچک و بزرگ ایران زمین روزگار گذرانده است. در یک خانواده کاملاً سنتی رشد کرده و پدرش کارمند راه آهن بود. معمولاً منازل مسکونی کارکنان راه آهن دور از شهر بود و به همین دلیل باشگاه هایی وجود داشت که خانواده ها در آن جمع می شدند و اوقات فراغت خود را در آنجا سپری می کردند و به همین دلیل از پنج سالگی با دنیای نمایش آشنا شد. بعد از سال ۵۱ به تهران آمد و همزمان با تحصیل کار تئاتر را هم آغاز کرد. سال ۱۹۹۴ یک دوره فلسفه هنر را در دانشکده هنر یستفیلد آمستردام تدریس کرده است. او همچنین سابقه تدریس جامعه شناسی هنر و مبانی بازیگری تئاتر و سینما را هم در کارنامه خود دارد. بسیار خاکی، مردمی و اهل دانش و مطالعه است. آغاز دهه ۷۰ اوج شهرتش بود.

در سال های قبل از انقلاب از محله ای رد می شد که از یک هفت تیر خوشش آمد و آن را به قیمت ۱۲ تومان خرید. می گوید: «این اسلحه بقدری زیبا بود که از خودم جدا نمی کردم و همه جا همراهم بود. روزی از جلو سفارت آمریکا رد می شدم که نگهبانان سفارت به اسلحه مشکوک شدند و بین ما درگیری پیش آمد و با پا در میانی ماموران شهربانی به پاسگاه پلیس رفتم و شب سختی بر من گذشت.» با نشریات مختلفی همکاری داشته و سال ۵۸ بعد از پیروزی انقلاب اجازه نشر یک نشریه را گرفت به نام «هفته نامه هنر».

با غلامرضا آزادی اولین تجربه حرفه ای در عرصه بازیگری را در فیلمی با عنوان «در شط جاری کوچه ها» به دست آورد که هیچ گاه پخش نشد. ازدواج برایش کمی دیر اتفاق افتاد. می گوید: «همسرم انسان بسیار صبوری است.» همسرش نقاشی می کند، روانشناسی می خواند و اهل موسیقی است. می گوید: «هنرمندان مانند ماهی آزاد در میان گذشته و آینده مردم شناورند. اگر جریان تاریخ را یک رودخانه بدانیم، رودخانه ای که اجزای آن جوامع انسانی هستند، ماهی آزاد این توانایی بالقوه را دارد که در هیبت هنرمند در حالی که در بین مردم است گاهی از آب بالا بپرد، گذشته و آینده را ببیند و دوباره بر گردد در بین مردم و آنچه را دیده منتقل کند.» چندی پیش اولین فیلم بلند سینمایی اش با عنوان «رنج و سرمستی» را جلو دوربین برد و ساخت و رئیس جمهور از پشت صحنه فیلم دیدن کرد.

سال ۹۱ به دنبال یک سوء تفاهم خانه شخصی اش مهر و موم شد. الماسی می گوید: «ماموران کلانتری در مواجهه با یکی از دوایر دولتی به خانه مسکونی ام آمدند و خانه ام را مهر و موم کردند.» سینمای ایران می توانست از توانایی های او بیشتر بهره ببرد، اما این کار را نکرد.

ریشه در خون، آوار، تنوره دیو، پدربزرگ، ویزا، محموله، ساغر، عشق گمشده، نقش عشق، لنگرگاه، دیگه چه خبر، بانی چاوو… از جمله کارهای اوست. یکی از شاخص ترین نقش های وی در فیلم «نار و نی» بوده است که او را ماندگار کرد، فیلمی که نامزدی تندیس زرین بازیگر نقش اول را برایش به ارمغان آورد. کتاب نزدیکترین فرد یا به تعبیر بهتر دوست اوست، گاهی حتی از خودش به خودش نزدیکتر. می گوید: «در دهه شصت کتابی بود با عنوان «جباریت» نوشته «مانس اشپربر». این کتاب در تغییر نگاه سیاسی ام نسبت به مسائل روز خیلی موثر بود.»

قرآن، حافظ و فیه مافیه را به شدت دوست دارد. توصیه می کند حتماً کتاب «زنده ام تا روایت کنم» نوشته «مارکز» را همه بخوانند.

چندی پیش و پس از کلید زدن اولین فیلم الماسی، خانم صدیقه فیروزی مدعی شد فیلمنامه «رنج و سرمستی» به کارگردانی الماسی از روی فیلمنامه «یاس های پنهان» وی کپی شده است. الماسی متذکر شد: «طبق ادعا این خانم اثر خود را در سال ۸۱ به ثبت رسانده اند و بستر قصه من در سال ۸۲ می باشد. این خانم چگونه در سال ۸۱ می دانسته که آمریکا در سال ۸۲ قرار است به ایران حمله کند؟ اگر کسی یک سال قبل می دانست، حتماً جاسوس آمریکا بوده است. فکر می کنم این جنجال پشت پرده سیاسی دارد که بزودی آن را برای مردم بازگو می کنم.» به پیشکسوتان ارادت ویژه ای دارد و احترام آنها را همیشه داشته و دارد. روی رفاقت و معرفت او می شود حساب ویژه ای باز کرد.

روزهاي زندگي/ شماره ۴۲۳/ اول تير ماه ۹۲/ از: زهرا مكرم رفتاري/ صفحه ۵۳

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات