اجساد سه زن در عذاب!
در حالی که مسؤول و امین اموال موزه سنندج از وضعیت نگهداری نامطلوب اجساد سه زن و اشیاء موجود در محوطه موزه کردستان خبر می دهد، مدیر میراثفرهنگی کردستان مدعی است قرار دادن این آثار در فضای آزاد خیلی خطرناک نیست و از نظر حفاظتی نیز این وضعیت مشکلی ایجاد نمیکند.
به گزارش مشرق به نقل از هنرنیوز، انوارکریمی مسؤول و امین اموال موزه سنندج در جمع خبرنگاران اعزامی میراثبه کردستان در پاسخ به پرسشی درباره وضعیت برخی از اشیاء موزه که در محوطه موزه نگهداری میشوند همچنین وضعیت اجساد سه زن کشف شده گفت: بهدلیل کمبود امکانات در موزههای دولتی این اتفاق رخ داده است.
وی در پاسخ به پرسش هنرنیوزدرباره آسیب دیدن جنازههایی که در محوطهای در نزدیکی سنندج با حدود ۲۵۰۰ سال قدمت کشفشده و در موزه سنندج در مقابل نور نگهداری میشوند، تاکید کرد: کاش این جنازهها را اصلا از گور درنمیآوریم و به همان صورت نگهداری میکردیم.
کریمی ادامه داد: متأسفانه مشکلات زیادی وجود دارد که از یک طرف، اشیاء کاوششده کارشناسی میشوند و از طرف دیگر، کارشناسی را رها میکنیم.
امین اموال موزه سنندج اعلام کرد: ما پیشنهاد کردیم، این سه گور را منتقل کنند، چون وضعیت آنها بهلحاظ نحوه تدفین و اسکلتهای اطراف این سه قبر، منحصربهفرد بودند، بخصوص آنکه این سه گور به سه زن تعلق داشت که از لحاظ تاریخی اهمیت ویژهای دارد. در پیشنهادی که مطرح شد باز انتقال آنها به گردن من افتاد، ما آنها را با هزینه خودم به موزه منتقل کردیم، زمین را برش و مرمت اولیه کردیم و به همان صورت اجساد را در موزه سنندج نگهداری میکنیم.
کریمی خاطرنشان کرد: متأسفانه جمعیتی که قبلا برای دیدن این سه جسد به محل کاوش هجوم میآوردند، فقط به ارزش ریالی این اجساد اهمیت میدادند، همه می آمدند تا طلاهایی که در اطراف اجساد بود را ببینند و به تاریخ، قدمت، هنر، عقیده و فنی که در این گورها به کار رفته بود، اهمیت نمیدادند.
وی ادامه داد: در آن زمان، روزانه جمعیتی حداقل حدود ۲۰هزار نفر برای دیدن این سه جسد مراجعه میکردند، اما به محض اینکه ما اجساد را به موزه سنندج منتقل کردیم، حتی۱۰ نفر هم برای دیدن آنها نمیآیند و این یکی از ضعفهای ما درحوزه تبلیغات است.
کریمی در پاسخ به این پرسش که آیا بلاخره تمهیداتی برای این اجساد اندیشیده شده است، گفت: نه آنها را رها کردند. من هم فقط می توانم به عنوان مسوول موزه مکاتبه کنم.
مسوول موزه سنندج افزود: متأسفانه شیوه نگهداری این اجساد خوب نیست و آنها از گزند حشرههای موذی و نور در امان نیستند.
کریمی در پاسخ به این پرسش چه چقدر اعتبار برای نگهداری این اشیاء لازم است گفت: ما به گروهی از کارشناسان و متخصصان برای حفظ این سه جسد نیاز داریم، ولی با وجود اینکه مکاتبههای بسیاری انجام دادیم، با کمبود اعتبار مواجه هستیم.
وی خاطر نشان کرد: به نظر من اینها باید در یک جعبه های خاصی قرار بگیرند و وکیوم شوند و اگر لازم بود متخصصان تکهای از استخوان این اجساد را بررسی کنند تا تاریخ دقیق زندگی و مرگ و نحوه تغذیه آنها مشخص شود اما این خیالی بیش نبود چون آثارباستانی باید سریع نمونهبرداری شود تا بفهمیم این سه جسد به چه قوم و نژادی متعلق بوده و به چه علتی مردهاند؛ و نباید زمان خیلی زیادی از موقع کاوش آنها تا انتقال تکه هایی از آنها به آزمایشگاه بگذرد، ولی متأسفانه هیچیک از این کارها انجام نشده است.
امین اموال موزه سنندج تاکید کرد: اگر این کارها به موقع صورت می گرفت، بسیار دقیق ترمی توانستیم به اطلاعات لازم درباره این اجساد دست یابیم.
وی در پاسخ به پرسش هنرنیوز مبنی برقدمت دو استودان(محل نگهداری استخوان مردهها) و سنگ قبری که در محوطه باز موزه در معرض باد و باران و نور نگهداری میشد، توضیح داد: قدمت این دو استودان به قبل از زمان، ۳۰۰ قبل از میلاد، و قدمت سنگ قبر به دوره اسلامی بازمیگردد که مربوط به یکی از خوانین «دروس بیجار» است و تاریخ آن به ۱۳۰۲ ه. ق باز می گردد.
مسؤول موزهی سنندج درباره انتقال اشیایی که در فضای آزاد موزه نگهداری میشوند، تشریح کرد: موزهها با کمبود امکانات و اعتبار مواجهاند. ما مکاتبههای زیادی برای انتقال این اشیا داشتیم، ولی هنوز اقدامی نشده است.
مسؤول موزه سنندج در پاسخ به این پرسش که در مجموع چه تعداد آثار در موزه نگهداری میشود گفت: به غیر از خود موزه که به دلیل داشتن ارسی منحصر به فرد که نزدیک ۴۸ هزار قطعه چوب، شیشه و آینه در آن به کار رفته و آنقدر گیرایی دارد که بازدید کننده دیگر آثار با دقت نمی بیند، مهمترین آثار، اشیاء کشف شده از زیویه و این سه جسد کشف شده است.
موزه سنندج در مرکز شهر سنندج و در کنار بناهای تاریخی مانند خانه کرد(موزهی مردمشناسی)، مسجدجامع و خانه مجتهدی قرار دارد. ساختمان موزه، بخش بیرونی عمارت ملا لطفالله شیخالاسلام بوده که حدود ۱۵۰ سال پیش توسط او که یکی از علمای بزرگ دوره ناصرالدینشاه بود، ساخته شده است.
در این موزه آثاری از دوره پیش از تاریخ تا دوره قاجار نگهداری میشود که بخشی از آنها به استانهای دیگر تعلق دارد و بخشی نیز آثار کشفشده از قاچاقچیان است.
در حالی که بازدیدکنندگان از موزه با حیرت با آثاری در حیاط موزه مواجه می شوند، امیر الهی مدیرکل میراثفرهنگی و گردشگری کردستان در پاسخ به پرسش هنرنیوز درباره ساماندهی اشیایی که خارج از موزه کرد(موزه مردمشناسی کردستان) و در محوطه نگهداری میشود، گفته بود: البته قرار دادن این آثار در فضای آزاد خیلی خطرناک نیست و از نظر حفاظتی نیز این وضعیت مشکلی ایجاد نمیکند؛ اما ما حتما در زمان سرما، آنها را به مکان سرپوشیدهای منتقل میکنیم، چون بیشترین ضربه در این زمان وارد میشود.
مدیر کل میراثفرهنگی کردستان گفت: اگرچه کوزهها(منظور همان استودان است) و سنگهای قدیمی در موزه کردستان چند سالی است که به همین شکل باقی ماندهاند، ولی باید توجه کنیم که اشیاء لعابداری هستند که تزیینات خاصی دارند و باید نگهداری آنها در اولویت باشد.
وی همچنین درباره ساماندهی سه جسدی که در موزه کردستان قرار دارند، گفت: این اسکلتها رفع خطر اولیه شدهاند، اما در حد ایدهآل نیستند و اگر قرار باشد، به ایدهآل برسیم به اعتبار نیاز داریم. برای نمونه، ما برای وکیوم جسد هر مرد نمکی در زنجان ۳۰میلیارد تومان اعتبار داشتیم.