تبلیغات
کد خبر: ۲۸۹۲۳۹

فرزاد رمضانی بازیگر «معمای شاه»:

فرزاد: همیشه در کار خانه همراه همسرم هستم

با این هنرمند جوان شوشتری، پیرامون کارهای خودش و خانواده اش گفتگویی داشته ایم که تقدیم حضورتان می شود.

به گزارش افکارنیوز، غلامرضا رمضانی که با نام فرزاد رمضانی شناخته شده، از سال ۱۳۷۰ به موازات تحصیل، فعالیت هنری را در رشته های نمایش، موسیقی و نقاشی آغاز کرد که تا امروز ادامه یافته. اما در سال های اخیر بیشترین فعالیتش در بخش بازیگری سینما و تلویزیون متمرکز شده است. در جشنواره فیلم فجر سال ۹۱ با حضور در فیلم سینمایی «زیباتر از زندگی» به کارگردانی انسیه شاه حسینی حضوری قابل قبول داشت. اخیراً نیز برای بازی در مجموعه تاریخی «معمای شاه» به کارگردانی محمدرضا ورزی دعوت به کار شده است با این هنرمند جوان شوشتری، پیرامون کارهای خودش و خانواده اش گفتگویی داشته ایم که تقدیم حضورتان می شود.

درخشش در نقش کوتاه هم ممکن است


در جشنواره فیلم فجر پارسال فیلم سینمایی «زیباتر از زندگی» به کارگردانی انسیه شاه حسینی و حضور من به نمایش درآمد که آن را یکی از نقاط عطف بازیگری خودم می دانم. از آنجا که برادرم جانبار جنگ تحمیلی است، با افتخار در این فیلم بازی کردم.

حاصل رودررویی من و حامد کمیلی در این فیلم، به روایت آنهایی که فیلم را در جشنواره دیده اند، عالی بود و معتقدم بهترین پارتنرم در طول سال های فعالیت سینمایی و تلویزیونی، تا امروز حامد کمیلی است، که نگاهش به بازیگران شهرستانی کاملاً صمیمانه و دوستانه بود.

در این فیلم محمود پاک نیت به اتفاق همسر هنرمندش مهوش صبرکن فقط در یک سکانس چند دقیقه ای حضور دارد و شاید برایتان جالب باشد اگر بگویم محمود پاک نیت ثابت کرد در یک فیلم سینمایی، می شود با حضور در نقشی کوتاه هم به خوبی دیده شد.

چرا و چطور وارد عرصه هنر شدم


مادرم شوشتری است و پدرم اراکی و خودم متولد شوشتر هستم. من در یک خانواده هنرمند به دنیا آمدم. پدرم سازنده آلات موسیقی و نوازنده توانای کمانچه است. چهار خواهر و برادر دارم خواهرانم نوازنده ساز تمبک و سه تار هستند و برادرانم نوازنده کیبورد و پیانو. همگی در نمایشات تئاتری فعالیت داشتند و من فرزند اخر خانواده ام که همانند خواهران و برادرم ابتدا با نوازندگی تمبک آشنا شدم و آرام آرام در چند رشته هنری دیگر از جمله بازیگری، نوازندگی و نقاشی «رنگ روغن» نزد اساتید مطرح شهرمان آموزش دیدم و توانستم در ۱۰ سالگی در رشته تئاتر در جشنواره استانی از میان همسن و سالانم به مقام اول برسم. بعدها با نوازندگی چند ساز از جمله تار، سه تار و کمانچه آشنا شدم و در بخش آهنگسازی نمایش تاکنون چند جایزه اول را دریافت کرده ام. بعد از گرفتن دیپلم، تحصیلاتم را تا مقطع کارگردانی در رشته ایزومتریک گاز(نقشه کشی) دنبال کردم تا امروز بیشترین فعالیت هنری ام بازی در نمایشنامه در سطح شهر، استان و حضور در جشنواره های مختلف تئاتری بوده و در این ارتباط از نزدیک با استادان به نام زنده یاد حمید سمندریان، مهتاب نصیرپور، قطب الدین صادقی و… آشنا شدم و با حضور در کلاس های کارگاهی آنان الفبای بازیگری را آموختم و در این رشته چند دیپلم افتخار دریافت کرده ام. بعد آرام آرام فعالیتم را در بخش تصویری به سمت سینما و تلویزیون کشاندم و اولین حضور تصویری ام بازی در فیلم سینمایی «به نام پدر» به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا بود که قرار شد در صورت کوتاه کردن موهای سرم ایفاگر یکی از نقش های اصلی باشم و از آنجا که آن زمان در یک نمایشنامه تئاتری بازی داشتم، راضی به این کار نشدم و نقش دیگری را در آن فیلم به من دادند که نیازی به کوتاه کردن موهایم نبود.

فیلم سینمایی بعدی من «سفر به هیدالو» بود که کارگردانی مجتبی راهی بود که در کنار محمود پاک نیت ایفاگر نقشی قابل توجه بودم. فیلم سوم من فیلم «نیلوفر» بود به کارگردانی خانم سایین ژمایل از کشور فرانسه که در آن با شهاب حسینی، فاطمه معتمد آریا، رویا نونهالی، هنگامه قاضیان، امیر آقایی و… همبازی شدم و ایفاگر نقش یک مهندس عراقی بودم ضمن اینکه مسئولیت هنروران نیز به عهده من بود.

به زودی در مجموعه تاریخی «معمای شاه» نیز ایفاگر یکی از شخصیت های روحانی خواهم بود. از بین کارهای تصویری خودم فیلم سینمایی «زیباتر از زندگی» را بیشتر از بقیه کارهایم دوست دارم.

اینها را هم درباره خانواده ام بدانید


ثمره ازدواجم پسری ۱۰ ساله به نام فرید است. همسرم دستیار گریم، نقاشی، نوازنده سه تار و مربی آرایشگری است. در کارهای خانه خیلی زیاد با همسر و پسرم همراهم. پسرم در حال حاضر آموزش سه تار و نقاشی می بیند و من و همسرم تلاش می کنیم تا او را با ایده آل هایش بیشتر آشنا کنیم و خودم هم در شرایط فعلی به تعدادی از علاقمندان آموزش نقاشی رنگ و روغن می دهم. پدرم سنین سالمندی را می گذراند و با علاقمندی به کارهایم نظارت دارد، اما خیلی ناراحت است که دیگر نمی تواند مثل گذشته کمانچه بنوازد.

خانواده جوان/ شماره ۱۹۸/ آذر ماه ۹۲/ گفتگو: ميلاد بلادي/ صفحه ۳۸

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات